Landenweb.nl

SKOPELOS
 

Basisgegevens
  Officiële
  landstaal
  Grieks
  Hoofdstad  Skopelos-stad
  Oppervlakte  96 km²
  Inwoners  4.960
  (2011, laatst bekend)
  Munteenheid  euro
  (EUR)
  Tijdsverschil  +1 (zomer +2)
  Web  .gr
  Code.  GRC
  Tel.  +30

Populaire bestemmingen GRIEKENLAND

AeginaAlonissosAndros
ChiosHydraKalymnos
KarpathosKefaloniaKorfoe
KosKretaLefkas
LesbosMykonosNaxos
ParosPatmosPeloponnesos
PorosRhodosSamos
SantoriniSkiathosSkopelos
SpetsesThassosZakynthos

Geografie en Landschap

Geografie

De Sporaden, ook wel Noordelijke Sporaden genoemd, is een eilandengroep gelegen in het noordwesten van Egeïsche Zee en ten oosten van het Griekse vasteland. Tussen de eilanden van de Sporaden en het vasteland van Griekenland ligt het op één na grootste eiland van Griekenland, Evia. De Sporaden bestaan uit 24 eilanden, waarvan er vier permanent bewoond worden: Skopelos, Alonissos, Skiathos en Skyros.

advertentie

Skopelos SatellietfotoPhoto: Publiek Domein

De Zuidelijke Sporaden zijn ook een Griekse eilandengroep in de Egeïsche Zee. Meestal worden daarmee echter de Dodekanesos bedoeld, minus het eiland Kastelorizo, maar plus de eilanden van het ten noorden van de Dodekanesos gelegen departement Samos. De benaming Zuidelijke Sporaden wordt niet vaak meer gebruikt.

Skopelos is een Grieks eiland dat onderdeel uitmaakt van de Noordelijke Sporaden. Skopelos heeft een oppervlakte van 96 km² en een kustlijn van 67 km, en is daarmee iets groter dan het waddeneiland Terschelling (86 km2), Mykonos (85 km2) en Santorini (73 km2). Skopelos is op zijn langst ca. 17,5 km en op zijn breedst ca. 8 km.

Skopelos is qua oppervlakte na Skyros het tweede eiland van de Noordelijke Sporaden. Skopelos ligt op geringe afstand precies tussen de eilanden Skiathos en Alonissos in, ten oosten van het Pilion-schiereiland, ten noordwesten van Skyros en ten noorden van het grote eiland Evia. De kortste afstand tussen Skopelos en Skiathos bedraagt 7,3 km, de kortste afstand tussen Skopelos en Alonissos bedraagt lecht 4,1 km. Rond Skopelos liggen nog een aantal kleine onbewoonde eilanden, waaronder Agios Georgios, Dassia, Mikro, Paximoda, Plevro en Stroggylo. Skopelos ligt op dezelfde geografische breedte als Sardinië, Mallorca, de Azoren en Californië in de Verenigde Staten.

advertentie

Landschap

Het groene, dichtbegroeide eiland Skopelos staat bekend om zijn lange stranden, helder zeewater en kleine baaien omgeven door naaldboombossen, die vaak tot aan de zee of het strand groeien. De bosachtige gebieden (men schat ca. 8 miljoen bomen) worden afgewisseld met vruchtbare vlaktes met amandel-, olijf-, vijgen en vooral pruimenboomgaarden. De meeste stranden, veel kiezelstranden en maar enkele zandstranden, zijn gelegen aan de zuidwestkust.

advertentie

Limnonari- strand, SkopelosPhoto: Stefanos Titanas CC 2.0 Generic no changes made

Twee grote bergketens domineren het eiland; de berg Delphi, de hoogste berg van Skopelos in het noordwesten met een top van 660 meter en met het dichtbegroeide Váthia-bos; in het zuidoosten de berg Palóuki met een top van 546 meter. Daarnaast zijn er op Skopelos nog een aantal bergen die tussen de 300 en 600 meter hoog zijn. In het noorden en noordoosten van het eiland is de kust vrij ruig met rotspartijen.

Klimaat en Weer

Skopelos heeft een mediterraan klimaat met milde, regenachtige winters waar ook wel eens sneeuw kan vallen, regenachtige lentes, droge, warme zomers en een koele herfstperiode. Ook in de zomer kan er incidenteel een verfrissende bui vallen. De zomers zijn dus warm, maar door de vele bossen is het altijd mogelijk om de ergste hitte te ontlopen. In augustus waait vaak de noordoostelijk Meltemi en dan koelt het 's nachts behoorlijk af.

De warmste maanden zijn juli (gemiddelde temperatuur 24°C) en augustus, de koudste maand is januari (gemiddelde temperatuur 7°C). De gemiddelde jaartemperatuur is 16,2 °C. De meeste regen valt in de periode september-februari en gemiddeld valt er per jaar ca. 750 mm. Gemiddeld valt er op 85 dagen neerslag. De droogste maand is juli, de natste maanden zijn december en januari. Skopelos heeft ongeveer 2000 uur zonneschijn per jaar en een relatieve luchtvochtigheid van 62,5% in juni en 79,3% in november.

Planten en Dieren

advertentie

Planten

Skopelos is een van de groenste eilanden in de Egeïsche Zee, want telt veel soorten bloemen, bomen en struiken. De vegetatie op Skopelos bestaat met name uit Aleppodennen, hulsteiken, steeneiken, maquis, fruitbomen en groepjes olijfbomen. De dennenbossen hebben de eikenbossen vervangen die ooit op Skopelos voorkwamen. Dennenhout was veel geschikter in verband met de scheepsbouwactiviteiten.

In april en mei is Skopelos bedekt met een uitbundig tapijt van bloemen, onder andere fresia's, orchideeën, irissen, papavers en lelies. Elk seizoen groeien er wel kruiden op Skopelos, kamille in juni, oregano in juli, salie in augustus, krokussen in oktober, rozemarijn en laurier het hele jaar door. Ander eetbaar (on)kruid is wilde kool, witte waterkers, dille, venkel en grote brandnetel. Op de berghellingen groeien verder nog wilde asperge, zuring, spinazie, brandkruid, Euphorbia acanthothamnos, bezemkruid, boomhei, Judasboom, springkomkommer en melkdistel.

De oosterse plataan met zijn grote roze bloemen groeit vooral in ravijnen en valleien. Tussen de rotsen vlak bij zee groeit op sommige plaatsen zeevenkel.

advertentie

Dieren

Skopelos heeft een gevarieerde fauna - waaronder ongeveer 60 inheemse soorten en trekvogels. Er zijn verschillende roofvogels, de meest voorkomende zijn Eleonora's valk, de dwergooruil en de buizerd. Ook torenvalken, slangenarenden en sperwers zijn soms te zien. Over het hele eiland is de bonte kraai waar te nemen, her en der wat blauwe reigers en ijsvogels en meer in het algemeen aalscholvers en zilvermeeuwen, die worden met name gezien langs de kust.

Hieronder een overzicht van op Skopelos gesignaleerde vogels:

Alpengierzwaluwgeelgorskuifaalscholvertjiftjaf
Aziatische steenpatrijsgele kwikstaartmereltorenvalk
baardgrasmusgewone raafnachtegaaltuinfluiter
bergfluitergierzwaluwnachtzwaluwvale spotvogel
bijenetergoudhaanoostelijke bruine kiekendiefvink
blauwe reigergrasmusputtervuurgoudhaan
blauwe rotslijstergrauwe gorsroodkopklauwierwespendief
boerenzwaluwgrauwe klauwierroodkopleeuwerikwielewaal
bonte kraaigrauwe vliegenvangerroodstuitzwaluwwinterkoning
boomvalkGriekse spotvogelrosse waaierstaartwoudaap
bruinkeelortolaangroenlingrotsduifzilvermeeuw
buizerdhavikScopoli's pijlstaartstormvogelzomertortel
citroenkwikstaarthopslangenarendzwartkop
duinpieperhuismusslechtvalkzwartkopgors
dwergooruilkleine zwartkopSpaanse mus
Eleonora's valkkneusperwer
fazantkoolmeessteenuil

De Noordelijke Sporaden zijn een van de belangrijkste leefgebieden van de mediterrane monniksrob, een bedreigde diersoort door voornamelijk schadelijke menselijke activiteiten. Tot de landzoogdieren op Skopelos behoren boommarters, steenmarters, vleermuizen, hazen, bruine ratten en muizen. De Erinaceus concolor, met een witte vlek op de borst, is een egelsoort die verwant is aan de Oost-Europese egel. Particulieren hebben damherten naar het eiland gehaald en rond menselijke bewoning leven nogal wat verwilderde katten.

Skopelos is de thuisbasis van een groot aantal reptielen en amfibieën. De Balkanbeekschildpad kan worden gevonden in de buurt van zoet water, samen met de Balkanmeerkikker, de (Europese) boomkikker en de gewone of bruine pad, hoewel dit leefgebied langzaam dreigt te verdwijnen als gevolg van allerlei negatieve milieuontwikkelingen. De Taurische hagedis wordt regelmatig gezien in daglicht bij warm weer en de Europese tjitjak beweegt zich 's nachts over het eiland. Een grotere hagedis is de reuzensmaragdhagedis. Verschillende soorten slangen komen op Skopelos voor: hagedisslang, luipaardslang, pijlslang, ringslang en een addersoort.

Skopelos telt verschillende vlindersoorten, waaronder koningspage, Jasiusvlinder of Pasja, Cleopatra, atalanta (admiraalvlinder of nummervlinder), kleine ijsvogelvlinder, klein koolwitje, Griekse vuurvlinder, distelvlinder en roomvlek.

In de zee rond Skopelos zijn met een beetje geluk dolfijnen en zelfs walvissoorten te zien, onder andere de gewone dolfijn, de gestreepte dolfijn, de griend en de potvis.

Geschiedenis

advertentie

Skopelos vóór Christus

Volgens archeologen bevonden er zich al belangrijke nederzettingen op de eilanden van de Sporaden in het Neolithicum en gaat de geschiedenis van Skopelos al zo'n achttien eeuwe terug. De graven van Sendoukia midden op het eiland suggereren inderdaad dat er in die tijd een kolonie op Skopelos gevestigd was. In de oudheid werd het eiland door de Grieken Peparithos genoemd en werd het een kolonie van het Minoïsche Kreta. Volgens een legende zou prins Staphilos, zoon van de god Dionysos en Ariadne, dochter van de koning van Minos, de stichter en eerste bewoner van Skopelos zijn geweest. Deze legende werd wat concreter in 1936, toen de archeoloog Nikolaos Platonas een zeer rijk gevuld graf in de buurt van het dorp Staphilos gevonden werd. Tussen de vele kunstvoorwerpen lag een zwaard met een 32 cm gouden handvat uit de Hellenistische tijd. Het was het grootste Myceense zwaard ooit gevonden en men ging er vanuit dat het een graf moest zijn van een koninklijk persoon uit de periode van de Kretenzische overheersing. De Kretenzers brachten ook de kunst van het verbouwen van olijven en druiven naar Skopelos en nog vele eeuwen daarna was Skopelos beroemd om zijn fijne olijfolie en wijnen. Rond de 8e, of begin 7e eeuw v.Chr. werd het dorp Staphilos verlaten en werden de dorpen Panormos, Selinous (nu: Loutraki) en Peparithos (waar nu Skopelos-stad ligt) steeds belangrijker.

Na de Myceense tijd is er een gat van enkele eeuwen in de geschiedschrijving van Skopelos, pas in de 6e tot begin 5e eeuw volgt er weer een periode van voorspoed. Gedurende deze periode worden er in Peparithos zilveren munten geslagen en economische relaties aangeknoopt met andere stadstaten in de Egeïsche Zee. Met name olijfolie en wijn worden dan geëxporteerd. In 569 v.Chr. wint Agnon, een atleet van Skopelos, een wedstrijd tijdens de Olympische Spelen (de baai van Agnontas is naar hem genoemd).

Na de Perzische oorlogen verliest Peparithos haar onafhankelijkheid en wordt een onderdeel van de eerste Delische Bond (478 - 404 v.Chr.), bestaande uit Athene en haar bondgenoten in de Egeïsche Zee. In 427 v.Chr. werd Skopelos getroffen door een verwoestende aardbeving, gevolgd door een tsunami. Dan, na een korte Spartaanse overheersing, valt Skopelos onder de tweede Delische Bond (378 -338 v.Chr.).

Gedurende de Hellenistische tijd (eind 4e eeuw v.Chr. tot 1e eeuw v.Chr.) raakte Skopelos verstrikt in de strijd tussen de opvolgers van Alexander de Grote en de strijd tussen de Romeinen en de Macedoniërs. Skopelos heette in die tijd nog steeds Peparithos en de wijnhandel was waarschijnlijk nog steeds erg winstgevend. Er werden ook koperen munten geslagen. Peparithos werd nog vaak genoemd in de (historische) literatuur van die tijd, onder andere Aristoteles schreef over de fameuze wijn die naast gewoon lekker ook over lustopwekkende eigenschappen zou beschikken. In de Klassieke en Hellenistische tijd werden ook veel tempels en forten op het eiland gebouwd.

In 146 v.Chr. veroverden de Romeinen het Griekse grondgebied, inclusief eilanden als Skopelos. Het lijkt er echter op dat Skopelos, zoals het eiland door de Romeinen genoemd werd, nog redelijk zelfstandig functioneerde, want er werden nog steeds koperen munten geslagen. Voor zover bekend werd de naam Skopelos voor het eerst genoemd in teksten van de Griekse sterrenkundige en geograaf Claudius Ptolemaeus (vanaf 2e eeuw v.Chr.), waarschijnlijk door de vele riffen en rotsrichels die Skopelos heeft. Verder werd Skopelos bijna niet meer genoemd in de ons bekende geschriften uit die tijd.

Skopelos ná Christus

Het Christendom verspreidde zich snel over de eilanden van Griekenland en dus ook over Skopelos. In de 4e eeuw n.Chr. was bisschop Riginos al de centrale figuur op Skopelos en hij verspreidde het Christendom over de andere eilanden van de Noordelijke Sporaden. In 363, onder de christenvervolgingen van Julianus de Afvallige, werd Riginos vermoord en heilig verklaard door de rooms-katholieke kerk. Vanaf die tijd is hij ook de beschermheilige van Skopelos.

Gedurende de eerste Byzantijnse tijd lijkt Skopelos als ballingsoord gebruikt te worden, want wordt ook nu nauwelijks genoemd in de ons bekende geschriften uit die tijd. Na de verovering van Constantinopel in 1204 door de Franken werd Skopelos in 1207 veroverd door Venetiaan Marco Sanudo en werd onderdeel van het hertogdom van Naxos (ook wel genoemd hertogdom van de Archipel of hertogdom van de Egeïsche Zee). Sanudo gebruikte Skopelos als uitvalsbasis voor zijn strooptochten op het vasteland van Griekenland en het eiland Evia.

Het hertogdom werd tot 1276 opgevolgd door het Huis van Gizi. Na Gizi werd Skopelos weer Byzantijns onder de Byzantijnse keizer Michaël VIII Palaeologus en zijn admiraal Alexios Filanthropinos, maar had ook nog steeds ernstig te lijden onder piraten en andere aanvallers.

In 1453 kozen Skopelos en de andere Noordelijke Sporaden weer voor de Venetiaanse heerschappij om bezetting door de Turken te ontlopen, maar hadden dat achteraf misschien beter niet kunnen doen. Skopelos, dat de grootste bevolking had van de Sporaden, werd nu heen en weer geslingerd tussen de oorlogvoerende Venetianen en Turken en in 1538 kreeg Skopelos het zeer zwaar voor de kiezen. In dat voor Skopelos desastreuze jaar werd het eiland niet alleen veroverd door de Turkse vlootadmiraal Hayredin Barbarossa, die grote verwoestingen aanrichtte en de meest bewoners werden afgeslacht of als slaaf afgevoerd.

Dat er nog Grieken overbleven wordt bewezen door het feit dat er in die periode toch nog kerken gebouwd werden. Skopelos mocht dan ook nog steeds zijn eigen gang gaan en behield min of meer zijn onder de Venetianen opgebouwde rechten. Men had eigenlijk maar twee verpichtingen ten opzichte van de Turken: belastingen betalen en elk jaar 30 matrozen afstaan aan de Turkse vloot. Opmerkelijk was dat gedurende de gehele Turkse 'bezetting' er geen Turk op Skopelos gewoond heeft. Reizigers die Skopelos tussen de 16e en 19e eeuw bezochten, reppen van een snel toenemende bevolking en een redelijke economische voorspoed, onder ander door toenemende handelsactiviteiten vanaf de 18e eeuw. Dat Skopelos weer meetelde in die tijd blijkt uit de aanwezigheid op Skopelos van consuls uit Engeland, Frankrijk en Venetië.

Vanaf 1750 arriveerden de eerste zogenaamde 'armatoloi' vanuit Olympus, Chalkidiki en Thessalië op Skopelos. Armatoloi waren in eerste instantie Grieks-orthoxe semi-militaire groepen die ingehuurd werden door de Turken om de bezette gebieden onder de duim te houden. Erg loyaal waren ze echter niet, want in pre-revolutionair Griekenland stapten ze net zo snel weer over naar de Griekse kant. Zo vonden de vrijheidsstrijders Nikotsaras (1768-1807) en Giannis Stathas (1758-1812) een schuilplaats op Skopelos. In 1770 namen schepen van Skopelos deel de Slag bij Çesme, waarbij de Turkse vloot vernietigd werd. De slag was uiteindelijk een onderdeel van een mislukte opstand van de Grieken tegen de Turken, maar deze mislukte opstand kan wel beschouwd worden als een voorloper van de geslaagde Griekse Onafhankelijkheidsoorlog van 1821 tot 1829.

In de onafhankelijkheidsstrijd vanaf 1821 nam Skopelos actief deel aan de strijd en men was ook niet te beroerd om meer dan 70.000 vluchtelingen uit Macedonië en Thessalië op te nemen. De strijd tegen de Turken werd gewonnen en in 1830 werd Skopelos een onderdeel van de nieuwe Griekse staat. Het leven op de Sporadische eilanden werd er echter niet beter op, armoe was troef en in de tweede helft van de 19e eeuw en de eerste helft van de 20e eeuw emigreerden veel eilandbewoners naar de Verenigde Staten, Roemenië en Rusland. Gedurende de onrust op de Balkan en de expeditie naar Klein-Azië lieten vijftien soldaten van het dorp Glossa het leven in de peride 1912-1922. Ook in de Tweede Wereldoorlog waren er verschillende eilandbewoners te betreuren of keerden zwaar gewond terug op het eiland. Skopelos speelde nog wel een grote rol in de repatriëring van geallieerde soldaten die op de vlucht waren voor de Duitsers en Italianen en via Skopelos naar Turkije gebracht werden. Skopelos werd bezet door de Italianen van juni 1941 tot september 1943 en door de Duitsers van september 1943 tot en met oktober 1944. Tot overmaat van ramp werd Skopelos in 1940 getroffen door een uitbraak van phylloxera die de totale druiventeelt, en daarmee de wijnproductie, vernietigde.

In 1950 werd het laag gelegen deel van het dorp Palio Klima getroffen door een aantal aardbevingen. Veel inwoners vluchtten naar het hoger gelegen deel van Palio Klima en probeerden daar weer een bestaan op te bouwen.

In 1965 werd Palio Klima weer getroffen door een aardbeving, nu het hoger gelegen gedeelte; Palio Klima werd bijna volledig verlaten door de ontredderde inwoners, de leegstaande huizen werden veelal opgekocht door buitenlanders. De inwoners van Palio Klima die dat wilden werden in 1981 verhuisd naar de regio rond Elios, waar een totaal nieuw dorp voor hen gebouwd was, Neo Klima.

In de jaren tachtig van de vorige eeuw kwam het toerisme naar Skopelos goed op gang en is nu de belangrijkste bron van inkomsten voor de eilandbewoners.

In 2008 werd Skopelos gebruikt als locatie voor filmopnames van de film 'Mamma Mia'.

Zie verder ook de geschiedenispagina van Griekenland op landenweb.

Bevolking

Skopelos heeft bijna 5.000 inwoners. (2017) Bij de volkstelling van 2001, had Skopelos-stad 3.027, het dorp Glossa 1.195 en Neo Klima (Elios) 415 inwoners. In de zomer kan het aantal inwoners door de toestroom van toeristen oplopen tot wel 20.000.

Halverwege de 19e eeuw, bij de eerste volkstelling, was Skopelos-stad na Athene en Nauplion de grootste stad van de nieuwe Griekse staat.

Taal

advertentie

AlfabetFoto: LewWhite CC 3.0 Unported no changes made

Het moderne Grieks of Nieuw Grieks behoort net als het Nederlands tot de Indo-Europese taalfamilie en is één van de oudste nog levende talen. Hoewel behorend tot dezelfde taalfamilie lijkt het Grieks nauwelijks op een andere Indo-Europese taal. Dit komt omdat het Grieks zich relatief geïsoleerd van buitenlandse invloeden heeft kunnen ontwikkelen.

In de klassieke oudheid werden er verschillende Griekse dialecten naast elkaar gebruikt, maar het Attisch van de stad Athene verstond men in geheel Griekenland. Vanaf de vierde eeuw voor Christus kreeg het Attisch concurrentie van het Koinè-Grieks, een soort algemeen beschaafd Grieks dat gebruikt werd van Macedonië tot het Nabije Oosten. Vanaf die tijd werd het Attisch gebruikt in het onderwijs en het was de officiële overheids- en kerktaal in het Byzantijnse Rijk en in de Kerk. De gewone man sprak een soort volkstaal die van het Koinè-Grieks afstamde. In de Middeleeuwen vestigden zich allerlei andere volken in Griekenland en veranderde de spreektaal drastisch terwijl de schrijftaal hetzelfde bleef en aldus de twee talen steeds verder uit elkaar groeiden.

Na de Vrijheidsoorlog begin 19e eeuw trachtte de overheid een nieuwe taal in te voeren, het Katharevousa of "gezuiverde taal". De overheid en op scholen ging men deze taal inderdaad gebruiken maar het volk bleef zich van de Dimotiki bedienen, de spreektaal van het Griekse volk. De bedoeling was dat het Dimotiki zou verdwijnen, maar dat bleek moeilijker dan gedacht en mislukte dan ook. Vanaf 1920 mocht het Dimotiki op scholen gebruikt worden en in 1974 verdween het Katharevousa van diezelfde scholen.

Het Griekse alfabet bestaat uit 24 letters die er op het eerste gezicht ingewikkeld uitzien, maar bij nader inzien simpeler zijn dan het Nederlandse alfabet. De uitspraakregels zijn regulmatig en daardoor sneller te begrijpen. In het Grieks is het belangrijk om de juiste klemtoon te gebruiken. Een woord met de klemtoon op de eerste lettergreep kan een totaal verschilleden de betekenis hebben van hetzelfde woord maar met de klemtoon op bijvoorbeeld de derde lettergreep.

De alfabetten van alle grote Europese talen zijn min of meer gebaseerd op het oude Griekse alfabet. Ons Romeinse alfabet wordt soms wel de westerse vorm van het Griekse alfabet genoemd.

Enkele woorden en uitdrukkingen:

Godsdienst

Religieuze gebouwen op Skopelos

De hoofdstad Skopelos-stad telt naar men zegt alleen al maar liefst 123 kerken en in de heuvels boven de stad liggen ca. 15 kloosters. Heel Skopelos telt 40 kloosters en zo'n 360 kerken en kapellen. Alle religieuze gebouwen zijn van Grieks-orthodoxe origine, op één na die voor een kleine groep Jehova's Getuigen gebouwd is. Veel kapellen worden door de Grieken vaak op eigen grond gebouwd, vooral als ze op een dag iets goeds is overkomen. De kapel wordt dan vernoemd naar de heilige van die dag.

Skopelos in de Giekse mythologie

In de Griekse oudheid, bijvoorbeeld in de geschriften van de Atheense legeraanvoerder en geschiedschrijver Thucydides, werd het huidige Skopelos Peparithos genoemd. Peparithos was de broer van Staphilos, de eerste bewoner van Skopelos en zoon van de god Dionysos en Ariadne, dochter van de Kretenzer koning Minos.

De legende van Riginos en de draak

Volgens een legende zou zo'n 800 jaar geleden een draak op Skopelos verschenen zijn die alle bewoners van Skopelos doodde en opat. Naburige eilanden stuurden zelfs hun ter dood veroordeelden naar Skopelos om de draak te vriend te houden. Deze situatie duurde ongeveer 400 jaar, totdat de heilige Riginos zich ermee ging bemoeien. Hij nam zich voor om het dier te doden en liet zich inschepen samen met een aantal veroordeelden. Op Skopelos aangekomen zag de draak Riginos en sloeg op de vlucht. Riginos joeg de draak achterna tussen de plaatsen Staphilos en Amarantos en toen de draak geen uitweg meer zag sprong hij van een rots in de zee. De rots waar de draak vanaf sprong brak af (schisma) en de plaats waar dat gebeurde heette vanaf die dag Drakontoschisma.

Samenleving

Administratieve indeling

Griekenland kreeg op 1 januari 2011 een nieuwe bestuurlijke indeling als onderdeel van een algehele bestuurlijke hervorming, die vernoemd werd naar Kallikratis, een Griekse architect uit het midden van de 5e eeuw v.Chr.

Griekenland is sinds 2011 in 13 bestuurlijke regio's, de zogenaamde"periferia", opgedeeld. Deze bestuurlijke regio's zijn weer onderverdeeld in 74 regionale eenheden, de 'perifereiaki enotita'. De regionale eenheden, die geen eigen bestuur meer hebben, worden op hun beurt weer onderverdeeld in 325 gemeenten of 'demoi'. Daarnaast kent Griekenland sinds 1926 één autonoom gebied onder een eigen Grieks-orthodox bestuur, namelijk Agion Oros of de monnikenstaat Athos in Chalkidiki (Noord-Griekenland).
De 13 bestuurlijke regio's van Griekenland zijn Attica (1), Centraal-Griekenland (2), Centraal-Macedonië (3), Kreta (4), Oost-Macedonië en Thracië (5), Epirus (6), Ionische Eilanden (7), Noord-Egeïsche Eilanden (8), Peloponnesos (9), Zuid-Egeïsche Eilanden (10), Thessalië (11), West-Griekenland (12) en West-Macedonië (13).

Thessalië , met als hoofdstad Larissa, heeft een totale oppervlakte van 14.037 km² en telt circa 750.000 inwoners. De regio is centraal op het vasteland gelegen en grenst aan West- en Centraal-Macedonië in het noorden, Centraal-Griekenland in het zuiden en Epirus in het westen.

Thessalië is bestuurlijk onderverdeeld in vijf regionale eenheden of 'periferiaki enotita': aanvankelijk Karditsa, Larissa, Trikala en Magnisia. Sporaden, waartoe Skopelos behoort, werd afgesplitst van het voormalige departement Magnisia.

Na de gemeentelijke herindelingen van 2011 behoren tot de gemeente Skopelos ook de eilanden Agios Georgios, Dassia, Mikro, Paximoda, Plevro en Stroggylo. Voor de actuele politieke situatie in Griekenland zie hoofdstuk geschiedenis.

Legende van Drakontoschisma

Drankontoschisma ligt tussen Staphilos en Amarantos. Volgens een legende verscheen er zo'n 800 jaar geleden een draak op Skopelos, die alle bewoners van het eiland doodde en opat. Zelfs naburige eilanden stuurden ter dood veroordeelden naar Skopelos om de draak op Skopelos te houden.

Dit duurde zo'n 400 jaar, toen besloot de heilige Riginos om actie te ondernemen. Hij going als matroos mee op een schip vol veroordeelden en zo gauw de draak hem zag vluchtte die weg. Riginos bleef de draak achterna zitten tot een plek tussen Staphilos en Amarantos. Daar sprong de draak in de zee en de rots waarop hij stond brak af. Deze plaats werd vanaf die dag Drakontoschisma genoemd.

Economie

De economie van Skopelos is op dit moment bijna volledig afhankelijk van het toerisme, die ook zorgt voor bouwactiviteiten en andere toerisme-gerelateerde economische activiteiten. Hoewel het toerisme zich vooral op de zomermaanden concentreert, komen West- en Noord-Europeanen het hele jaar door naar Skopelos.

Landbouw, ooit belangrijk voor de economie van Skopelos, wordt dat steeds minder. Pruim- en amandelboomgaarden zijn er nog steeds, maar minder uitgebreid dan in het verleden. De wijnproductie is ernstig ingestort na de phylloxera-ziekte die de druiven trof in de jaren veertig van de vorige eeuw. Hoewel er op zeer kleine schaal weer wijn wordt geproduceerd, is dat voornamlijk voor eigen gebruik en met druiven uit Thessalië. Veeteelt bestaat uit het houden van geiten en schapen, die weer een lokale fetasoort opleveren. Bijenhouden en honingproductie neemt de laatste jaren weer wat toe. Verder heeft Skopelos nog een kleine vissersvloot die alleen rond het eiland vist voor eigen gebruik.

Skopelos had ooit een florerende houten scheepsindustrie en leverde bijvoorbeeld veel schepen voor de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog (1821-1831). Met de opkomst van de stoomschepen kwam er langzamaan een einde aan de scheepsindustrie; alleen wat reparatiewerfjes zijn nog actief op dat gebied.

Skopelos is niet in staat om haar bevolking en de toeristen met op het eiland geproduceerd voedsel en goederen te voorzien. Het meeste wordt geïmporteerd van het vasteland van Griekenland en de BTW voor dat soort producten is hoger dan op het eiland zelf geproduceerd voedsel of goederen. Gas en benzine zijn ca. 15% duurder dan op het vasteland.

Van alle Sporaden zijn Skopelos en Skiathos de populairste vakantiebestemmingen. De trek naar deze eilanden kwam echter pas laat op gang, want de eilanden lagen niet echt op de route van de vele eilandhoppers. Pas eind jaren zestig van de vorige eeuw kwamen eilanden als Skopelos in beeld bij Europese rugzaktoeristen. Op dit moment begint Skopelos Skiathos als populaire vakantiebestemming naar de kroon te steken, maar weet nog wel zijn oorspronkelijke karakter te behouden en van massatoerisme is nog zeker geen sprake.

In de 19e eeuw was Skopelos een rijk eiland door de scheepvaart, een wereldbedrijf als het Londense Lloyd's had op Skopelos een kantoor. Ook nu nog telt Skopelos een aantal kantoren van reders, maar het toerisme is op dit moment de belangrijkste inkomstenbron van de bevolking.

Een specialiteit van Skopelos, dat het vruchtbaarste eiland van de Sporaden is, zijn de witte pruimen, die nergens anders in Griekenland voorkomen. Skopelos kan het pruimeneiland van de Egeïsche Zee genoemd worden: er worden acht verschillende soorten geteeld, waaronder zwarte, rode en gele pruimen, die van half juni tot half september geoogst worden. Ook pruimedanten, gedroogde pruimen, zijn een specialiteit van Skopelos.

Verder wordt er olijfolie (o.a. de pelion- en kalamata-variëteit) en (rosé)wijn gemaakt, maar ook nougat, 'stifado' (kaas), pruimenyoghurt, de zéér zoete vruchtengelei 'glikó koutalioú', 'rozedes', gebak met amandels en noten en 'chamalia', amandelgebak met pruimen of sinaasappels. Naast pruimenbomen staat Skopelos ook vol met olijfbomen, dadelbomen, granaatappelbomen en perzikbomen.

Agnondas heeft een soort uitwijkhaven, die gebruikt kan worden als door slechte weersomstandigheden schepen niet kunnen aanmeren in de belangrijkste haven van Skopelos, die van Skopelos-stad. Het dorp Loutraki heeft de tweede haven van het eiland, waar ook veerboten afmeren.

Het dorpje Palio Klima, in de buurt van Glossa in het noorden Skopelos, werd in 1965 getroffen door een aardbeving, waarna veel leegstaande huizen werden opgekocht door buitenlanders.

Nogal wat bouwvallen op Skopelos zijn zogenaamde zweefhuizen. Na de Tweede Wereldoorlog emigreerden veel Grieken naar het buitenland en nu is het niet meer bekend van wie de lege vervallen huizen zijn.

Vakantie en Bezienswaardigheden

Skopelos-stad, in de volksmond Chóra genoemd, is de hoofdstad van het eiland. Het ligt aan een prachtige baai en wordt omringd door pijnbomen. Dit stadje behoudt zijn traditionele charme en blijft ver weg van het massatoerisme. Het is een prachtige klein stadje dat je doet denken aan een sprookje, met zijn mooie witgekalkte huizen met rode pannendaken, bloementuinen en balkonnetjes. Het pas geopende en te bezichtigen (Antigoni) Vakratsas-huis is een typisch voorbeeld van zo'n volgens de Venetiaanse architectuur gebouwd huis. Andere bouwtypes zijn de Pilio en Macedonische, de neo-klassieke en een eigen landelijke stijl. Er zijn vele kleine witte kerken, smalle straatjes, steegjes en traptreden.

Boven de stad staan de resten van een Venetiaanse Kastro, in de 13e eeuw gebouwd door de familie Ghisi. De weg naar de top is moeilijk te vinden wanneer je in het midden van de stad staat, maar het uitzicht is de moeite van de wandeling naar de top waard.

De moeite waard is ook een bezoek aan het Museum voor Volkskunst (sinds 1992) met iconen, schilderijen, keramiek, zwart-wit-foto's, klederdrachten, borduurwerk, werktuigen, maquettes van schepen en traditionele meubels van het eiland. Bijzonder is de typische Skopelos' trouwkamer met bruidskleding en een bruidsbed. Ook het dorp Glossa heeft een Museum voor Volkskunst, met tradiotionele klederdrachten en typisch huisraad. Andere musea zijn het Historisch Museum in het het Pavlos Nivranas Huis. Pavlos Nirvanas (pseudoniem van Petros K. Apostolidis, 1866-1937) was een schrijver, niet geboren op Skopelos, maar beschouwde het eiland, de geboorteplaats van zijn vader, wel als zodanig. Te zien is de geschiedenis van Skopelos en van Skopelos-stad, zowel op historisch, cultureel, sociaal als economisch gebied.

Skopelos telt veel prachtige zand- en kiezelstranden, met name in het zuidwesten van het eiland tussen Staphilos en Loutraki, waar het blauw-groene water kristalhelder is en de pijnbomen vaak tot op het strand groeien. Op sommige stranden kunnen ook naturisten terecht.

Een van de mooiste stranden is het kiezelstrand van Panormos. Dit strand is ingesloten in een prachtige baai, afgesloten door twee kleine eilandjes bij de ingang. Panormos is populair en kan erg druk zijn in de zomer, maar biedt ligbedden, parasols en diverse watersportmogelijkheden. Dicht bij het strand is het stadje Panormos met taveernes, hotels en cafés.

Mooie stranden zijn ook die van Velanio (officieel nudistenstrand), Stafilos (zand en kiezel), Agnondas (kiezel en wit zand), Limnonari (wit zand), Kastani (zand), Glysteri (kiezel), Perivoliou (kiezel), Mari, Vathias, Kastoriá (zand en kiezel) Antrines, Adrina en Adrinakia (kiezel), Armenopetra (kiezel), Hondrogiorgi (kiezel), Kanalaki of Pethameni (zand), Hovolo (kiezel en zand), Agios Konstantinos (zand), Agios Ioannis (kiezel), Amarandos, Megalo Pefko, Sares (kiezel) Neo Klima Elios (kiezel), Glossa, Kalyves, Karkatzouna, Ftelia en Neraki, Ekatopenintari, Linarakia, Loutraki (kiezel), Spilia, Chlia Stefani (kiezel), Mavraki (kiezel), Glyfoneri (zand en kiezel) en Miliá (langste kiezelstrand van Skopelos). Verder telt Skopelos nog oneindig veel moeilijk te bereiken, vaak alleen over water, baaitjes.

Je kunt op Skopelos, het groenste eiland van Griekenland, ook prima wandelen. Er zijn veel kloosters op het eiland die goed te voet bereikbaar zijn. Mooie kloosters zijn het klooster van Panagia Evangelistria, dat ligt op 3 km ten oosten van Skopelos stad, op een berghelling. Dit klooster is opgericht in 1712 en geeft een prachtig uitzicht over het eiland. Het Klooster van Timios Prodromos is gebouwd in de 17e eeuw en is open voor het publiek. Het herbergt een klein museum met heilige iconen, kerkelijke relikwieën en oude papieren.

De kerk van Agios Ioannis Kastri is wereldberoemd geworden als het witte kerkje uit de film Mamma Mia van Abba. Bij dit kerkje zingt de actrice Meyl Streep het liedje van ABBA 'The winner takes it all'. Er worden natuurlijk boottours georganiseerd die alle bekende filmische lokaties aandoen.

In het binnenland van Skopelos staan nog veel al dan niet bewoonde 'kalívia', boerenwoningen met op het erf pruimenovens.

Skopelos staat verder bekend om zijn vele wandelpaden, veelal oude muilezelpaden ('kalderimia') en stille landweggetjes. Vlak bij de berg Delphi bevinden zich een viertal oude graven, door historici gedateerd uit de Romeinse tijd. De graven zijn uit de rotsen gehakt en hebben een kei als deksteen.

In het noorden van Skopelos staat de Gourouni-vuurtoren. Het is een van de oudste Griekse vuurtorens, gebouwd in 1889.

Klik op de menuknop bovenaan het scherm voor meer informatie

SKOPELOS LINKS

Advertenties
• Skopelos RossHolidays
• Skopelos Tui Reizen
• Skopelos Vliegtickets.nl
• Autoverhuur Sunny Cars Skopelos
• Naar Skopelos met Sunweb
• Hotels Skopelos

Nuttige links

Reisinformatie Skopelos (N)
Startnederland Skopelos (N)
Telefoongids Griekenland

Bronnen

www.landenweb.nl/griekenland

Wikipedia

CIA - World Factbook

BBC - Country Profiles

laatst bijgewerkt augustus 2021
Samensteller: Arie Verrijp / Geert Willems