Landenweb.nl

LEFKAS
 

Basisgegevens
  Officiële
  landstaal
  Grieks
  Hoofdstad  Lefkas-stad
  Oppervlakte  356 km²
  Inwoners  23.750
  (2011, laatst bekend)
  Munteenheid  euro
  (EUR)
  Tijdsverschil  +1 (zomer +2)
  Web  .gr
  Code.  GRC
  Tel.  +30

Populaire bestemmingen GRIEKENLAND

AeginaAlonissosAndros
ChiosHydraKalymnos
KarpathosKefaloniaKorfoe
KosKretaLefkas
LesbosMykonosNaxos
ParosPatmosPeloponnesos
PorosRhodosSamos
SantoriniSkiathosSkopelos
SpetsesThassosZakynthos

Geografie en Landschap

Geografie

In de Ionische Zee, ten westen van het vasteland van Griekenland, liggen ca. 330 grotere en kleinere eilanden, waarvan er maar 15 bewoond zijn. Lefkas of Lefkada is een van de Zeven Eilanden. Met deze naam duiden de Grieken de Ionische eilanden aan. Er zijn veel meer dan zeven eilanden, maar de Zeven Eilanden zijn wat groter dan alle kleinere eromheen.

advertentie

Lefkas Satellietfoto NASAPhoto: Publiek domein

Lefkas ligt ongeveer in het midden van de archipel en is, na Kefalonia, Korfoe en Zakynthos, met een oppervlakte van 304 km2 het vierde Ionische eiland. Lefkas is daarmee ongeveer twee keer zo groot als het waddeneiland Texel (161 km2). Ten oosten van Lefkas ligt Korfoe en voor de kust liggen nog negen kleinere eilandjes: Kalamos, Kastos, Kythros, Madouri, Meganissi, Skorpidi, Skorpios, Spartli en Thileia.

De oppervlakte van Lefkas bedraagt 303 km2 en de kustlijn bedraagt 117 km. Lefkas is maximaal 35 km lang en 15 km breed en via een 78 meter lange brug met het vasteland van verbonden.

Landschap

Lefkas is het meest bergachtige eiland van de Ionische eilanden. De vlakke gedeelten van het eiland beslaan slechts 27% van het eiland, de rest is heuvelachtig en bergachtig. De kustlijn van het eiland is grillig met veel baaien. Het contrast tussen de west- en de oostkust is erg opvallend. De westkust bestaat uit hoge, steile rotsklippen, afgewisseld door stranden, de oostkust is een aaneenschakeling van vissersdorpjes met daartussen kiezelstranden en bomen die tot aan het strand reiken.

advertentie

Egremni strand, LefkasPhoto: Dollbaby78 in het publieke domein

Het binnenland is bergachtig en begroeid met bossen. De hoogste berg is de Stavrota (1182 m). Daarna volgen de Elati (1170 M), de Ai Lias (1014 m) en de Mega Oros (1012 m). De uitgestrekte stranden aan de westkant van Lefkas behoren tot de mooiste van Griekenland, met als topper Porto Katsiki, dat helemaal omgeven wordt door een bijna loodrechte hoge rotswand. Maar ook Egremni, Gira, Kalamitsi, Kathisma, Nikiana en Pefkoulia zijn niet te versmaden.

Aan de zuidkant van het eiland bevindt zich de op één na grootste grot van Griekenland, de Papanikolis. In het binnenland, bij de plaats Nidri, ligt een spectaculaire waterval.

Klimaat en Weer

Lefkas heeft een mediterraan klimaat met warme, droge zomers en milde, natte winters. De gemiddelde dagtemperatuur op Lefkas bedraagt in juli gemiddeld 31°C en in januari gemiddeld 14°C. De jaarlijkse gemiddelde temperatuur bedraagt 17°C. In het voor- en naseizoen kunnen de avonden fris zijn.

De neerslaghoeveelheid op Lefkas bedraagt gemiddeld 750 mm per jaar, verdeeld over ca. 100 regendagen. De meeste regen valt in de maanden december tot en met februari, de minste regen in de maanden juni tot en met augustus. Het gemiddelde aantal zonuren bedraagt 2650 uren per jaar, met in de zomermaanden 11 tot 12 uur zon per dag.

Het grootste gedeelte van het jaar waait er een oostelijke wind uit het vasteland van Griekenland over Lefkas. In augustus is er kans op de 'maestros', een noordelijke stormachtige wind, en de 'sirocco', een warme wind uit het zuidoosten.

klimaattabelgem. max.temp.uren zon p/ddagen neerslag p/m
januari13°C515
februari14°C512
maart16°C610
april19°C88
mei24°C95
juni28°C114
juli31°C132
augustus31°C123
september28°C95
oktober22°C79
november18°C511
december14°C414

Planten en Dieren

Planten

Lefkas is, met name door de regenrijke winters, een 'groen' eiland met veel pijnbomen, cipressen, eiken en platanen. Lefkas kent tevens veel planten en bloemen: pioenen in het hoogland, zeelelies aan de westkust, geraniums, wilde gladiolen, blauwe irissen, witte, paarse en gele krokussen langs voetpaden en cyclamen tussen de rotsen.

Op de berghellingen vermengt de geur van de pijnbomen en cipressen zich met rozemarijn, tijm, oleander en vooral salie, dat daar in grote hoeveelheden groeit. Citroen- en sinaasappelbomen komen overal voor, amandelbomen en wilde perenbomen groeien tussen het struikgewas.

Dieren

Vlak bij Preveza ligt het Rodia Wetlands Centre, het grootste natuurreservaat van Griekenland, met meer dan 280 vogelsoorten, waaronder de bastaardarend, de Dalmatische pelikaan, de steltkluut en de zwarte ibis. Dit watergebied herbergt ook de op twee na grootste wilde pelikanenkolonie van Europa.

In 1950 zijn er waterbuffels uitgezet, dieren die op Lefkas al van oorsprong voorkwamen. Rondom het eiland komt men dolfijnen en zeeschildpadden tegen.

De Golf van Kalloni is een bijzondere waterbiotoop met zeldzame vogels als flamingo's. De twee lagunes van Lefkas vormen een prima plaats voor overwinteraars als meeuwen, aalscholvers, zwanen, reigers en meerkoeten.

De hooglanden van Lefkas worden bewoond door hazen, vossen, wezels, fretten, patrijzen en vele andere vogels: merels, lijsters, sperwers, raven, roodborstjes, uilen, mussen, haviken, houtsnippen, kraaien, wilde duiven, leeuweriken, groenlingen, eksters, zwaluwen, kwikstaarten en hoppen.

Geschiedenis

Oudheid

Lefkas dankt zijn naam aan de witte (leukos in het Grieks) rotsen, die het zuidelijke deel van het eiland, de Kaap van Lefkata, karakteriseren. Volgens de mythologie wierp de dichteres Sappho zich vanaf deze witte rotsen in de zee, omdat ze niet meer in staat was de onmogelijke liefde tussen haar en Phaon te verdragen.

Korinthiërs koloniseerden het eiland in de 7e eeuw v. Chr., bouwden de nieuwe stad Lefkas en begonnen in 650 v. Chr. met de bouw van het kanaal dat Lefkas scheidde van het vasteland en van Lefkas een eiland maakte. Tijdens deze periode bestond het eiland uit vele autonome steden die lange tijd economisch floreerden. Lefkas speelde een belangrijke rol in de Perzische Oorlogen en nam ook deel aan de gevechten tussen andere Griekse steden en de Perzen. Zo stuurde Lefkas drie schepen om de Grieken te helpen in de beroemde Slag bij Salamis in 480 v. Chr.

Lefkas nam ook deel aan de Spartaanse kant van de Peloponnesische Oorlog (431-404 v.Chr) om de moederstad, Korinthe, te helpen in de strijd tegen Athene. In 343 v. Chr. werd het eiland een bondgenoot van de Atheners om te vechten tegen de Macedoniërs en hun koning Philips II. Athene verloor de strijd echter en Lefkas kwam onder Macedonische heerschappij te staan. Lefkas werd in 312 v. Chr. onafhankelijk. In de 3e eeuw v. Chr. werd Lefkas een onderdeel van de Acarnaniaanse Federatie, samen met een deel van het Griekse vasteland.

In 230 v. Chr. sloot de federatie een verbond met de Macedoniërs om aanvallen van de Romeinen te weerstaan. Maar de Romeinen wonnen de strijd en in 198 v. Chr. kwam Lefkas onder Romeinse heerschappij en werd een deel van de Romeinse provincie Nikopolis.

Middeleeuwen

Tijdens de Byzantijnse periode werd Lefkas een deel van de provincie Achaia en werd vanwege de strategische positie voortdurend aangevallen door piraten. In de 6e eeuw n.Chr. werd Lefkas opgenomen in de"Regeling van Kefalonia" en, na een tijdelijke bezetting door kruisvaarders, onderdeel van het Despotaat Epirus. In 1204 veroverden de Franken Constantinopel en kwam Lefkas onder hun heerschappij. In 1294 werd het eiland door bisschop Nikiforos A'Angelos als een soort huwelijksgeschenk gegeven aan zijn dochter, die trouwde met de Siciliaan Giovanni Orsini. Tot 1331 werd Lefkas geregeerd door de Orsini Familie, die onder andere het kasteel van Agia Mavra lieten bouwen.

15e tot en met 19e eeuw

Na de Orsinis werd Lefkas gedomineerd door verschillende dynastieën, voordat in 1479 de Turken het eiland veroverden en tot 1684 bezetten. Na de Turken namen de Venetianen onder Francesco Morozini het bewind op Lefkas over, en in in deze periode werd de hoofdtad van Lefkas gevestigd op de huidige plaats. De economie bloeide door de handel en de ontwikkelingen op het gebied van het navigeren.

Aan de Venetiaanse periode kwam een einde toen het leger van Napoleon in 1797 Venetië veroverde; door het Verdrag van Kamboformio werd Lefkas een onderdeel van Frankrijk. Deze overheersing duurde echter maar kort, want al in 1799 versloeg een gecombineerde vloot van Turken, Russen en Engelsen de Fransen en zij veroverden Lefkas. Op 21 maart 1800 werd in Constantinopel de Ionische Staat gevormd, met de bedoeling om uiteindelijk de"Verenigde Staten van de Ionische Eilanden" te stichten. Dit streven mislukte omdat Lefkas sinds 1807 weer onder Frans bewind kwam te staan. Ook deze periode was er een van economische bloei, met name op agrarisch gebied.

In deze periode werden de andere Ionische eilanden bezet door de Engelsen en datzelfde overkwam Lefkas in 1810 en werd nog eens bevestigd in 1815 met het Verdrag van Parijs. Gedurende de Engelse bezetting werd het Grieks de officiële taal, een netwerk van wegen aangelegd en de waterhuishouding op het eiland verbeterd. De Engelse bezetting duurde niet zo lang, maar het Protectoraat van de Ionische Eilanden duurde tot 1864. Gedurende de Engelse bezetting en het Protectoraat hielp Leskas en de andere Ionische Eilanden de Grieken op het vasteland in hun strijd tegen de Turken. Op 21 mei 1864 werden de Ionische Eilanden, en dus ook Lefkas, verenigd met de nieuwe onafhankelijke staat Griekenland.

20e en 21e eeuw

Een aantal jaren ging het de burgerklasse goed en bloeide de handel. Begin 20e eeuw vernietigde een plantenziekte alle wijngaarden op het eiland, en dat luidde een periode van armoede voor de bevolking in.

Veel bewoners van Lefkas wachtten een eventuele opleving van de economie niet af en emigreerden vooral naar Canada en de Verenigde Staten. Die emigratiegolf nam pas af na de Tweede Wereldoorlog. Griekenland werd in de Tweede Wereldoorlog achtereenvolgens bezet door de Italianen en de Duitsers. Lefkas was daar geen uitzondering op en de bevolking had het zwaar te verduren onder de bezetting van de Nazi's.

Na de oorlog werd Lefkas nog zwaar getroffen door aardbevingen in 1948 en 1953. Veel bewoners van Lefkas trokken naar het vasteland van Griekenland om werk te zoeken. Vanaf de jaren zestig van de 20e eeuw ging het economisch weer wat beter, maar pas vanaf de jaren tachtig zorgde de toeristenindustrie voor een economische opleving.

Zie verder ook de geschiedenispagia van Griekenland op landenweb.

Bevolking

Lefkas telde in 2017 ca. 24.000 bewoners, waarvan er ongeveer 11.000 in de hoofdstad Lefkada wonen. De bevolkingsdichtheid bedraagt ca. 67 bewoners per km2. Lefkas is al heel lang bewoond. De eerste inwoners van Lefkas waren volgens de mythologie de Leleges. De vader van de Homerische held Odyssseus, Laertes, leider van de inwoners van buureiland Kefalonia, bezette Lefkas (toen nog Niriko), waar de plaats Nidri op het eiland nog altijd naar vernoemd is. Archeologisch onderzoek heeft uitgewezen dat er menselijke beschaving aanwezig was op het eiland in de Neolithische periode omstreeks de helft van het vierde millennium voor Christus.

Taal

advertentie

AlfabetFoto: LewWhite CC 3.0 Unported no changes made

Het moderne Grieks of Nieuw Grieks behoort net als het Nederlands tot de Indo-Europese taalfamilie en is één van de oudste nog levende talen. Hoewel behorend tot dezelfde taalfamilie lijkt het Grieks nauwelijks op een andere Indo-Europese taal. Dit komt omdat het Grieks zich relatief geïsoleerd van buitenlandse invloeden heeft kunnen ontwikkelen.

In de klassieke oudheid werden er verschillende Griekse dialecten naast elkaar gebruikt, maar het Attisch van de stad Athene verstond men in geheel Griekenland. Vanaf de vierde eeuw voor Christus kreeg het Attisch concurrentie van het Koinè-Grieks, een soort algemeen beschaafd Grieks dat gebruikt werd van Macedonië tot het Nabije Oosten. Vanaf die tijd werd het Attisch gebruikt in het onderwijs en het was de officiële overheids- en kerktaal in het Byzantijnse Rijk en in de Kerk. De gewone man sprak een soort volkstaal die van het Koinè-Grieks afstamde. In de Middeleeuwen vestigden zich allerlei andere volken in Griekenland en veranderde de spreektaal drastisch terwijl de schrijftaal hetzelfde bleef en aldus de twee talen steeds verder uit elkaar groeiden.

Na de Vrijheidsoorlog begin 19e eeuw trachtte de overheid een nieuwe taal in te voeren, het Katharevousa of"gezuiverde taal". De overheid en op scholen ging men deze taal inderdaad gebruiken maar het volk bleef zich van de Dimotiki bedienen, de spreektaal van het Griekse volk. De bedoeling was dat het Dimotiki zou verdwijnen, maar dat bleek moeilijker dan gedacht en mislukte dan ook. Vanaf 1920 mocht het Dimotiki op scholen gebruikt worden en in 1974 verdween het Katharevousa van diezelfde scholen.

Het Griekse alfabet bestaat uit 24 letters die er op het eerste gezicht ingewikkeld uitzien, maar bij nader inzien simpeler zijn dan het Nederlandse alfabet. De uitspraakregels zijn regulmatig en daardoor sneller te begrijpen. In het Grieks is het belangrijk om de juiste klemtoon te gebruiken. Een woord met de klemtoon op de eerste lettergreep kan een totaal verschilleden de betekenis hebben van hetzelfde woord maar met de klemtoon op bijvoorbeeld de derde lettergreep.

De alfabetten van alle grote Europese talen zijn min of meer gebaseerd op het oude Griekse alfabet. Ons Romeinse alfabet wordt soms wel de westerse vorm van het Griekse alfabet genoemd.

Enkele woorden en uitdrukkingen:

Godsdienst

Algemeen

advertentie

St. Nicholas Church op de Pigadia begraafplaats. Karpathos, GriekenlandFoto: Onbekend CC 3.0 Unported no changes made

Ca. 98% van de Griekse bevolking is lid van de Grieks-orthodoxe Kerk, die ontstond na de grote scheuring in 1054 toen de patriarchen uit het Oosten het leergezag van de paus niet langer erkenden. De Grieks-orthodoxe staatskerk is sinds 1833 onafhankelijk van het primaat van de patriarch van Istanbul(vroeger Constantinopel). De Grieks-orthodoxe kerk kent een aantal verschillen ten opzichte van de westerse christelijke kerken. Zo dienen voor de grondslag van de leer alleen de bijbel, de kerkvaders en de uitspraken van de oecumenische concilies. Verder richten de Griekse geestelijken zich vooral op de liturgie en op gebed en meditatie. Op sociaal gebied is de Oosterse kerk lang niet zo actief als in het westen. Wel zijn de overheid en de kerk veel nauwer verbonden. De overheid subsidieert de Kerk en de Kerk op haar beurt volgt de politiek op de voet.

De grootste religieuze minderheid zijn de moslims, de Turkse Grieken. De meeste moslims wonen in Thracië, waar dan ook veel moskeeën te vinden zijn.

Het aantal joden is na de Tweede Wereldoorlog drastisch verminderd. Zo woonden er in het noordelijke Thessaloniki in 1941 meer dan 60.000 joden; tegenwoordig nog maar ca. 1100. De ca. 40.000 katholieken wonen voornamelijk op de Griekse eilanden.

Griekse mythologie

advertentie

Mythologische afbeelding op vaasFoto: Publiek domein

Het woord mythe is afgeleid van het woord "muthos", dat eerst uiting betekende en later vaak werd uitgelegd als "een gesproken of geschreven verhaal".

Mythologie (muthologia) is dus "vertellen over verhalen", of een verzameling mythen, of de studie van mythen.

Toen het schrift ontstond in Griekenland waren de mythen en legenden al verankerd in de orale overleveringen en vooral latere dichters gaven de verhalen een ander verloop. De Griekse mythologie lijkt veel op andere mythologieën. Zo komt de Noorse god Odin overeen met de Griekse Zeus en verrichtten de Noorse helden vaak dezelfde heldendaden als hun Griekse collega's.

Enkele Griekse goden

Aeolus (Aiolos)
Een zoon van Hippotes, die door Zeus was aangesteld als bewaker van de winden. Hij was de baas over de (wind)goden: Boreas, Zephyros, Notos en Euros.

Aphrodite
Aphrodite is de godin van de liefde en schoonheid. Zij werd geboren uit het schuim van de zee, waar ook het belangrijkste heiligdom gewijd aan Aphrodite staat. Ze was getrouwd met Hephaestus, maar had liever Ares als minnaar.

Haar zoon was Eros, de god van de liefde. Aphrodite wordt afgebeeld met de gevleugelde Eros en met duiven. Zij was een van de Olympische goden. De Romeinen noemden haar Venus.

advertentie

Aphrodite, godin van de liefde en schoonheidFoto: Tilemahos Efthimiadis CC 2.0 Generic no changes made

Apollo
Apollo was de zoon van Zeus en Leto, en tweelingbroer van Artemis. Hij is god van het licht, van de geneeskunde, muziek en wetenschap. Apollo wordt vaak afgebeeld met een lier in zijn hand. Het belangrijkste heiligdom gewijd aan Apollo ligt in Delphi, de belangrijkste orakelplaats van het oude Griekenland. Apollo was een Olympische god.

Ares
Ares was een zoon van Zeus en Hera en is de god van de oorlog. Hij wordt vaak afgebeeld in volledige wapenuitrusting en was een Olympische god. De Romeinen nomen hem Mars.

Artemis
Artemis was de tweelingzus van Apollo, en dochter van Zeus en Leto. Zij was de godin van de natuur en de jacht. Zij was ook de beschermgodin van zwangere vrouwen en wordt vaak afgebeeld met een boog in haar hand. Zij was een Olympische god en haar Romeinse naam is Diana.

Dionysos
Dionysos was een zoon van Zeus en de god van de druiven en de wijn. Hij wordt vaak afgebeeld met een staf, die van boven omwonden is met klimopbladen. Hij was een Olympische god en zijn Romeinse naam is Bacchus of Liber.

advertentie

DionysosFoto: Zde CC 4.0 International no changes made

Eros
Eros is de god van de behoeften en wordt ook wel Himeros genoemd. Eros wordt vaak gezien als gevleugelde jongensgod die mannen in hun hart schiet met liefdespijlen. Romeinse namen voor hem zijn Amor en Cupido.

Hermes
Hermes was de boodschapper van de goden en een zoon van Zeus. Hij is ook god van de reizigers, dieven en handelaren. Hij wordt altijd afgebeeld met een reizigersmuts en reizigersstaf of een helm met vleugels. Ook zijn sandalen hebben vleugels. Hij begeleidde de schimmen van de doden naar de onderwereld, de Hades.

Pallas Athena
Zij is de dochter van alleen Zeus, want uit zijn voorhoofd geboren. Zij is de beschermgodin van de kunstenaars en handwerkslieden, maar ook de godin van de wijsheid en kennis. In oorlogstijd werd Athena ook nog vereerd als oorlogsgodin. Ze was de speciale beschermgodin van de stad Athene en een beschermengel van Griekse helden als Herakles en Odysseus.

Zij wordt vaak afgebeeld met helm en volledige wapenuitrusting. De uil, die wijsheid symboliseert, was aan haar gewijd. Pallas Athena heeft een heiligdom gelegen in Athene: het Parthenon.

Zij was een Olympische god en haar Romeinse naam is Minerva.

advertentie

Palla AthenaFoto: Diana Ringo CC 3.0 Austria no changes made

Poseidon
Poseidon is een roer van Zeus en is de god van de zee en beschermgod van de zeevaarders. Zijn paleis ligt diep onder water en hij wordt vaak afgebeeld met een drietand, waarmee hij de zee in beroering kan brengen. Het paard was aan hem gewijd.

Omdat de Grieken geloofden dat het land op de zee dreef, beschouwden ze hem ook als de god die de aardbevingen veroorzaakte. De Romeinse naam is Jupiter.

Zeus
Zeus was de oppergod van de Grieken en de koning van goden en mensen. Daarnaast was hij de god van de lucht en het weer. Hij wordt vaak afgebeeld met een bliksem in zijn hand en is gezeten op een troon. Uit zijn liefdesavonturen met mooie vrouwen zijn vele halfgoden en helden ontstaan, zoals Herakles en Perseus.

Zeus en ThetisFoto: Publiek domein

Samenleving

Staatsinrichting

Griekenland VouliFoto: Jebulon in het publieke domein

De grondwet dateert van 1975 waarna er in 1986 belangrijke amendementen werden doorgevoerd. De wetgevende macht ligt bij het parlement (de ‘Vouli’), dat uit één kamer bestaat en waarvan de 300 leden eens in de vier jaar volgens een ‘versterkt recht van evenredige verkiezing’ gekozen worden. Het systeem begunstigt de sterkste partij om een voor regeren voldoende meerderheid te bereiken, wat echter een tweepartijensysteem in de hand werkt.

Staatshoofd is de president, die door het parlement (een tweederde meerderheid is vereist) voor een periode van vijf jaar gekozen wordt en één keer herkiesbaar is. De president benoemt en ontslaat de premier. Ook het parlement mag hij ontbinden en in noodtoestanden kan hij wetten per decreet uitvaardigen. Zijn functie is verder grotendeels ceremonieel, hij heeft als staatshoofd geen uitvoerende macht. Deze macht ligt bij de Raad van ministers die daarover verantwoording aflegt aan het parlement Er bestaat algemeen kiesrecht voor alle Grieken vanaf 18 jaar.

Na de militaire dictatuur viel een volksstemming over de terugkeer van de monarchei in het nadeel van ex-koning Constantijn nadelig uit. Voor de actuele politieke situatie zie hoofdstuk geschiedenis.

Bestuur Lefkas

Griekenland kreeg op 1 januari 2011 een nieuwe bestuurlijke indeling als onderdeel van een algehele bestuurlijke hervorming, die vernoemd werd naar Kallikratis, een Griekse architect uit het midden van de 5e eeuw v.Chr.

Griekenland is sinds 2011 in 13 bestuurlijke regio's, de zogenaamde"periferia", opgedeeld. Deze bestuurlijke regio's zijn weer onderverdeeld in 74 regionale eenheden, de 'perifereiaki enotita'. De regionale eenheden, die geen eigen bestuur meer hebben, worden op hun beurt weer onderverdeeld in 325 gemeenten of 'demoi'. Daarnaast kent Griekenland sinds 1926 één autonoom gebied onder een eigen Grieks-orthodox bestuur, namelijk Agion Oros of de monnikenstaat Athos in Chalkidiki (Noord-Griekenland).
De 13 bestuurlijke regio's van Griekenland zijn Attica (1), Centraal-Griekenland (2), Centraal-Macedonië (3), Kreta (4), Oost-Macedonië en Thracië (5), Epirus (6), Ionische Eilanden (7), Noord-Egeïsche Eilanden (8), Peloponnesos (9), Zuid-Egeïsche Eilanden (10), Thessalië (11), West-Griekenland (12) en West-Macedonië (13).

Vanaf 2011 wordt de bestuurlijke regio Ionische Eilanden (op bovenstaande kaart nummer 7) ingedeeld in vijf regionale eenheden (periferiaki enotita): Lefkas, Ithaki (vroeger bij Kefalonia), Kefalonia, Kerkyra en Zakynthos. Tot de gemeente Lefkas behoren ook de eilanden Kalamos en Kastos.

Geografisch gezien behoort Lefkas tot de gelijknamige eilandengroep Ionische Eilanden, samen met de grote eilanden Ithaka, Kefalonia, Korfoe, Kythira, Paxi en Zakynthos; tot de kleine Ionische eilanden behoren Antipaxi, Erikoussa, Kalamos, Kastos, Mathraki, Meganisi en Othoni.

Onderwijs

Universiteit van Athene GriekenlandFoto: Thomas Wolf CC 3.0 Germany no changes made

Het kleuteronderwijs (Nypiagogeia) omvat twee jaar en is op dit moment facultatief, maar wordt geleidelijk aan verplicht.

Het verplichte onderwijs in Griekenland duurt negen jaar, van 6 tot 15 jaar. De eerste zes jaar wordt er door de leerlingen onderwijs gevolgd aan de"Dimotiko Scholio" (basisonderwijs) en de laatste drie jaar aan het Gymnasio, de eerste fase van het secundair onderwijs. In alle klassen wordt algemeen onderwijs gegeven en er is dag- en avondonderwijs.

Kinderen die het basisonderwijs verlaten worden automatisch en zonder examens toegelaten tot de eerste klas van het Gymnasio. Er moet wel een afsluitend getuigschrift (apolytirio) worden overlegd van de lagere school. Engels is een verplicht vak en wordt gegeven vanaf de vierde klas van het basisonderwijs.

Aan het eind van het Gymnasio ontvangen de leerlingen een diploma (Apolytirio Gymnasiou). Om dit diploma te kunnen ontvangen moeten de leerlingen in de regel gemiddeld 10 punten hebben met een maximum van 20 voor alle vakken en mag het schoolverzuim de maximale toegestane grens niet overschrijden.

Het hoger secundair onderwijs is niet verplicht. De tweede fase van het secundair onderwijs wordt gegeven aan de Lykia en de Technikés Epangelmatikés Scholés (scholen voor technisch onderwijs).

De bestaande typen Lykia zijn: het algemene Lykio, het technisch-beroepslykio, het uitgebreide (Polikladiko) Lykio, het klassieke Lykio, het kerkelijke Lykio, en het muzieklykio.

De studie aan een Lykio duurt drie jaar, en er is zowel een dag- als een avondcursus. De avondcursus duurt vier jaar. De leerlingen die het Gymnasio hebben voltooid kunnen zich inschrijven op iedere school voor secundair onderwijs van de tweede fase op basis van het diploma van het Gymnasio. Er zijn geen toelatingsexamens. De leerling moet ten minste 14 jaar oud zijn. Het onderwijs in vreemde talen (Engels of Frans of Duits) wordt aan alle typen Lykia gegeven; aan het klassieke Lykio wordt altijd Duits onderwezen.

Aan het eind van elk schooljaar moeten de leerlingen een officieel schriftelijk examen afleggen in elk vak, zodat kan worden bepaald of zij overgaan naar het volgende jaar. Aan het eind van het derde jaar van het Lykio moeten de leerlingen een eindexamen afleggen; als ze hiervoor slagen krijgen ze het einddiploma, het"Apolytirio Lykiou".

Het hoger onderwijs kan zowel universitair als niet-universitair zijn en wordt gegeven aan de universiteiten en aan de technische onderwijsinstellingen. De universiteiten bestaan uit faculteiten die in afdelingen of"tmimata" zijn opgesplitst. Het programma van een afdeling leidt tot een standaarddiploma of"ptychio".

De Technische Onderwijsinstellingen bestaan uit afdelingen die tezamen faculteiten vormen; deze omvatten de algemene opleidingen (beeldende kunsten en kunstopleidingen, bedrijfskunde en economie, beroepen op het gebied van gezondheidszorg en welzijn, landbouwwetenschappen en –technologie, toegepaste technologie, voedingsmiddelentechnologie en voedingsleer).

Universitaire opleidingen duren ten minste vier jaar, opleidingen aan de technische hogescholen ten minste drie jaar.

Als ze het willen kunnen afgestudeerden een doctoraat volgen; ze moeten daarvoor een proefschrift schrijven in het Grieks en het voorbrengen in het openbaar.

Economie

Het traditionele borduurwerk van Karia is ongetwijfeld een opmerkelijke kunstvorm. Tot op de dag van vandaag borduren en weven vrouwen nog steeds op de oude, traditionele manier waarop ze werden onderwezen door hun grootmoeders.

Het produceren van hoge kwaliteit olijfolie, wijn, citrus, honing en amandelen is belangrijk voor de economie van Lefkas. Ook de visvangst en wat visverwerkende industrie zijn van belang voor het eiland.

Speciale soorten vleeswaren zoals salami en verschillende soorten snoep, zoals 'mantolata' (noga), pasteli (zoet repen van honing en sesam) en de drank 'soumada' zijn enkele voorbeelden van traditionele producten van het eiland. Vroege waren de zoutpannen op het eiland belangrijk voor de economie, maar die zijn al vele jaren niet meer in gebruik en worden alleen nog als toeristische attractie gebruikt.

Jaarlijks boeken meer dan tienduizend Nederlandse toeristen een vakantiereis naar Lefkas.

Vakantie en Bezienswaardigheden

Lefkas stad is een toeristische bestemming bij uitstek. Sinds de opening is de nieuwe jachthaven enorm populair geworden en het heeft geleid tot een toestroom aan nieuwe bezoekers. Lefkada is een zeer aangename, vriendelijke, typisch Griekse stad. Lefkas stad is een ideale plek om te verblijven op vakantie, er zijn winkelmogelijkheden, musea en veel sfeer. Er zijn vele kilometers prachtige stranden ten noorden, oosten en westen van de stad. Ze zijn gemakkelijk te bereiken met de fiets of door er heen te lopen. Het dichtstbijzijnde is het strand naast het Agii Mavra fort (Santa Maura) en de vuurtoren, op slechts 10 minuten ten oosten van Lefkada Town. De stranden zijn kiezel, grind en zand, en het water is heel helder. Het 'Blauwe Vlag' strand van Aghios Ioannis ontwikkelt zich snel als de tweede windsurfbestemming op het eiland, na Vassiliki. Het is slechts 1,5 km ten westen van Lefkas stad en er staan vijf verlaten windmolens op het strand.

De omgeving van Nidri dorp op Lefkas is redelijk vlak en leent zich goed voor fietstochten en wandelingen door de olijfgaarden. Probeer een wandeling naar de watervallen van Nydri in de buurt van Rahi dorp (ca. 4km), of fiets rond Vlicho Bay naar het witte kerkje van Agia Kiriaki op de landtong van Geni (Yeni). Voor degenen met meer energie zijn er wandelingen in de omringende heuvels naar Paleokatouna, Neohori en Haradiatika, in de lente zijn de bloemen en bloesems op zijn mooist. Nidri is een van de belangrijkste vaarbestemmingen in de Ionische Zee en is het uitgangspunt voor een aantal flottieljes en jacht charters. De stranden van Nidri lopen langzaam af en zijn van kiezel en grind. Zand is toegevoegd op sommige stukken. Het water is helder, met weinig stroming en warmt snel op in de zomer. Ligbedden en parasols kunnen worden gehuurd aan het strand. Je kunt aan watersport doen of een motorboot huren en er zijn tal van vriendelijke bars en taveernes aan de waterkant.

Klik op de menuknop bovenaan het scherm voor meer informatie

LEFKAS LINKS

Advertenties
• Lefkas Tui Reizen
• Lefkas Rossholidays
• Hotels Lefkas
• Naar Lefkas met Sunweb
• Lefkas Vliegtickets Tix.nl
• Autoverhuur Sunny Cars Lefkas

Nuttige links

Reisinformatie Lefkas (N)
Romans over Griekenland (N)
Telefoongids Griekenland

Bronnen

www.landenweb.nl/griekenland

Wikipedia

Leistra, M. / De Griekse eilanden Gottmer/Becht

CIA - World Factbook

BBC - Country Profiles

laatst bijgewerkt augustus 2021
Samensteller: Arie Verrijp / Geert Willems