Landenweb.nl

KORFOE
 

Basisgegevens
  Officiële
  landstaal
  Grieks
  Hoofdstad  Korfoe-stad
  Oppervlakte  593 km²
  Inwoners  ca. 120.000
  (2016, laatst bekend)
  Munteenheid  euro
  (EUR)
  Tijdsverschil  +1 (zomer +2)
  Web  .gr
  Code.  GRC
  Tel.  +30

Populaire bestemmingen GRIEKENLAND

AeginaAlonissosAndros
ChiosHydraKalymnos
KarpathosKefaloniaKorfoe
KosKretaLefkas
LesbosMykonosNaxos
ParosPatmosPeloponnesos
PorosRhodosSamos
SantoriniSkiathosSkopelos
SpetsesThassosZakynthos

Geografie en Landschap

Ionische eilanden

De Ionische eilanden liggen langs de westkust van Griekenland en met uitzondering van Kythera allemaal in de Ionische Zee. In het noorden ligt Korfoe of Kérkyra. Wat zuidelijker ligt Paxos, en dan volgen Lefkas, Ithaki, Kefalonia en Zakynthos. Ten zuiden van de Peloponnesos ligt het afgelegen Kythera dat meestal ook tot de Ionische eilanden gerekend wordt. De zeven grootste eilanden worden ook wel “Eptanissa” of “Zeven eilanden” genoemd. In totaal zijn er 32 Ionische eilanden waarvan 13 bewoond. De Ionische eilanden hebben gezamenlijk een oppervlakte van 2270 km2 en ca. 160.000 inwoners.

advertentie

Korfoe Ionische Eilanden Satellietfoto NASAPhoto: Publiek domein

De Ionische eilanden zijn (behalve Kythera) bergachtig en kenmerken zich verder door het groene landschap, veel kleurige bloemen en prettige temperaturen. De hoogste berg ligt op Kefallonia, de Enos met 1627 meter. De Ionische eilanden liggen in een seismisch actief gebied. De eilanden Kefallonia, Ithaki en Zákynthos liggen op een kruispunt van drie tektonische platen die bijvoorbeeld in 1948 en 1953 tot aardbevingen leidden die grote schade en meer dan 600 doden opleverden. Ten zuidoosten van Zákynthos ligt de grootste diepte van het Middellandse-Zeebekken: 5090 meter.

Geografie Korfoe

advertentie

Korfoe Satellietfoto NASAPhoto: Publiek domein

Korfoe of Kérkyra ligt ten noordwesten van het vasteland van Griekenland en behoort tot de Ionische eilanden. Het eiland ligt vlak bij de oostkust van Griekenland en het noorden (Kaap Stéfanos) ligt maar enkele kilometers van Albanië vandaan. Ten westen van Korfoe ligt de “laars” van Italië. Korfoe ligt in de Middellandse Zee en dan met name in het deel dat Ionische Zee heet. De Straat van Otranto verbindt de Ionische Zee met de noordelijk gelegen Adriatische Zee.

Ongeveer 200 miljoen jaar geleden werd Korfoe van het vasteland van Griekenland afgesneden. Er ontstond toen een zeestraat die in het noorden maar drie kilometer breed is en in het zuiden 20 kilometer.

De totale landoppervlakte bedraagt 593 km2 en daarmee is Korfoe het op zes na grootste eiland van Griekenland. Van de Ionische eilanden is alleen Kefallonia groter dan Korfoe. De lengte van noord naar zuid bedraagt 62 kilometer en op zijn breedst is het eiland 28 kilometer, op zijn smalst 3,5 kilometer. De uiterste zuidpunt van Korfoe is de 100 meter hoge Kaap Asprókavos, 47 kilometer ten noorden van Korfoe-stad. De totale kustlengte bedraagt 217 kilometer.

Rondom het eiland liggen nog wat kleine eilanden, vaak niet meer dan rotsblokken. Ten noorden van de hoofdstad Kérkyra of Korfoe-stad liggen de wat grotere eilanden, Lazaretto, Vidos en Ptychia. Ten noorden van Korfoe liggen de kleinere eilandjes Othoni, Erikoussa en Manthraki, die met bootjes te bereiken zijn.

Landschap Korfoe

Van oost naar west lopen over het eiland twee bergruggen die het eiland in feite in drieën verdelen.

Het noorden van Korfoe is bergachtig met twee kalksteengebergtes. In het noordoosten ligt het Oros-gebergte met de hoogste top van het eiland, de Pantokrator (906 meter), die in de winter soms een kleine sneeuwkap heeft. In het noordwesten ligt het Gyrosgebergte met de Arakli (505 meter). Tussen de bergen en zee ligt een kustvlakte.

advertentie

Pantokrator, hoogste berg op KorfoePhoto: Florival fr CC 3.0 Unported no changes made

Het middengedeelte van Korfoe wordt Mesi genoemd en heeft een afwisselend landschap met heuvels met daar tussendoor kleine en grote vlaktes. De hoogste top in dit gebied is de Agii Deka (576 meter). Ten noordwesten van Kérkyra, tussen de oost- en westkust, ligt de vruchtbare Ropa-vallei. Dwars door deze vallei stroomt de Ropa die bij Ermones in zee uitmondt.

Zuid-Korfoe of Lefkími bestaat uit vlak en golvend laagland en de Hlomos met zijn 330 meter steekt dan ook fors boven het landschap uit. Aan de westkust ligt een grote vlakte met daarin het grootste meer van het eiland, het Korissiónmeer. Vroeger was dit een baai maar wordt nu door een landstrook van de zee afgescheiden, hoewel er op één plaats nog een kleine verbinding met de zee is. De oppervlakte van het meer bedraagt 5,4 km2. Ondanks de vele regenval zijn er maar een paar rivieren die het hele jaar door regen hebben, o.a. de Mesongí en de Lefkími.

De kustlijn is gevarieerd met bergwanden, inhammen, kiezel- en zandstranden en kliffen die in het zuidwesten een hoogte van 100 meter bereiken. Korfoe kent drie grote lagunen. De Antinióti-lagune aan de noordkust ligt in een vrij woest gebied, met dieren en planten in het water en omringende rietvelden. In de Halikiopoulos-lagune, ten zuiden van Korfoe-stad is een vliegveld aangelegd, maar desondanks komen er otterfamilies voor. In het zuidelijke Korissiónmeer leven o.a. ibissen en kluten en verder is het een populair jachtgebied.

Klimaat en Weer

De temperaturen liggen in de zomer overdag gemiddeld rond de 31°C en van mei tot en met november is het aangenaam warm met bijvoorbeeld in mei gemiddeld ca. 20°C. Hartje zomer schijnt de zon elf tot twaalf uur per dag en zelfs in december ligt het gemiddelde nog op drie uur zon per dag. De watertemperatuur is ca. 19°C in mei, 25°C in augustus en 23°C in oktober. Januari en februari zijn de koudste maanden, met 16°C overdag en 9°C ’s nachts en een watertemperatuur van 15°C. Er is dan zelfs kans op vorst en sneeuw.

Het regent regelmatig op Korfoe, zelfs in de zomermaanden juli en augustus, waardoor Korfoe de natste plek van Griekenland is. De droogste maand is juli met gemiddeld twee regendagen. Veel regen valt in de periode van november tot maart, gemiddeld 7-12 dagen per maand. ’s Winters waaien soms koude winden vanuit het noordoosten en het zuiden.

klimaattabel

gem. max.temp.uren zon p/ddagen neerslag p/m
januari13°C412
februari13°C411
maart16°C411
april19°C79
mei24°C96
juni28°C113
juli31°C121
augustus31°C112
september27°C95
oktober23°C69
november18°C411
december14°C413

Planten en Dieren

Planten

Korfoe is een groen eiland met een gevarieerde en rijke plantengroei, zeker vergeleken met het dorre en droge Griekse vasteland. Dit komt door de regelmatige regenval en de daardoor vruchtbaar geworden grond.

Olijfbomen zijn de opvallendste verschijningen, alleen al door hun geweldige aantal, meer dan 3 miljoen stuks. Veel van deze bomen zijn al erg oud, want zijn geplant in de Venetiaanse periode (1386-1797). Olijfbomen zijn er in allerlei vormen met smalle zilvergrijze blaadjes en ronde openingen in de vaak knoestige en kromme stam. Olijfbomen kunnen tot twintig meter hoog worden en honderden jaren oud worden.

Een andere veel voorkomende boom is de cipres. Verspreid over het eiland staan groepjes kleine vruchtbomen die sinaasappels, citroenen, peren, kersenvijgen en abrikozen leveren. Ook notenbomen zijn er te vinden op het eiland. Een bijzondere boomsoort is de Europese judasboom en verder groeien er ook platanen, palmen, pijnbomen, dennen, acacia’s en laurier- en mimosabomen.

In april tot en met juni zijn de meeste bloeiende bloemen te bewonderen, waaronder klaprozen, narcissen, irissen, rozen, clematis en goudsbloemen. Op de Pantokrator bloeien in april en mei kievitsbloemen, steenbreek, anemonen, borage, krokussen, gladiolen en blauwe druifjes.

De bijzondere gele zeenarcis bloeit in de hete zomermaanden en in het najaar start de “tweede lente” met de bloei van roze cyclamen en krokussen. Langs wegen en op velden en heuvelhellingen vinden we veel soorten struiken, waaronder gele brem, hulst, laurier, mirte en oleander. Langs de wegen staan ook vaak reuzenagaves met bladeren die een tot twee meter lang zijn en 25 cm breed kunnen worden.

In de buurt van olijfbomen zijn vaak orchideeën te vinden, die over het algemeen bloeien in april en mei. Korfoe telt zo’n vijftig soorten, waaronder enkele zeldzame zoals de mannetjesorchidee, de aapjesorchidee, en de gele en blauwe bijenorchidee.

Dieren

Grote zoogdieren komen al lang niet meer voor op het eiland. Kleine wilde zoogdieren betreffen vooral hazen, egels, vossen, marters, vleermuizen en wezels. Met heel veel geluk is er nog een jakhals te zien, die verder in Europa bijna niet meer voorkomt. De meeste vissoorten zijn door overbevissing zeldzaam geworden en Korfoe is dan ook zeker geen duik- en snorkelparadijs. Met een beetje geluk zijn er nog wel land- en waterschildpadden (o.a. de onechte karetschildpad) te zien en veel voorkomend zijn verschillende soorten hagedissen, o.a. de kielhagedis. Slangen zijn over het algemeen ongevaarlijk, alleen de ’s nachts te voorschijn komende zandadder is giftig.

Op Korfoe komen verschillende soorten uilen (o.a. de dwergooruil), meeuwen, zwaluwen, oeverzwaluwen, paapjes en zangvogels voor. Bekende zangvogels zijn de bijeneter en de scharrelaar. De rotskusten in het noordwesten herbergen grote aantallen zeevogels en rond het Korissiónmeer in het zuiden wemelt het van de waad- en watervogels, zoals reigers, strandlopers, bonte strandlopers, kluten, groenpootruiters en zwarte aalscholvers. Ornithologen hebben hier meer dan 120 vogelsoorten geteld.

Bijzondere vogels zijn maar een bepaalde tijd van het jaar te zien, o.a. koekoek, grasmus, tuinfluiter en roodkopklauwier. In de Halikiopoulos-lagune, vlak bij Korfoe-stad, overwintert de zeldzame witte zilverreiger naast de Dalmatische pelikaan. Deze reigersoort is met een geschatte populatie van 200 een van de meest bedreigde vogelsoorten van Europa. Ook de adouin-meeuw is ’s winters te zien op Korfoe en op de kliffen huizen slechtvalken, eleonora-valken en ook de rotslijster komt daar voor. Op de hellingen van de bergen leven verder nog roodpootvalken, aasgieren, buizerds, haviken en steenarenden.

Zeer zeldzaam zijn de Mediterrane monniksrobben, een van de meest bedreigde zoogdieren van Europa. Er leven nog maar een paar honderd exemplaren. In de wateren rond Korfoe zijn vaak dolfijnen te zien. O.a. door vervuiling neemt hun aantal wel af.

Geschiedenis

Prehistorie en oudheid

Het zuidwestelijke deel van Korfoe werd al in de oude steentijd bewoond (70.000-40.000 v.Chr.). Waarschijnlijk was het toen nog geen eiland maar verbonden met het vasteland van Epirus, waar tevens de eerste bewoners vandaan kwamen. In Sidari aan de noordkust werd ca. 7000 jaar v.Chr. een nederzetting gesticht. Tot aan de bronstijd bleven hier mensen wonen (3000-1000 v.Chr).

Vanaf 2000 v.Chr. werden er door Illyrische stammen ook nederzettingen gesticht in het noordwestelijke deel van het eiland. Er is niets gevonden dat erop wijst dat deze stammen in contact stonden met andere delen van Griekenland. Overblijfselen die gevonden zijn wijzen op een volstrekt eigen cultuur die sterk neigt naar de landstreek Apulië in Zuid-Italië. Ten zuiden van de huidige hoofdstad Kerkyra werden de eerste nederzettingen gesticht in de periode 775-750 v.Chr. door Eretriërs.

In 734 v.Chr. werd Korfoe bezet door kolonisten uit de belangrijke Griekse stad Korinthe. In die tijd werd het vasteland van Griekenland geplaagd door hongersnood vanwege de overbevolking. Het gevolg was wel dat de eigen cultuur overvleugeld werd door de hoogontwikkelde Helleense cultuur. De Korinthiërs stichtten net ten zuiden van een al bestaande nederzetting de nieuwe stad Korkyra die door haar centrale ligging belangrijk werd voor het handelsverkeer tussen Italië, Sicilië en het Griekse vasteland.

Korkyra probeerde zich steeds meer los te maken van Korinthe en in 664 v.Chr. brak er een gewapend conflict uit dat gewonnen werd door Korkyra. Korkyra ontwikkelde meteen koloniale activiteiten op het vasteland waar een aantal kuststeden werden gekoloniseerd. In 600 v.Chr. werd Korkyra veroverd door de tiran van Korinthe, Periander. Onder hem bloeide de stad op met prachtige tempels, gebouwen en beeldhouwwerken. Van deze oude stad is niet veel meer over. In de loop der eeuwen is Korkyra langzaam afgebroken en de stenen werden gebruikt voor de bouw van een nieuwe stad en in de 5e eeuw voor een grote basiliek. Na de dood van Periander wist Korkyra zich weer los te maken van Korinthe en onderhield nauwe banden met Athene, dat in 479 v.Chr. de hegemonie op het vasteland stevig in handen had.

Er volgde opnieuw een bloeiperiode voor het eiland en het had b.v. aan het begin van de 5e eeuw een eigen vloot die bijna net zo groot was als de vloot van het machtige Athene. In de tweede helft brak er wederom een conflict uit tussen de oude vijanden Korkyra en Korinthe om de kolonie Epidamnos aan de Adriatische kust. Mede hierdoor brak de Peloponnesische Oorlog uit (431-404 v.Chr.) waarbij Korkyra de kant van het democratische Athene en Korinthe de kant van het militaire bolwerk Sparta koos. Deze oorlog liep voor Athene desastreus af maar had voor Korkyra niet veel consequenties. In dezelfde periode was het ook zeer onrustig op het eiland zelf waar een burgeroorlog uitbrak tussen aanhangers van de democratie en van de oligarchie. Uiteindelijk werd deze binnenlandse strijd gewonnen door de democratische partij.

In 374 v.Chr. werd Korkyra aangevallen door Sparta, maar met hulp van Athene wist men de Spartanen te weerstaan. In 361 v.Chr. viel de Tweede Atheense Alliantie, waar ook Korkyra inzat, uit elkaar, en konden de Macedoniërs Griekenland gemakkelijk bezetten. In 338 v.Chr. werd Korfoe bezet door Filippos II, de vader van Alexander de Grote. Onder Filippos en Alexander de Grote kwam er een voorlopig einde aan de Griekse vrijheid en werd slechts een onderdeel van het Macedonische wereldrijk. Korfoe speelde vanaf die tijd geen rol van betekenis meer.

In de derde eeuw v.Chr. werd het eiland bezet door Illyrische zeerovers die in 229 v.Chr. door de te hulp geroepen Romeinen werden verdreven. Hoewel de Grieken van de Macedoniërs en van de zeerovers bevrijd waren, werden ze nu geannexeerd door de Romeinen die hun steden gebruikten als militaire uitvalsbases voor de expansie naar het oosten. In ruil voor het gebruik van de haven mocht Korkyra zijn zelfstandigheid en privileges bewaren.

Middeleeuwen

Vanaf de eerste eeuw werd het christendom op het eiland verkondigd en Korkyra was een van de eerste Griekse steden die gekerstend werd. Na de dood van Theodosius de Grote werd het Romeinse rijk in tweeën verdeeld en werd Korkyra ingedeeld bij het Oost-Romeinse Rijk, dat later Byzantium werd genoemd. In de eerste helft van de 5e eeuw werden grote delen van Korkyra afgebroken en herbouwd als een vroegchristelijke stad. Korkyra lag in die tijd nog steeds op een belangrijk punt in de handelsroute Byzantium-Venetië.

Van de vijfde tot en met de negende eeuw werd heel Europa en dus ook Korfoe aangevallen stammen als de Hunnen, Vandalen en West-en Oost-Goten. Het West-Romeinse Rijk ging hierdoor in 476 ten onder. Korkyra werd vanwege deze aanvallen al in de 6e eeuw verplaatst naar het beter te verdedigen schiereiland. Vanaf die tijd werd de stad “Polis stous koryfo” genoemd. Halverwege de 7e eeuw werd Koryfo door militair ingrijpen van Constantinopel gered van Arabische zeerovers. In 800 werd Leo III gekroond tot rooms-katholiek keizer en dit betekende dat het Oost-Romeinse rijk het wel kon vergeten om met het voormalige West-Romeinse Rijk samen te gaan. In 876 werd Koryfo en de andere Ionische eilanden kerkelijk losgemaakt van Rome en vielen voortaan onder de jurisprudentie van de patriarch van Constantinopel.

In de 11e eeuw werd Koryfo weer aangevallen door o.a. de Venetianen en de Noormannen. In 1081 werd Koryfo bezet door de Noormannen die echter drie jaar later verdreven werden door de Byzantijnen met hulp van de Venetianen. In 1147 volgde er weer een aanval van de Noormannen die door dezelfde coalitie weer werd afgeslagen. In 1199 werd het eiland veroverd door de rivaal van Venetië, Genua. Byzantium was toen al niet meer bij machte om hulp en bescherming te bieden. De kruisvaarders veroverden in 1204 Byzantium en Korkyra werd toebedeeld aan Venetië dat de strijd aanging met Genua. Venetië won de strijd en heerste van 1207 tot 1214 over Koryfo. Het Byzantijnse Rijk was ondertussen uiteengevallen in drie onafhankelijke staten en Koryfo behoorde tot het rijk van Michael I, despoot van Epirus. Hij annexeerde het eiland en verdedigde het tegen de Genuezen. In 1258 werd de staat Epirus veroverd door Manfred, de zoon van een Siciliaanse koning. Deze Manfred verloor het gebied op zijn beurt weer aan Karel, de koning van Napels en Sicilië. Vanaf die tijd behoorde Koryfo tot het Huis van Anjou.

De nieuwe heersers van Anjou wilden de orthodoxe bewoners van het eiland bekeren tot het katholicisme. De koning van Anjou gaf het eiland als huwelijksgeschenk aan zijn zoon Filips, maar de Venetianen hadden grote belangstelling voor Koryfo en wilden het kopen. Pas nadat er in Napels een crisis was uitgebroken was er zicht op dat de Venetianen het eiland konden overnemen.

Venetianen, Turken, Fransen en Russen

In 1386 werd de heerschappij zelfs vrijwillig aan de Venetianen overgedragen. De tweede Venetiaanse periode zou tot 1797 duren. Hoewel de centrale macht bij de Venetianen lag hadden delen van het eiland toch een zekere mate van vrijheid. Het belang om en goede relatie met die edelen te houden was groot vanwege het economische belang. Door die belangrijke economische positie werd Korfoe herhaaldelijk aangevallen, met name door de Turken. Zij vielen het eiland in totaal vijf keer aan, in 1431, 1537, 1571, 1573 en 1716. Al deze aanvallen mislukten uiteindelijk maar in 1537 werd wel het gehele eiland geplunderd en er werden 15.000 eilandbewoners gevangen en verkocht als slaven. De citadel wisten de Turken echter niet te veroveren. In de jaren daarna werd de stad nog meer versterkt en na de aanval van 1571 werd er een nieuw fort gebouwd en de verdedigingswerken rondom de stad voltooid. De laatste aanval in 1716 mislukte dan ook volkomen, al was dat mede te danken aan een storm die de Turkse vloot trof. Ondertussen was bevolking van het eiland uitgedund door alle oorlogshandelingen, maar ook epidemieën en opstanden van boeren tegen landeigenaren.

Tegen het einde van 18e eeuw verzwakte de positie van Venetië op het wereldtoneel zodanig dat het gezag over het eiland zonder slag of stoot in handen kwam van de Franse keizer Napoleon. Ook hij zag goed dat het eiland door zijn cruciale ligging van groot belang was voor de Fransen. Korfoe werd al snel uitgeroepen tot een Franse provincie waarbij de stad bestuurd werd door een raad waar ook mensen uit de middenklasse zitting hadden. Hoewel de bevolking aanvankelijk enthousiast was van de Venetianen af te zijn sloeg deze stemming al snel om toen bleek dat de bewoners economisch werden uitgebuit door de Fransen.

In die tijd had Rusland een verbond met de Turkije gesloten om zich te wapenen tegen de expansiedrift van Napoleon. Doordat de eilandbewoners zeer ontevreden waren over de Fransen kostte het de Turken en de Russen niet veel moeite om geleidelijk alle Ionische eilanden te bezetten. Koryfo werd echter pas na maanden van gevechten bezet na een wapenstilstand. Hierna installeerden de Russen een Grieks-orthodoxe bisschop op het eiland. De hogere klasse op het eiland wilden nu echter een nieuwe onafhankelijke staat van de Ionische eilanden maken met Koryfo als hoofdstad. De nieuwe staat moest Heptanissa gaan heten.

In 1800 werd de nieuwe staat erkend door Engeland, Rusland en Turkije. Hierna kwam de adel weer aan de macht, wat na het vertrek van de Russen in 1801 meteen leidde tot grote onrust en gevechten tussen de aristocratie en de gewone bevolking. In 1806 namen de Russen de touwtjes weer in handen en beheersten alle binnen- en buitenlandse zaken. En dit betekende in feite dat er alweer snel een einde kwam aan de onafhankelijkheid.

Door het Verdrag van Tilsit werden de zeven Ionische eilanden weer overgedragen aan Frankrijk. Heptanissa werd zodoende weer een Franse provincie die zich in korte goed ontwikkelde door de bemoeienis van de Fransen. Landbouw, onderwijs, architectuur en stadsplanning werden aangepakt en zorgden ervoor dat de Fransen zeer geliefd werden bij de bevolking. De val van Napoleon in 1814 betekende het einde van de heerschappij van de Fransen over Koryfo.

Engels protectoraat, 1814-1864

Bij het Verdrag van Parijs in 1815 kregen de Engelsen op papier geen volledig gezag over het eiland (nu Korfoe i.p.v. Koryfo). De zogenaamde “Verenigde Staten van de Ionische Eilanden” zouden een vrije onafhankelijke staat vormen die door de Engelsen beschermd zou worden In feite werd Korfoe door de Engelsen volledig overheerst. De steun van Ionische eilanden aan de Griekse Vrijheidsoorlog van 1821 kon dan ook geen goedkeuring wegdragen bij de Engelsen. Ook de Uniebeweging van de Ionische eilanden, die zich wilden aansluiten bij het Griekse rijk, ontstond na de Griekse onafhankelijkheid ten opzichte van de Turkse overheersing. Na een grondwetswijziging in 1848 kregen de eilandbewoners meer vrijheden en zelfbestuur.

Het Grieks was al in 1817 erkend als officiële taal en ook het wegennetwerk, het onderwijssysteem en de cultuur in het algemeen werden verbeterd of bloeiden op.

Korfoe definitief bij Griekenland

In 1864 werden de Ionische eilanden officieel opgenomen in de Griekse staat. De Engelsen dwongen nog wel af dat prins Wilhelm van Denemarken de nieuwe koning van Griekenland zou worden. Hij was verwant met het Engelse vorstenhuis en werd later dan ook George I genoemd. Ook werd vastgelegd dat in geval van oorlog de Ionische eilanden neutraal zouden blijven en dat de versterkingen zouden worden afgebroken.

De neutraliteitspassage zou al snel alleen voor Korfoe en Paxos gelden maar in de Eerste Wereldoorlog werd Korfoe al gebruikt door de geallieerden als basis voor hun legers. Daar kwam nog bij dat de Serven het eiland twee jaar gebruikten als tijdelijk bestuurscentrum. De Serven kwamen op Korfoe terecht nadat ze door Oostenrijkse en Duitse legers via Albanië naar Korfoe gevlucht waren. In 1917 werd het Verdrag van Korfoe gesloten en hierin werden de grondslagen voor de nieuwe staat Joegoslavië vastgelegd. In 1923 werd er een Italiaanse generaal gedood waarna het eiland gebombardeerd werd.

In de Tweede Wereldoorlog werd het eiland van 29 april 1942 tot 25 september 1843 bezet door de Italianen. En zij deden een poging om de eilanden bij Italië te voegen. Toen de Italianen capituleerden wilden de Duitsers het eiland bezetten en dit lukte uiteindelijk eind september 1943 maar ze werden op 12 oktober 1944 verdreven door de Engelsen. Door de vele bombardementen en gevechten werden er grote verwoestingen aangericht. In Griekenland zelf wilden de communisten na de Tweede Wereldoorlog de macht overnemen maar dit mislukte. Verder stonden de naoorlogse jaren in het teken van de wederopbouw en werd er bijvoorbeeld een vliegveld en een nieuwe haven aangelegd als gevolg van het snel toenemende toerisme.

In 1965 was er een conflict tussen koning Constantijn II en de hervormingsgezinde premier Papandreou. Papandreou werd daarop ontslagen en er volgden een aantal jaren van kabinetscrises en veel maatschappelijke onrust. Op 21 april 1967 werd er een staatsgreep gepleegd door een groep ultrarechtse legerofficieren en kwamen de dictators Papadopoulos en Patakos aan de macht onder het mom van het bestrijden van het gevaarlijke communisme. Deze dictatuur duurde tot juli 1974, toen het regime in elkaar klapte. Koning Constantijn gedoogde aanvankelijk het regime en maakte zich daardoor erg onpopulair bij het volk. Hij ging veel te laat in verzet en ging in ballingschap in Rome en Londen. Ook dit zette kwaad bloed bij de bevolking en daardoor werd de monarchie voor een republiek ingeruild. In 1994 vond op Korfoe een topconferentie plaats ter afsluiting van het Griekse voorzitterschap van de Europese Unie. Helaas voor het eiland werden er geen belangrijke beslissingen genomen.

Zie verder ook de geschiedenis van Griekenland op Landenweb.

Bevolking

Er wonen op dit moment iets meer dan 115.000 mensen op Korfoe en de bevolkingsdichtheid komt daarmee gemiddeld op ca. 200 inwoners per km2. Bijna een derde van alle mensen woont in de hoofdstad Korfoe-stad. Andere grote gemeenten zijn Lefkími en Thinali en daarnaast heeft Korfoe nog 98 kleine gemeenten waar het inwonertal varieert van minder dan honderd tot ca. 2000 inwoners. Korfoe is qua inwoneraantal het derde eiland van Griekenland.

Op Korfoe verblijft ook permanent een vrij grote groep Engelsen, die vaak getrouwd zijn met een Griekse man of vrouw. Er is zelfs een Nederlandse groep vrouwen die is getrouwd met Grieken en die een Nederlandse school hebben opgericht voor hun kinderen. Verder leven er nog enkele duizenden Albanezen, voornamelijk illegale economische vluchtelingen. Albanezen van Griekse afkomst hebben een verblijfsvergunning.

Taal

advertentie

AlfabetFoto: LewWhite CC 3.0 Unported no changes made

Het moderne Grieks of Nieuw Grieks behoort net als het Nederlands tot de Indo-Europese taalfamilie en is één van de oudste nog levende talen. Hoewel behorend tot dezelfde taalfamilie lijkt het Grieks nauwelijks op een andere Indo-Europese taal. Dit komt omdat het Grieks zich relatief geïsoleerd van buitenlandse invloeden heeft kunnen ontwikkelen.

In de klassieke oudheid werden er verschillende Griekse dialecten naast elkaar gebruikt, maar het Attisch van de stad Athene verstond men in geheel Griekenland. Vanaf de vierde eeuw voor Christus kreeg het Attisch concurrentie van het Koinè-Grieks, een soort algemeen beschaafd Grieks dat gebruikt werd van Macedonië tot het Nabije Oosten. Vanaf die tijd werd het Attisch gebruikt in het onderwijs en het was de officiële overheids- en kerktaal in het Byzantijnse Rijk en in de Kerk. De gewone man sprak een soort volkstaal die van het Koinè-Grieks afstamde. In de Middeleeuwen vestigden zich allerlei andere volken in Griekenland en veranderde de spreektaal drastisch terwijl de schrijftaal hetzelfde bleef en aldus de twee talen steeds verder uit elkaar groeiden.

Na de Vrijheidsoorlog begin 19e eeuw trachtte de overheid een nieuwe taal in te voeren, het Katharevousa of"gezuiverde taal". De overheid en op scholen ging men deze taal inderdaad gebruiken maar het volk bleef zich van de Dimotiki bedienen, de spreektaal van het Griekse volk. De bedoeling was dat het Dimotiki zou verdwijnen, maar dat bleek moeilijker dan gedacht en mislukte dan ook. Vanaf 1920 mocht het Dimotiki op scholen gebruikt worden en in 1974 verdween het Katharevousa van diezelfde scholen.

Het Griekse alfabet telt 24 letters, 7 klinkers en 17 medeklinkers die er op het eerste gezicht ingewikkeld uitzien, maar bij nader inzien simpeler zijn dan het Nederlandse alfabet. Verder zijn er nog vier dubbele klinkers en vier dubbele medeklinkers.

De uitspraakregels zijn eensluidend en daardoor vrij snel te begrijpen. In het Grieks is het belangrijk om de juiste klemtoon te gebruiken. Een woord met de klemtoon op de eerste lettergreep kan een totaal verschilleden de betekenis hebben van hetzelfde woord maar met de klemtoon op bijvoorbeeld de derde lettergreep.

De alfabetten van alle grote Europese talen zijn min of meer gebaseerd op het oude Griekse alfabet. Ons Romeinse alfabet wordt soms wel de westerse vorm van het Griekse alfabet genoemd.

Enkele woorden en uitdrukkingen:

De Griekse naam voor Korfoe is Kerkyra. Volgens de overlevering was dit de naam van een nimf die door de zeegod Poseidon naar het eiland was gebracht. Een andere mogelijkheid is het Griekse woord “kerkos”, dat handvat betekent en zou verwijzen naar de vorm van het eiland. Korfoe heeft daarom ook Depranon of Deprani geheten, wat “sikkel” betekent.

De huidige naam Korfoe komt waarschijnlijk van het Griekse woord “korifai”, dat pieken betekent. Dot woord verwijst naar een citadel met twee pieken die ooit op de plaats van Korfoe-stad stond. Europeanen verbasterden de naam korifai in Korfoe.

Godsdienst

Algemeen

advertentie

St. Nicholas Church op de Pigadia begraafplaats. Karpathos, GriekenlandFoto: Onbekend CC Attribution-Share Alike 3.0 Unported no changes made

Ca. 98% van de Griekse bevolking is lid van de Grieks-orthodoxe Kerk, die ontstond na de grote scheuring in 1054 toen de patriarchen uit het Oosten het leergezag van de paus niet langer erkenden. De Grieks-orthodoxe staatskerk is sinds 1833 onafhankelijk van het primaat van de patriarch van Istanbul(vroeger Constantinopel). De Grieks-orthodoxe kerk kent een aantal verschillen ten opzichte van de westerse christelijke kerken. Zo dienen voor de grondslag van de leer alleen de bijbel, de kerkvaders en de uitspraken van de oecumenische concilies. Verder richten de Griekse geestelijken zich vooral op de liturgie en op gebed en meditatie. Op sociaal gebied is de Oosterse kerk lang niet zo actief als in het westen. Wel zijn de overheid en de kerk veel nauwer verbonden. De overheid subsidieert de Kerk en de Kerk op haar beurt volgt de politiek op de voet.

De grootste religieuze minderheid zijn de moslims, de Turkse Grieken. De meeste moslims wonen in Thracië, waar dan ook veel moskeeën te vinden zijn.

Het aantal joden is na de Tweede Wereldoorlog drastisch verminderd. Zo woonden er in het noordelijke Thessaloniki in 1941 meer dan 60.000 joden; tegenwoordig nog maar ca. 1100. De ca. 40.000 katholieken wonen voornamelijk op de Griekse eilanden.

Griekse mythologie

advertentie

Mythologische afbeelding op vaasFoto: Publiek domein

Het woord mythe is afgeleid van het woord "muthos", dat eerst uiting betekende en later vaak werd uitgelegd als "een gesproken of geschreven verhaal".

Mythologie (muthologia) is dus "vertellen over verhalen", of een verzameling mythen, of de studie van mythen.

Toen het schrift ontstond in Griekenland waren de mythen en legenden al verankerd in de orale overleveringen en vooral latere dichters gaven de verhalen een ander verloop. De Griekse mythologie lijkt veel op andere mythologieën. Zo komt de Noorse god Odin overeen met de Griekse Zeus en verrichtten de Noorse helden vaak dezelfde heldendaden als hun Griekse collega's.

Enkele Griekse goden

Aeolus (Aiolos)
Een zoon van Hippotes, die door Zeus was aangesteld als bewaker van de winden. Hij was de baas over de (wind)goden: Boreas, Zephyros, Notos en Euros.

Aphrodite
Aphrodite is de godin van de liefde en schoonheid. Zij werd geboren uit het schuim van de zee, waar ook het belangrijkste heiligdom gewijd aan Aphrodite staat. Ze was getrouwd met Hephaestus, maar had liever Ares als minnaar.

Haar zoon was Eros, de god van de liefde. Aphrodite wordt afgebeeld met de gevleugelde Eros en met duiven. Zij was een van de Olympische goden. De Romeinen noemden haar Venus.

advertentie

Aphrodite, godin van de liefde en schoonheidFoto: Tilemahos Efthimiadis CC 2.0 Generic no changes made

Apollo
Apollo was de zoon van Zeus en Leto, en tweelingbroer van Artemis. Hij is god van het licht, van de geneeskunde, muziek en wetenschap. Apollo wordt vaak afgebeeld met een lier in zijn hand. Het belangrijkste heiligdom gewijd aan Apollo ligt in Delphi, de belangrijkste orakelplaats van het oude Griekenland. Apollo was een Olympische god.

Ares
Ares was een zoon van Zeus en Hera en is de god van de oorlog. Hij wordt vaak afgebeeld in volledige wapenuitrusting en was een Olympische god. De Romeinen nomen hem Mars.

Artemis
Artemis was de tweelingzus van Apollo, en dochter van Zeus en Leto. Zij was de godin van de natuur en de jacht. Zij was ook de beschermgodin van zwangere vrouwen en wordt vaak afgebeeld met een boog in haar hand. Zij was een Olympische god en haar Romeinse naam is Diana.

Dionysos
Dionysos was een zoon van Zeus en de god van de druiven en de wijn. Hij wordt vaak afgebeeld met een staf, die van boven omwonden is met klimopbladen. Hij was een Olympische god en zijn Romeinse naam is Bacchus of Liber.

advertentie

DionysosFoto: Zde CC 4.0 International no changes made

Eros
Eros is de god van de behoeften en wordt ook wel Himeros genoemd. Eros wordt vaak gezien als gevleugelde jongensgod die mannen in hun hart schiet met liefdespijlen. Romeinse namen voor hem zijn Amor en Cupido.

Hermes
Hermes was de boodschapper van de goden en een zoon van Zeus. Hij is ook god van de reizigers, dieven en handelaren. Hij wordt altijd afgebeeld met een reizigersmuts en reizigersstaf of een helm met vleugels. Ook zijn sandalen hebben vleugels. Hij begeleidde de schimmen van de doden naar de onderwereld, de Hades.

Pallas Athena
Zij is de dochter van alleen Zeus, want uit zijn voorhoofd geboren. Zij is de beschermgodin van de kunstenaars en handwerkslieden, maar ook de godin van de wijsheid en kennis. In oorlogstijd werd Athena ook nog vereerd als oorlogsgodin. Ze was de speciale beschermgodin van de stad Athene en een beschermengel van Griekse helden als Herakles en Odysseus.

Zij wordt vaak afgebeeld met helm en volledige wapenuitrusting. De uil, die wijsheid symboliseert, was aan haar gewijd. Pallas Athena heeft een heiligdom gelegen in Athene: het Parthenon.

Zij was een Olympische god en haar Romeinse naam is Minerva.

advertentie

Palla AthenaFoto: Diana Ringo CC 3.0 Austria no changes made

Poseidon
Poseidon is een roer van Zeus en is de god van de zee en beschermgod van de zeevaarders. Zijn paleis ligt diep onder water en hij wordt vaak afgebeeld met een drietand, waarmee hij de zee in beroering kan brengen. Het paard was aan hem gewijd.

Omdat de Grieken geloofden dat het land op de zee dreef, beschouwden ze hem ook als de god die de aardbevingen veroorzaakte. De Romeinse naam is Jupiter.

Zeus
Zeus was de oppergod van de Grieken en de koning van goden en mensen. Daarnaast was hij de god van de lucht en het weer. Hij wordt vaak afgebeeld met een bliksem in zijn hand en is gezeten op een troon. Uit zijn liefdesavonturen met mooie vrouwen zijn vele halfgoden en helden ontstaan, zoals Herakles en Perseus.

Zeus en ThetisFoto: Publiek domein

Samenleving

Staatsinrichting

Griekenland VouliFoto: Jebulon in het publieke domein

De grondwet dateert van 1975 waarna er in 1986 belangrijke amendementen werden doorgevoerd. De wetgevende macht ligt bij het parlement (de ‘Vouli’), dat uit één kamer bestaat en waarvan de 300 leden eens in de vier jaar volgens een ‘versterkt recht van evenredige verkiezing’ gekozen worden. Het systeem begunstigt de sterkste partij om een voor regeren voldoende meerderheid te bereiken, wat echter een tweepartijensysteem in de hand werkt.

Staatshoofd is de president, die door het parlement (een tweederde meerderheid is vereist) voor een periode van vijf jaar gekozen wordt en één keer herkiesbaar is. De president benoemt en ontslaat de premier. Ook het parlement mag hij ontbinden en in noodtoestanden kan hij wetten per decreet uitvaardigen. Zijn functie is verder grotendeels ceremonieel, hij heeft als staatshoofd geen uitvoerende macht. Deze macht ligt bij de Raad van ministers die daarover verantwoording aflegt aan het parlement Er bestaat algemeen kiesrecht voor alle Grieken vanaf 18 jaar.

Na de militaire dictatuur viel een volksstemming over de terugkeer van de monarchei in het nadeel van ex-koning Constantijn nadelig uit. Voor de actuele politieke situatie zie hoofdstuk geschiedenis.

Administratieve indeling

Griekenland administratieve indelingFoto: TUBS CC 3.0 Unported no changes made

Griekenland is in 13 administratieve divisies, de zogenaamde "Periferieën" (districten) opgedeeld. Deze "Periferieën" zijn weer onderverdeeld in prefecturen. Een prefectuur wordt een "Nomos" genoemd, met aan het hoofd een 'nomoi'. In totaal zijn er 51 prefecturen. Daarnaast kent Griekenland één autonoom gebied onder een eigen bestuur, namelijk Agion Oros (Berg Athos) in Chalkidiki (Noord-Griekenland). Groot-Athene heeft een aparte status. De andere provincies zijn: Midden-Griekenland, Peloponnesos, Ionische eilanden, Epiros, Thessalië, Macedonië, Thracië, Egeïsche eilanden en Kreta.

Een woonplaats vervolgens wordt ofwel "Dimos" (gemeente, stad) ofwel "Kinotita" (gemeenschap, dorp) genoemd. In totaal er zijn 900 gemeenten en 133 gemeenschappen.

Onderwijs

Universiteit van Athene GriekenlandFoto: Thomas Wolf CC 3.0 Germany no changes made

Het kleuteronderwijs (Nypiagogeia) omvat twee jaar en is op dit moment facultatief, maar wordt geleidelijk aan verplicht.

Het verplichte onderwijs in Griekenland duurt negen jaar, van 6 tot 15 jaar. De eerste zes jaar wordt er door de leerlingen onderwijs gevolgd aan de "Dimotiko Scholio" (basisonderwijs) en de laatste drie jaar aan het Gymnasio, de eerste fase van het secundair onderwijs. In alle klassen wordt algemeen onderwijs gegeven en er is dag- en avondonderwijs.

Kinderen die het basisonderwijs verlaten worden automatisch en zonder examens toegelaten tot de eerste klas van het Gymnasio. Er moet wel een afsluitend getuigschrift (apolytirio) worden overlegd van de lagere school. Engels is een verplicht vak en wordt gegeven vanaf de vierde klas van het basisonderwijs.

Aan het eind van het Gymnasio ontvangen de leerlingen een diploma (Apolytirio Gymnasiou). Om dit diploma te kunnen ontvangen moeten de leerlingen in de regel gemiddeld 10 punten hebben met een maximum van 20 voor alle vakken en mag het schoolverzuim de maximale toegestane grens niet overschrijden.

Het hoger secundair onderwijs is niet verplicht. De tweede fase van het secundair onderwijs wordt gegeven aan de Lykia en de Technikés Epangelmatikés Scholés (scholen voor technisch onderwijs).

De bestaande typen Lykia zijn: het algemene Lykio, het technisch-beroepslykio, het uitgebreide (Polikladiko) Lykio, het klassieke Lykio, het kerkelijke Lykio, en het muzieklykio.

De studie aan een Lykio duurt drie jaar, en er is zowel een dag- als een avondcursus. De avondcursus duurt vier jaar. De leerlingen die het Gymnasio hebben voltooid kunnen zich inschrijven op iedere school voor secundair onderwijs van de tweede fase op basis van het diploma van het Gymnasio. Er zijn geen toelatingsexamens. De leerling moet ten minste 14 jaar oud zijn. Het onderwijs in vreemde talen (Engels of Frans of Duits) wordt aan alle typen Lykia gegeven; aan het klassieke Lykio wordt altijd Duits onderwezen.

Aan het eind van elk schooljaar moeten de leerlingen een officieel schriftelijk examen afleggen in elk vak, zodat kan worden bepaald of zij overgaan naar het volgende jaar. Aan het eind van het derde jaar van het Lykio moeten de leerlingen een eindexamen afleggen; als ze hiervoor slagen krijgen ze het einddiploma, het "Apolytirio Lykiou".

Het hoger onderwijs kan zowel universitair als niet-universitair zijn en wordt gegeven aan de universiteiten en aan de technische onderwijsinstellingen. De universiteiten bestaan uit faculteiten die in afdelingen of "tmimata" zijn opgesplitst. Het programma van een afdeling leidt tot een standaarddiploma of "ptychio".

De Technische Onderwijsinstellingen bestaan uit afdelingen die tezamen faculteiten vormen; deze omvatten de algemene opleidingen (beeldende kunsten en kunstopleidingen, bedrijfskunde en economie, beroepen op het gebied van gezondheidszorg en welzijn, landbouwwetenschappen en –technologie, toegepaste technologie, voedingsmiddelentechnologie en voedingsleer).

Universitaire opleidingen duren ten minste vier jaar, opleidingen aan de technische hogescholen ten minste drie jaar.

Als ze het willen kunnen afgestudeerden een doctoraat volgen; ze moeten daarvoor een proefschrift schrijven in het Grieks en het voorbrengen in het openbaar.

Economie

Het zal niet vreemd opklinken dat het toerisme de motor van de economie van Korfoe vormt. Zo werkt meer dan de helft van de beroepsbevolking in de toeristenindustrie. In de winter werken deze mensen vaak in de olijventeelt.

De olijfindustrie is een andere belangrijke bedrijfstak met enkele fabrieken die olijfolie produceren. Verder werken er nog mensen in de wijnbouw en de fruitteelt. Veel kleine boeren verbouwen graan en groenten, veelal voor eigen gebruik. Ook worden er enkele dieren gehouden voor vlees, melk en eieren. De landbouw als bedrijfstak komt het meeste voor in het midden en zuiden van het eiland. Bosbouw en visserij stellen weinig voor en verder zijn er nog enkele fabrieken waar bakstenen en keramiek gemaakt wordt.

Bijna 48% van alle inkomsten worden verdiend in de toeristenindustrie en daarna volgen de landbouw en visserij met 35% en de industriële activiteiten met 17%. Jaarlijks boeken tienduizenden Nederlandse toeristen een vakantiereis naar Korfoe,

Vakantie en Bezienswaardigheden

Het toerisme is sinds de jaren zestig sterk toegenomen en de eerste grote hotels verschenen niet veel later in steden als Korfoe stad, Dassia, Moraitika en Gouvia. Elk jaar wordt Korfoe bezocht door meer dan een miljoen toeristen. De meeste voorzieningen voor al deze toeristen zijn te vinden in speciale vakantieplaatsen aan de gehele kust. Tegenwoordig wordt ook het binnenland interessanter voor de toerist die het massatoerisme wil ontvluchten.De oude stad van Korfoe is betoverend en bevat een aantal aansprekende historische bezienswaardigheden, die de stad een Venetiaanse flair geven. Een groot deel van de oude stad bestaat uit een doolhofachtige serie van geplaveide steegjes, deze wijk wordt aangeduid als de 'kantounia'. De Venetiaanse Citadel is een bijzonder hoogtepunt, net als de zee esplanade en het uitzicht over de baai van Garitsa. Het Archeologisch Museum van Corfu ligt in het zuidoosten van Korfoe stad. Het hoogtepunt van de archeologische vondsten komen uit de tempel van Artemis in Korfoe, die was gewijd aan de oude Griekse godin van de jacht.

Het Achillion Palace werd gebouwd in 1889-1891 als het huis van Prinses Elisabeth von Witelsbach van Oostenrijk (bekend als Sissy). Ze werd gegrepen door de Griekse Mythologie en noemde het huis"Achillion" naar de Griekse mythologische held Achilles. In en rond het paleis staan beelden van de Olympische goden en de 9 Muzen. Een enorm standbeeld van Achilles staat in de tuin en een andere op het buitenterras. Op het terras staan borstbeelden van Griekse schrijvers en geleerden. Het Achillion Paleis ligt op korte afstand van Korfoe stad, richting Gastouri.

Klik op de menuknop bovenaan het scherm voor meer informatie

KORFOE LINKS

Advertenties
• Korfoe Tui Reizen
• Korfoe Vliegtickets.nl
• Autohuur Corfu
• Naar KefalKorfoeonia met Sunweb
• Korfoe Rossholidays
• Korfoe Hotels
• Korfoe Vliegtickets Tix.nl
• Fietsvakantie Korfoe
• Autoverhuur Sunny Cars Korfoe

Nuttige links

Korfoe Fotoreportage
Korfoe Reisstart (N)
Korfoe Start België (N)
Reisinformatie Corfu (N)

Bronnen

Desypris, Y. / 777 schitterende Griekse eilanden

Uitgeverij Michalis Toubis S.A.

Fürst, F. / Corfu

Het Spectrum

Gerrard, M. / Korfoe

Van Reemst

Hendriksen, B. / Korfoe en de Ionische eilanden : Paxos, Lefkáda, Kefaloniá, Itháka en Zákinthos

Van Reemst

Webb, S. / Corfu & the Ionians

Lonely Planet

CIA - World Factbook

BBC - Country Profiles

laatst bijgewerkt augustus 2021
Samensteller: Arie Verrijp / Geert Willems