Landenweb.nl

PATMOS
 

Basisgegevens
  Officiële
  landstaal
  Grieks
  Hoofdstad  Patmos-stad
  Oppervlakte  34 km²
  Inwoners  3.047
  (2011, laatst bekend)
  Munteenheid  euro
  (EUR)
  Tijdsverschil  +1 (zomer +2)
  Web  .gr
  Code.  GRC
  Tel.  +30

Populaire bestemmingen GRIEKENLAND

AeginaAlonissosAndros
ChiosHydraKalymnos
KarpathosKefaloniaKorfoe
KosKretaLefkas
LesbosMykonosNaxos
ParosPatmosPeloponnesos
PorosRhodosSamos
SantoriniSkiathosSkopelos
SpetsesThassosZakynthos

Geografie en Landschap

Geografie

Patmos is een Grieks eiland in de Egeïsche Zee en behoort tot de eilandengroep Dodekanesos dat letterlijk “twaalf eilanden” (dodeka nisi) betekent, maar in feite bestaat uit 15 grote en ongeveer 50 kleine eilanden.

Patmos is het meest noordelijk gelegen eiland van de Dodekanesos en ligt tussen zuiden van Patmos en Ikaria, ten oosten van Lipsi en ten noordwesten van Leros. Patmos heeft een oppervlakte van 34 km2, en is daarmee iets kleiner dan het wadddeneiland Vlieland (36 km2). Patmos heeft een maximale lengte van maar 15 km, een maximale breedte van 10 kilometer en een kustlijn van ca. 63 km. Het smalste gedeelte van Patmos ligt net boven de haven van Skala en is maar 250 meter breed.

Met name ten oosten van Patmos liggen (onbewoonde) eilandjes als Agia Thekla, Agios Georgios, Kentronissi, Loukakia, Pilafi, Sklava, Sklavopoula, Chiliomodi en Tragonissi.

advertentie

Patmos SatellietfotoPhoto: Publiek Domein

Landschap

Patmos is van oorsprong vulkanisch, heuvelachtig met steile hellingen, rotsachtig en heeft weinig begroeiing. Het hoogste punt is de Profitis Ilias, 269 meter boven de zeespiegel. Andere 'hoge' toppen zijn de Hondro (228 m), de Kouvari (225 m), de Kokkino (194 m), de Agios Nikolas Evdilou (181 m), de Pigi (167 m), de Aetofolia (167 m), de Kastelia (144 m) en de Agios Andonios (128 m). Patmos heeft een twintigtal kiezel- en zandstranden en talloze kleine en grote baaien.

advertentie

Meloi-strand, PatmosPhoto: KF in het publieke domein

Het binnenland van Patmos is behoorlijk ruig, maar heeft ook een paar vruchtbare valleien.

Klimaat en Weer

Patmos heeft een mediterraan klimaat met warme droge zomers en koele natte winters. De maximumdagtemperatuur over het hele jaar ligt tussen de 16 en 40 graden en de minimum nachttemperatuur over het hele jaar ligt tussen de 4 en 20 graden. In de zomer valt er bijna geen neerslag, maar in de winter, vooral in de maanden december, januarien februari, valt er voor Griekse begrippen veel regen. Noordelijke winden zorgen in de zomer voor wat afkoeling.

maandmax. dagtemp.min.nachttemp.uren zon p/dregendagen p/mregen mm p/mzeetemp.
januari12°C6°C512139 mm16°C
februari12°C6°C61097 mm16 °C
maart14°C7°C7979 mm15 °C
april18°C10°C9738 mm16°C
mei22°C13°C11525 mm18°C
juni26°C17°C1339 mm21°C
juli28°C20°C1435 mm23°C
augustus28°C20°C1333 mm23°C
september25°C17°C11317 mm23°C
oktober21°C13°C8646 mm21°C
november17°C10°C6884 mm18°C
december13°C8°C513143 mm17°C

Planten en Dieren

Planten

Vrijwel het gehele eiland is bedekt met gras, struiken (waaronder heide, en de inheemse astivida) en een aantal kleine en grote boomsoorten als pijnbomen, arbutus, cypressen, eucalyptussen, tamarisken, mastiekbomen en vruchtbomen als granaatappels.

Dieren

Net als op veel veel andere Griekse eilanden is de herpetofauna (reptielen en amfibieën) prominent aanwezig op Patmos, te noemen zijn Kleinaziatische adder, Europese tjitjak (ook Turkse huisgekko, Europese huisgekko of gewone huisgekko), slangenooghagedis, hardoen, pijlslang (een van de langste Europese slangen, ca. 250 cm) en slanke toornslang (een van de kleinste Europese slangen, ca. 100 cm).

Hieronder een overzicht van verschillende soorten dieren op Patmos:

-oostelijke vuurvlinder

-Eleonora's valk

Geschiedenis

Patmos vóór Christus

Er zijn alleen een klein aantal verspreid gevonden bewijzen (voornamelijk potscherven in de buurt van Kastelli) gevonden van prehistorische nederzettingen op Patmos, daterend uit de Middelste Bronstijd (ca. 2000 v.Chr.). Daarvoor, zo'n 3000 jaar v.Chr., werd Patmos zeer waarschijnlijk al bezocht door primitieve Griekse stammen als de Cariërs, de Lelegen en Pelasgen.

In de oudheid werd Patmos bewoond door Myceners, Doriërs (ca. 500 v.Chr.) en later door Ionische kolonisten van Milete (Grieks: Miletos). De conclusie lijkt daarom gerechtvaardigd dat Patmos in de Griekse wereld van die tijd geen al te grote rol van betekenis speelde. Toch denkt men dat er op Patmos in de Hellenistische tijd een vrij grote stad en bloeiend handelscentrum bestond en een vele tempels gewijd aan Griekse goden en godinnen.

Patmos ná Christus

De Romeinen bezetten Patmos gedurende de 2e eeuw v.Chr. Keizer Titus Flavius Domitianus, die in 96 n.Chr. vermoord werd, verbande in 95 n.Chr. de Heilige Johannes de Evangelist (of Theoloog of Apostel), een van Jezus' apostelen, naar Patmos omdat hij in het Turkse Efeze het in die tijd nog verboden christendom had gepropageerd. Patmos was in die een tijd een kleine Romeinse buitenpost, gebruikt voor het huisvesten van bannelingen.

Johannes kreeg naar eigen zeggen op Patmos een visioen van de Apocalyps en schreef naar aanleiding daarvan gedurende zijn achttien maanden durende verblijf op Patmos het boek 'Openbaringen', het laatste boek van het Nieuwe Testament.

Tot de 7e eeuw n.Chr. was Patmos een redelijk welvarend pelgrimsoord, maar daarna, tot en met de 9e eeuw, werd Patmos regelmatig leeggeplunderd door piraten. De bevolking van Patmos trok weg en kwam daardoor in de geschiedschrijving van die tijd nauwelijks nog voor. Dat veranderde radicaal in 1088 toen de Byzantijnse keizer Alexios I Komnenos Patmos aan de monnik Christodoulos Létrinos schonk, die opgedragen werd om op het eiland een klooster te bouwen ter ere van Johannes. Patmos kreeg daarvoor diverse privileges en werd een economische macht door belastingvrijdom en een grote zeevloot waarmee volop gehandeld werd. In 1091 werd Patmos aangevallen door Seltsjoeken, waardoor Christodoulos en zijn monniken gedwongen werden om van het eiland af te vluchten. Christodoulos overleed in 1093 op het eiland Euboea (ook Evia of Evvia), maar zijn volgers bouwden het op een fort lijkende klooster af volgens de instructies van Christodoulos. De 12e eeuw stond weer in het teken van piratenaanvallen en bemoeizuchtige bisschoppen van andere eilanden.

Na de val van Constantinopel in 1204 bleef het klooster van Johannes onder pauselijke bescherming staan, en dat zorgde ervoor dat de integriteit en de onafhankelijkheid van het klooster door de Venetianen in 1207, de Turken in 1537 en wederom de Venetianen in 1659 gerespecteerd werd, hoewel Chora in dat jaar wel geplunderd en verwoest werd door de Venetiaanse admiraal Francesco Morosini.

Vluchtelingen uit Constantinopel zochten in 1453, na de val van Constantinopel, hun toevlucht tot Patmos en stichtten de wijk Alótina, in 1669 gevolgd door vluchtingen van Candia (nu Heraklion) op Kreta die de wijk Aportianá stichtten. In 1522, door de verovering van Rhodos door de Turken, kwam er een nieuwe stroom vluchtelingen naar Patmos op gang. Zij stichtten op Patmos het met een eigen verdedigingsstelsel uitgeruste Sofouli-complex, later in de eerste helft van de 17e eeuw gevolgd door de bouw van nog een aantal van die complexen.

De verovering van Patmos in 1537 door de Turken, betekende paradoxaal genoeg, ondanks zware belastingmaatregelen, de start van een economische en culturele bloeiperiode. De Turken verdreven de meeste piraten naar het westelijke Middelllandse Zeegebied en lieten het lokale bestuur van het voor hun onaantrekkelijke eiland over aan de monniken van het Johannes-klooster. Door deze bijzondere vorm van autonomie kon de Griekse taal en cultuur en het christelijke geloof ongestoord verspreid worden.

Vanaf 1713 herbergde het klooster de door de monnik Makarios Kalogeras (1688-1737) gestichtte theologische hogeschool van Patmos, een school van hoge kwaliteit en later een van de broedplaatsen van nationalistische gevoelens die uiteindelijk tot de opstand tegen de Turken zou leiden. In de 18e en 19e eeuw bracht een groeiende koopmansklasse welvaart op Patmos en ontwikkelde de haven van Skala, die tot een van de veiligste en belangrijkste havens van het Egeïsche gebied zou uitgroeien.

Emmanouil Xanthos, een van de oprichters in 1814 van de geheime Griekse Onafhankelijkheidspartij (Grieks: Philikí Etaireía), was een man van Patmos. Na de Griekse onafhankelijkheid in 1832 bleef Patmos onder Turks bewind.

In 1911, tijdens de Italiaanse-Turkse Oorlog (van 29 september 1911 tot 18 oktober 1912), kwam aan de Ottomaanse overheersing een einde, en de Italianen bezetten Patmos, net als de andere eilanden van de Dodekanesos. Deze bezetting duurde tot 1943, toen de Duitsers van Adolf Hitler de macht op het eland overnamen. Na het vertrek van de Duitsers in 1945 kreeg Patmos een autonome status. Dit duurde tot 10 februari 1947, toe Patmos samen met de andere eilanden van de Dodekanesos eindelijk weer in de schoot van het onafhankelijke Griekenland terecht kwam.

In 1956 werd Patmos getroffen door een aardbeving die het Johannes-klooster beschadigde.

In september 2008 weigerde het bestuur van Patmos om een groep van 134 illegale vluchtelingen uit Afghanistan en Irak op het eiland toe te laten. Uiteindelijk werden ze verscheept naar het eiland Leros.

De afgelopen decennia werd Patmos vooral bekend als een toeristische trekpleister.

Zie verder ook de geschiedenispagina van Griekenland op landenweb.

Bevolking

Patmos telde 3040 inwoners volgens de volkstelling van 2011, waarvan de meesten in de hoofdstad Skala en de middeleeuwse stad Chora wonen.

Taal

advertentie

AlfabetFoto: LewWhite CC 3.0 Unported no changes made

Het moderne Grieks of Nieuw Grieks behoort net als het Nederlands tot de Indo-Europese taalfamilie en is één van de oudste nog levende talen. Hoewel behorend tot dezelfde taalfamilie lijkt het Grieks nauwelijks op een andere Indo-Europese taal. Dit komt omdat het Grieks zich relatief geïsoleerd van buitenlandse invloeden heeft kunnen ontwikkelen.

In de klassieke oudheid werden er verschillende Griekse dialecten naast elkaar gebruikt, maar het Attisch van de stad Athene verstond men in geheel Griekenland. Vanaf de vierde eeuw voor Christus kreeg het Attisch concurrentie van het Koinè-Grieks, een soort algemeen beschaafd Grieks dat gebruikt werd van Macedonië tot het Nabije Oosten. Vanaf die tijd werd het Attisch gebruikt in het onderwijs en het was de officiële overheids- en kerktaal in het Byzantijnse Rijk en in de Kerk. De gewone man sprak een soort volkstaal die van het Koinè-Grieks afstamde. In de Middeleeuwen vestigden zich allerlei andere volken in Griekenland en veranderde de spreektaal drastisch terwijl de schrijftaal hetzelfde bleef en aldus de twee talen steeds verder uit elkaar groeiden.

Na de Vrijheidsoorlog begin 19e eeuw trachtte de overheid een nieuwe taal in te voeren, het Katharevousa of "gezuiverde taal". De overheid en op scholen ging men deze taal inderdaad gebruiken maar het volk bleef zich van de Dimotiki bedienen, de spreektaal van het Griekse volk. De bedoeling was dat het Dimotiki zou verdwijnen, maar dat bleek moeilijker dan gedacht en mislukte dan ook. Vanaf 1920 mocht het Dimotiki op scholen gebruikt worden en in 1974 verdween het Katharevousa van diezelfde scholen.

Het Griekse alfabet bestaat uit 24 letters die er op het eerste gezicht ingewikkeld uitzien, maar bij nader inzien simpeler zijn dan het Nederlandse alfabet. De uitspraakregels zijn regulmatig en daardoor sneller te begrijpen. In het Grieks is het belangrijk om de juiste klemtoon te gebruiken. Een woord met de klemtoon op de eerste lettergreep kan een totaal verschilleden de betekenis hebben van hetzelfde woord maar met de klemtoon op bijvoorbeeld de derde lettergreep.

De alfabetten van alle grote Europese talen zijn min of meer gebaseerd op het oude Griekse alfabet. Ons Romeinse alfabet wordt soms wel de westerse vorm van het Griekse alfabet genoemd.

Enkele woorden en uitdrukkingen:

Godsdienst

Algemeen

Patmos, in 1981 door het Griekse parlement uitgeroepen tot 'heilig' eiland, wordt ook wel het 'Jeruzalem van de Egeïsche Zee' genoemd sinds de komst van de Heilige Johannes de Evangelist (of Theoloog of Apostel), de schrijver van het boek 'Openbaringen' in 95 n.Chr. en de stichting van het Johannesklooster in het jaar 1088. Ook in deze tijd is Patmos nog steeds een belangrijk religieus centrum voor bedevaartgangers en toeristen. Johannes kwam trouwens niet vrijwillig naar Patmos, hij werd door de Romeinse keizer Domitianus (51 n.Chr. - 96 n.Chr.) verbannen naar het eiland.

Er zijn wetenschappers die in de loop der eeuwen twijfelden aan het feit of Johannes de Evangelist wel ooit op Patmos is geweest.

Johannesklooster

Het Johannesklooster (Grieks: Agíou Ioánnou toú Theológou) in de oude hoofdstad Chora is een van de belangrijkste religieuze centra voor zowel Grieks-orthodoxe als westerse christenen. Het rijke en invloedrijke klooster (15 meter hoge muren, van noord naar zuid 53 meter en van oost naar west 70 meter) werd in 1088 gesticht door de later zalig verklaarde monnik Christodoulos ter ere van Johannes de Evangelist en trekt jaarlijks ook in deze moderne tijd nog als een magneet duizenden pelgrims en toeristen.

De meeste toeristen komen voor de prachtige kerkelijke bezittingen van het klooster, waaronder belangrijke 12e eeuwse fresco's van de Gastvrijheid van Abraham in de Panagia-kapel en de eveneens 12e eeuwse icoon van Johannes in het katholikon, de hoofdkerk van het klooster. Andere bezienswaardigheden zijn de graftombe, het zilveren reliquiarium van Christodoulos in de Christodoulos-kapel, de kapel van het Heilige Kruis, de zeer belangrijke bibliotheek en het archief met ca. 13.000 boeken, manuscripten en andere documenten, daterend vanaf 1073. De schatkamer herbergt vele honderden sieraden, zilveren voorwerpen en iconen. Uniek is de gouden bul uit 1088, de originele stichtingsoorkonde van dit bijzondere klooster, met daarop het gouden zegel van de Byzantijnse keizer Alexios I Komnenos (1056-1118). Bijzonder is ook dat het klooster tien kapellen herbergt, waaronder de Allerheiligen-kapel, de kapel van het Heilige Kruis, de Heilige Vassileos-kapel, de Heilige Nicolaas-kapel, de Heilige Johannes de Doper-kapel en de Heilige Maagd-kapel.

De monniken van het klooster hebben het zeer exclusieve recht om op Witte Donderdag het Laatste Avondmaal van Jezus Christus na te spelen. Deze ceremonie, Niptiras genaamd, mogeng alleen in de belangrijkste religieuze centra van de wereld gehouden worden, het kleine Patmos steekt dan wat bleekjes af bij wereldsteden als Jeruzalem, Rome en Constantinopel, maar hoort wel degelijk in dit rijtje thuis.

Andere religieuze gebouwen

CHORA

-Agios Dimitrios: kerk.

-Agios Fokas: kerk.

-Agios Ioannis Prodromos: kerk gewijd aan Johannes de Doper.

-Agia Ekaterini: kerk.

-Panagia ti Diasozoussa: kerk uit 1599 met de wonderen toegedichte icoon 'Agia Sozoussa'.

-Evangelismos Mitros Igapimenou: grootste nonnenklooster van Patmos, gewijd aan Maria Boodschap, met Evangelistra-kerk en de kapellen Agios Loukas en Agios Antonios. Iconen uit de 15e tm 17e eeuw.

-Moni Apokalypseos: klooster gebouwd over de ingang van de Heilige Grot van de Apocalyps.

-Agia Anna: kerk uit 1090 gewijd aan Maria met de Heilige Grot van de Apocalyps. In deze grot zag Johannes de Evangelist een visioen van vuur en zwavel en dicteerde er zijn boek Openbaringen of Apocalyps, het laatste bijbelboek van het Nieuwe Testament, aan zijn leerling Prochoros. Ook 12e eeuwse fresco's en iconen uit 1596 door de schilder Thomas Vathas van Kreta.

-Agia Apostoli: kerkje voor de ingang van het Johannes-klooster.

-Agia Agion: klein nonnenklooster.

-Zoodochou Pigis: op één na grootste nonnenklooster van Patmos uit 1607 met aangrenzend twee kerken.

GRIKOS

-Agios Ioannis Theologos: kapel.

KAMBOS

-Megali Panaghia: drie kerken, waaronder de centrale Agia Triada uit de 12e eeuw.

-Agios Nikolaos Evdilos: waarschijnlijk de oudste kerk op Pamos uit 1087.

-Livadi Kalogeiron: klooster uit 1700 van de de berg Athos op het vasteland van Griekenland.

-Panagia tou Geranou: kerk.

MELOI

-Agios Konstantinos: kapel.

SKALA

Skala telt meer dan veertig kapellen, kerken en kloosters.

-Agia Paraskevi: kerk.

-Agios Ioannis: kerk.

-Agios Konstantinos: kerk.

-Panagia Koumana: klooster uit 1748 met een kerk gebouwd in 1780.

KATHISMATA EN HERMITAGES

Khatismata (kleine dependances van kloosters) en hermitages zijn afgelegen locaties waar kleine kerken staan met een klein aantal cellen, waar één of enkele monniken in volstrekte afzondering leven, volledig in dienst van God. Bidden en vasten zijn de voornaamste bezigheden van deze ascetisch levende religieuzen.

-Profitis Ilias Thesvitos: hoogst gelegen kathisma op Patmos, gebouwd door Neophytos van Symi in 1764. In het midden de kerk Profitis Ilias.

-Ossios Christodoulos: kathisma in de omgeving van Alykes, gewijd aan de zalige Christodoulos.

-Panagia Epsimia: kleine kerk gewijd aan Onze Lieve Vrouw van het Kruis en enkele cellen.

-Apollos: kathisma: kleine ommuurde kerk met cellen.

-Kouvari: hermitage, het eerst bewoond door de monnik Amphilochios Makris, die later het klooster Evangelismos Mitros Igapimenous stichtte.

Patmos in de mythologie

Orestes, zoon van Agamemnon en Klytaimnestra en de broer van Elektra, Chrysothmis en Iphigenia, vluchtte voor de Furiën of Orinyen (wraakgodinnen) naar Patmos en werd daar beschermd door Artemis, de godin van het eiland. De originele naam van Patmos was volgens de Griekse mythologie 'Letois', genoemd naar Leto, de dochter van Artemis.

Patmos was toen nog een eiland op de bodem van de zee. Artemis ontmoette de maangodin Selene, die haar licht liet schijnen over de zee, waardoor Patmos zichtbaar werd. Selene wilde altijd al dat Patmos boven de zee zou uitstijgen en uiteindelijk kreeg ze oppergod Zeus zover, samen met haar broer Apollo, dat hij ermee instemde dat Patmos aan de oppervlakte zou verschijnen. De zon droogde het eiland en er ontstond leven op Patmos.

Samenleving

Staatsinrichting

advertentie

Griekenland VouliFoto: Jebulon in het publieke domein

De grondwet dateert van 1975 waarna er in 1986 belangrijke amendementen werden doorgevoerd. De wetgevende macht ligt bij het parlement (de ‘Vouli’), dat uit één kamer bestaat en waarvan de 300 leden eens in de vier jaar volgens een ‘versterkt recht van evenredige verkiezing’ gekozen worden. Het systeem begunstigt de sterkste partij om een voor regeren voldoende meerderheid te bereiken, wat echter een tweepartijensysteem in de hand werkt.

Staatshoofd is de president, die door het parlement (een tweederde meerderheid is vereist) voor een periode van vijf jaar gekozen wordt en één keer herkiesbaar is. De president benoemt en ontslaat de premier. Ook het parlement mag hij ontbinden en in noodtoestanden kan hij wetten per decreet uitvaardigen. Zijn functie is verder grotendeels ceremonieel, hij heeft als staatshoofd geen uitvoerende macht. Deze macht ligt bij de Raad van ministers die daarover verantwoording aflegt aan het parlement Er bestaat algemeen kiesrecht voor alle Grieken vanaf 18 jaar.

Na de militaire dictatuur viel een volksstemming over de terugkeer van de monarchei in het nadeel van ex-koning Constantijn nadelig uit. Voor de actuele politieke situatie zie hoofdstuk geschiedenis.

Administratieve indeling

advertentie

Griekenland administratieve indelingFoto: TUBS CC 3.0 Unported no changes made

Griekenland is in 13 administratieve divisies, de zogenaamde "Periferieën" (districten) opgedeeld. Deze "Periferieën" zijn weer onderverdeeld in prefecturen. Een prefectuur wordt een "Nomos" genoemd, met aan het hoofd een 'nomoi'. In totaal zijn er 51 prefecturen. Daarnaast kent Griekenland één autonoom gebied onder een eigen bestuur, namelijk Agion Oros (Berg Athos) in Chalkidiki (Noord-Griekenland). Groot-Athene heeft een aparte status. De andere provincies zijn: Midden-Griekenland, Peloponnesos, Ionische eilanden, Epiros, Thessalië, Macedonië, Thracië, Egeïsche eilanden en Kreta.

Een woonplaats vervolgens wordt ofwel "Dimos" (gemeente, stad) ofwel "Kinotita" (gemeenschap, dorp) genoemd. In totaal er zijn 900 gemeenten en 133 gemeenschappen.

Onderwijs

advertentie

Universiteit van Athene GriekenlandFoto: Thomas Wolf CC 3.0 Germany no changes made

Het kleuteronderwijs (Nypiagogeia) omvat twee jaar en is op dit moment facultatief, maar wordt geleidelijk aan verplicht.

Het verplichte onderwijs in Griekenland duurt negen jaar, van 6 tot 15 jaar. De eerste zes jaar wordt er door de leerlingen onderwijs gevolgd aan de "Dimotiko Scholio" (basisonderwijs) en de laatste drie jaar aan het Gymnasio, de eerste fase van het secundair onderwijs. In alle klassen wordt algemeen onderwijs gegeven en er is dag- en avondonderwijs.

Kinderen die het basisonderwijs verlaten worden automatisch en zonder examens toegelaten tot de eerste klas van het Gymnasio. Er moet wel een afsluitend getuigschrift (apolytirio) worden overlegd van de lagere school. Engels is een verplicht vak en wordt gegeven vanaf de vierde klas van het basisonderwijs.

Aan het eind van het Gymnasio ontvangen de leerlingen een diploma (Apolytirio Gymnasiou). Om dit diploma te kunnen ontvangen moeten de leerlingen in de regel gemiddeld 10 punten hebben met een maximum van 20 voor alle vakken en mag het schoolverzuim de maximale toegestane grens niet overschrijden.

Het hoger secundair onderwijs is niet verplicht. De tweede fase van het secundair onderwijs wordt gegeven aan de Lykia en de Technikés Epangelmatikés Scholés (scholen voor technisch onderwijs).

De bestaande typen Lykia zijn: het algemene Lykio, het technisch-beroepslykio, het uitgebreide (Polikladiko) Lykio, het klassieke Lykio, het kerkelijke Lykio, en het muzieklykio.

De studie aan een Lykio duurt drie jaar, en er is zowel een dag- als een avondcursus. De avondcursus duurt vier jaar. De leerlingen die het Gymnasio hebben voltooid kunnen zich inschrijven op iedere school voor secundair onderwijs van de tweede fase op basis van het diploma van het Gymnasio. Er zijn geen toelatingsexamens. De leerling moet ten minste 14 jaar oud zijn. Het onderwijs in vreemde talen (Engels of Frans of Duits) wordt aan alle typen Lykia gegeven; aan het klassieke Lykio wordt altijd Duits onderwezen.

Aan het eind van elk schooljaar moeten de leerlingen een officieel schriftelijk examen afleggen in elk vak, zodat kan worden bepaald of zij overgaan naar het volgende jaar. Aan het eind van het derde jaar van het Lykio moeten de leerlingen een eindexamen afleggen; als ze hiervoor slagen krijgen ze het einddiploma, het "Apolytirio Lykiou".

Het hoger onderwijs kan zowel universitair als niet-universitair zijn en wordt gegeven aan de universiteiten en aan de technische onderwijsinstellingen. De universiteiten bestaan uit faculteiten die in afdelingen of "tmimata" zijn opgesplitst. Het programma van een afdeling leidt tot een standaarddiploma of "ptychio".

De Technische Onderwijsinstellingen bestaan uit afdelingen die tezamen faculteiten vormen; deze omvatten de algemene opleidingen (beeldende kunsten en kunstopleidingen, bedrijfskunde en economie, beroepen op het gebied van gezondheidszorg en welzijn, landbouwwetenschappen en –technologie, toegepaste technologie, voedingsmiddelentechnologie en voedingsleer).

Universitaire opleidingen duren ten minste vier jaar, opleidingen aan de technische hogescholen ten minste drie jaar.

Als ze het willen kunnen afgestudeerden een doctoraat volgen; ze moeten daarvoor een proefschrift schrijven in het Grieks en het voorbrengen in het openbaar.

Economie

-Op Patmos worden veel druiven, olijven en tomaten verbouwd, maar ook de visserij draagt nog zeker bij aan de economie van het eiland. Het (religieus) toerisme vormt een steeds grotere bron van inkomsten. Veel Atheners brengen hun vakantie op Patmos door, en de internationale jetset heeft Chora als woonplaats gevonden. Het schilderen van iconen beleeft door de komst van de vele toeristen weer een opleving.

-Skala is het economische en toeristische centrum van Patmos met veel winkels, restaurants en hotels.

-Skala heeft de enige haven van het eiland, waar dagelijks, enkele keren per week of alleen in de zomer ferry's, catamarans en draagvleugelboten aankomen of vertrekken van en naar Piraeus op het vasteland en naar de eilanden Kalymnos, Kos, Leros, Naxos, Rhodos, Samos, Ikaria, Lipsi en Simi.

-Culinaire specialiteiten van Patmos zijn 'pouggia' en 'tyropita', gebaksoorten.

Vakantie en Bezienswaardigheden

De grote attractie op het eiland Patmos is het orthodoxe klooster van de Heilige Johannes de Evangelist (of Theoloog of Apostel), opgenomen op de Werelderfgoedlijst van de Unesco. Het klooster is gebouwd op de top van de heuvel Kastelia boven Chora, en is een van de belangrijkste religieuze centra in Griekenland. Het ziet eruit als een burcht, maar binnen is er een klooster, gebouwd op de plaats van een oude tempel. Er is een klein museum met alle schatten van het klooster, met inbegrip van waardevolle iconen, kerkelijke ornamenten, borduurwerk, prachtige iconen en kleding van priesters.

Op weg naar dit klooster vanuit de haven kom je langs de grot van de Openbaring of de Apocalyps, eveneens te vinden op de Werelderfgoedlijst van de Unesco. Volgens de overlevering zou de Apostel Johannes hier het boek Openbaringen, geïnspireerd door God zelf, geschreven hebben. In 1973 zijn hier fresco's uit de 12e eeuw ontdekt. Over de grot heen gebouwd is het klooster van de Apocalyps.

Het rustige stadje Chora, met zijn witte huisjes, kloosters, kerken en kapellen is de belangrijkste toeristische plaats op het eiland. Chora, dat zijn traditionele 16de en 17de eeuwse architectuur grotendeels behouden heeft, is de oude hoofdstad van Patmos, hoog boven Skala en gedomineerd door het klooster. Bij een wandeling door de Chora zie je oude herenhuizen, een aantal voormalige huizen van de rijke kooplieden en de witte huisjes. Veel huizen zijn voorzien van een Byzantijns kruis boven hun deuren. De smalle straatjes van Chora vormen een labyrint met poorten en vele kleine kerken.

In het Simantirishuis, een herenhuis of 'archontikó, is een Volkenkundig Museum gevestigd, in 1625 gebouwd door de rijke koopman Aglaïnós Mousodákis.

Patmos heeft enkele mooie stranden, soms erg afgelegen en stil. Patmos moet het vooral hebben van dagtoerisme. Wanneer de boten weg zijn is het eiland weer voor de bewoners en de weinige toeristen die er voor kiezen hier langer te verblijven. De belangrijkste badplaats van Patmos is Grikos, het beste (zand)strand ligt op de zuidwestkust en heet Psili Ammos. In het noorden ligt Kampos, een uitgelezen strand voor watersporters. Druk bezochte kiezelstranden in het noorden zijn Vagia Geranou, Livadi en Lambi, dat bekend staat om zijn veelkleurige kiezels. Andere stranden zijn Agriolivadi, Alikes, Diakofti, Lefkes, Loukakia, Meloï, Petra, Skala Beach.

Klik op de menuknop bovenaan het scherm voor meer informatie

PATMOS LINKS

Advertenties
• Hotels Patmos
• Patmos vliegtiickets tix.nl
• Autoverhuur Sunny Cars Patmos
• Tradetracker plaats advertenties en verdien geld
• Vakantieveilingen bied mee op de beste deals

Nuttige links

Reisinformatie Patmos (N)
Startnederland Patmos (N)
Telefoongids Griekenland

Bronnen

www.landenweb.nl/griekenland

Wikipedia

CIA - World Factbook

BBC - Country Profiles

laatst bijgewerkt augustus 2021
Samensteller: Arie Verrijp / Geert Willems