Steden EGYPTE

EGYPTE   

Algemeen

De Egyptische economie wordt gekenmerkt door het loslaten van het Arabisch socialisme onder Nasser (een door de staat geleid economiesysteem) en het langzamerhand overgaan naar een vrijere economie onder Sadat en Moebarak. Nationalisaties werden teruggedraaid en buitenlandse investeringen aangemoedigd. Onder druk van het IMF dat in de jaren negentig diverse leningen verstrekte, werd de privatisering van de economie versneld, o.a. door nieuwe investeringswetgeving. Sinds de start van het privatiseringsproces in 1994 zijn er eind juni 2002 132 bedrijven geheel en 57 bedrijven gedeeltelijk geprivatiseerd. Nog eens 125 bedrijven hadden eind 2002 geprivatiseerd moeten zijn, maar dit is niet gelukt.
Maar een verbetering van de economische toestand trad niet in. Door de sterke bevolkingsgroei is het tekort aan arbeidsplaatsen steeds nijpender geworden.

Toerisme was altijd een sterke peiler onder de economie, maar sinds de onrust van 2011 is het aantal toeristen dramatisch gedaald.

In 2013 was officieel 13,4% van de beroepsbevolking werkloos en werkten ca. 2 miljoen Egyptenaren in het buitenland, voornamelijk in Saoedi-Arabië (924.000), Libië (333.000), Jordanië (227.000) en Koeweit (191.000). De werkloosheid onder hoog opgeleiden is erg hoog, ca. 45%. Veel hoog opgeleiden, trouwens ook steeds met laag opgeleiden, zoeken in het buitenland naar werk. Zo is er een zekere ‘brain-drain’ op gang gekomen naar andere landen. Toch zijn al die Egyptenaren in het buitenland van geweldig belang voor de Egyptische economie. Ze sturen namelijk jaarlijks miljarden euro’s naar hun vaderland, een belangrijke bron van inkomsten.
Hoewel ongeveer 29% van de beroepsbevolking werkzaam is in de landbouw, is de opbrengst van die sector relatief laag, 14,5% van het bnp. De Egyptische economie wordt op dit moment gedomineerd door de dienstensector, met een aandeel van ca. 50% in het totale bnp. (2013) Mijnbouw en industrie vormen ook een belangrijke bron van inkomsten voor Egypte.

Landbouw, veehouderij en visserij

De landbouw is nog steeds een belangrijke sector voor de economie, zowel wat betreft werkgelegenheid (29% van de werkende bevolking) als door zijn aandeel in de Egyptische export (17% van de totale export). (2013)
In 1962 werd het grondbezit van de boeren of ‘fellahs’ (Arabisch voor ‘bewerkers van de grond’) in principe beperkt tot 100 feddans (1 feddan = 0,42 ha), maar in 1981 had 95% van alle landbouwbedrijven niet meer dan 5 feddan; het gemiddelde is slechts 0,9 feddan. Door verbetering van irrigatie- en drainagetechnieken en het klimaat is de beschikbare cultuurgrond uitgebreid tot ca. 6 miljoen feddans (= ruim 36.000 km2), zo'n 4% van het gehele land, die twee, soms drie oogsten per jaar opleveren. Ook is de productieopbrengst per feddan toegenomen, maar door de snelle bevolkingsgroei heeft dit niet geleid tot een vermindering van de voedselimport.
Ook is de uitbreiding van de cultuurgrond onvoldoende. Sinds in 1970 de Hoge Dam bij Aswan werd voltooid, kon het agrarisch areaal vergroot worden met ca. 5000 km2, maar veel cultuurgrond ging ook weer verloren door stedenbouw en verzilting.
Egypte is 's werelds belangrijkste leverancier van langvezelige katoen en de zesde katoenproducent van de wereld. De hoogwaardige Egyptische katoen wordt voor een deel geëxporteerd terwijl Egypte voor zijn eigen behoeften mindere kwaliteiten katoen importeert Syrië, Turkije en de Verenigde Staten.
De rijstverbouw wordt steeds belangrijker. Egypte heeft de grootste rijstproductie van Afrika en neemt de tweede plaats in bij het verbouwen van maïs en rietsuiker. Verder worden nog granen, groenten, (citrus)vruchten en aardappelen verbouwd.
Egypte produceert enkele tientallen soorten fruit en groente en sinds 1987 kent de tuinbouwsector een sterke groei. Het aantal kassen bedraagt meer dan 20.000 met een productie van ca. 80.000 ton. De meest gekweekte kasproducten zijn komkommers, tomaten en paprika’s.
Egypte voorziet voor 50% zelf in zijn behoefte aan landbouwproducten. Uitgevoerd worden aardappelen, uien, citrusvruchten, meloenen, witte druiven, aardbeien, paprika’s en kruiden. Nederland kent vooral de Egyptische sperziebonen.

De veehouderij levert een kwart van de landbouwbijdrage aan het bruto nationaal product. De meest voorkomende soorten groot vee (vnl. gebruikt voor melk- en vleesproductie, maar ook als last- en trekdier) zijn runderen, buffels, schapen en in mindere mate ezels en geiten. Toch moeten veel zuivelproducten en vlees ingevoerd worden. Met name veel jong vee wordt geïmporteerd. De totale melkproductie in 2000 werd geschat op 2,8 miljoen ton, onvoldoende om aan de binnenlandse vraag te voldoen. Ook worden kamelen gehouden.

Door de bouw van de Aswandam is de visvangst in de Middellandse Zee (sardines, garnalen) grotendeels verloren gegaan. De binnenvisserij (o.a. in het Nassermeer, achter de dam) levert 80% van de totale vangst.

Aardolie, aardgas, delfstoffen en energievoorziening

De aardolie-industrie is van groot belang voor de economie. De voornaamste velden liggen in de Golf van Suez, in de Sinaï en in de gebieden van de meer recente vondsten: de velden van El Alamein, Yidma, Aboe Gharadek en al-Razzak in de Westelijke Woestijn. In 1968 is Egypte een olie-exporterend land geworden.
Egypte, dat geen lid is van de OPEC, produceerde in de jaren zeventig ruim 400.000 vaten per dag. Eind jaren tachtig was dit zo'n 600.000 vaten per dag en in 1997 produceerde Egypte per dag tussen de 800.000 en 900.000 vaten per dag. Hiervan werden er ca. 170.000 geëxporteerd. Omdat Egypte geen lid is van de OPEC, kan de Egyptische regering zelf de prijs van de olie vaststellen.
Olieraffinaderijcentra zijn Alexandrië en Caïro. Er is een netwerk van pijpleidingen om de olie te vervoeren. De pijpleiding met de grootste capaciteit is die van Suez naar de Middellandse Zee.
In 1974 zijn er aardgasvelden ontdekt bij Aboe Madi in de Nijldelta. Andere velden liggen bij Aboe Gharadek in de Westelijke Woestijn (1976) en in Aboekir, vlakbij Alexandrië (1977). De gasreserves werden in 1997 geschat op 935 miljard m3. Het aardgas wordt uitsluitend gebruikt voor binnenlandse consumptie; aan uitvoer wordt pas gedacht wanneer het land zelf voor minstens 40 jaar genoeg heeft.

Andere belangrijke delfstoffen zijn fosfaat, ijzer, zout en mangaan, grotendeels onontgonnen. Steenkool wordt gevonden in de Sinaï-woestijn en ijzererts in de Bahariya-oase en bij Aswan. Voor de landbouw zijn de fosfaatmijnen in de Arabische en Libische woestijn van belang, die de grondstof leveren voor de kunstmest die de grond vruchtbaar moet houden nu het slib van de Nijl achterblijft in het Nasser-meer. Verder is er wat goud in de Arabische Woestijn, de Sinaï levert marmer en Aswan een beroemde, rode granietsoort. In de Arabische Woestijn wordt ook nog chroom en mangaan gevonden.
Ten zuiden van Caïro, bij Heluan, staat de grootste staalfabriek van Afrika en bij Naj’Hammâdî de grootste aluminiumsmelterij.

Voor de energievoorziening is Egypte sterk afhankelijk van de Aswan-dam.

Industrie

ALGEMEEN
De industriële productie steeg tussen 1950 en 1970 met ca. 20% en sindsdien jaarlijks met ca. 5%. Er is een overschot aan goedkope arbeidskrachten, maar een tekort aan technisch geschoolden. De meeste bedrijven staan bekend om hun inefficiëncy, onderbezetting en tekort aan kapitaal. Sinds 1977 voert Egypte een beleid om meer buitenlands kapitaal aan te trekken en de vele staatsbedrijven te privatiseren.
De meeste industrieën liggen in en rond de grote steden van de Nijldelta (Caïro, de vrijhandelszone Port Said, Alexandrië); de voornaamste industriële sectoren zijn de textielindustrie en de voedingsmiddelenindustrie (ca. 57% van de industriële productie). De zware industrie wordt steeds belangrijker, zoals de ijzer- en staalindustrie in Helwan en de aluminiumindustrie in Nag Hammadi. Andere kleine industrieën zijn o.m. cement-, auto- en elektronische industrie. Sinds 1980 is er een sterke ontwikkeling van de wapenindustrie. In 2013 droeg de industriële sector voor 37,5% bij aan het bnp.

KLEDING EN TEXTIEL
De textielindustrie is één van de belangrijkste industrieën in Egypte. Er werken meer dan 1 miljoen mensen in deze sector. De belangrijkste textielcentra zijn Mahallah al-Kubra en Kafr al-Dawar.
Door verouderde technologieën en machines zullen veel bedrijven hun deuren moeten sluiten. Deze machines kunnen namelijk alleen dure geïmporteerde katoen verwerken. Modernisering van het machine park heeft dan ook de hoogste prioriteit.

FARMACEUTISCHE INDUSTRIE
De Egyptische farmaceutische industrie in een echte groeisector, jaarlijks meer dan 10%. Egypte is de grootste producent van farmaceutische producten in het Midden-Oosten en Noord-Afrika met een aandeel van 30%. Een klein gedeelte van de totale productie wordt geëxporteerd, vooral naar omringende landen.
Farmaceutische grondstoffen en eindproducten worden vooral geïmporteerd uit Frankrijk, Zwitserland, België, Duitsland en de Verenigde Staten. De import bestaat vooral uit insuline, vaccins, medicijnen en babymelk.

ICT
De markt voor informatietechnologie is sterk in opkomst. Medio 2001 had Egypte ongeveer 60 internetproviders en meer dan 800.000 internetgebruikers. In januari 2002 is gratis internet beschikbaar gekomen.
Het aantal mobiele telefoons groeit sterk. De verwachting is dat dit aantal binnen enkele jaren verdubbeld zal zijn.
De productie van zelf gemaakte hardware is nog zeer beperkt; 60% van de computersystemen wordt samengesteld uit geïmporteerde componenten.
Elektronisch zakendoen staat nog in de kinderschoenen door het lage aantal internetaansluitingen en het nog zeer beperkte gebruik door de bevolking van creditcards.

Handel

De handelsbalans van Egypte vertoont al vele jaren tekorten en dat zal waarschijnlijk ook altijd zo blijven. In 2013 werd totaal voor US$ 24,6 miljard uitgevoerd en voor US$ 59,2 miljard ingevoerd, en dus bedraagt het tekort op de handelsbalans ca. 34,6 miljard dollar.
De voornaamste uitvoerproducten zijn katoen en olie en olieproducten, textielproducten en rijst. De uitvoer naar Nederland betreft vooral minerale brandstoffen en mineralen
De belangrijkste exportgebieden zijn de voormalige Sovjet-Unie, de EU-landen (vooral Italië, Griekenland) en de Verenigde Staten.
Veel consumptiegoederen moeten worden ingevoerd (vooral tarwe). Verder worden machines, chemicaliën, transportmiddelen en metaal ingevoerd. De meeste import kwam uit de EU-landen (vooral Duitsland, Italië en Frankrijk) en de Verenigde Staten en Japan. De Nederlandse export naar Egypte bestaat vooral uit voedingsmiddelen, chemische producten, machines en vervoermiddelen.
De handel met Arabische landen is nog maar gering, 4,9% van de totale invoer en 8% van de totale uitvoer. De belangrijkste Arabische afzetmarkten zijn Libië, Saoedi-Arabië, Jordanië en de Verenigde Arabische Emiraten. Om de handelsbetrekkingen met de Arabische te intensiveren streeft Egypte naar een Arabische vrijhandelszone.

Verkeer en toerisme

Goede wegen verbinden Caïro en Alexandrië, de steden langs het Suezkanaal en die in Opper-Egypte. Het Egyptische wegennet is in de jaren tachtig sterk uitgebreid en beslaat in totaal meer dan 45.000 km. Op 14 november 1980 werd de Ahmed Hamdi tunnel onder het Suezkanaal geopend. De kustweg naar Libië en de verbinding met Soedan werden verbeterd.

Al in 1851 had Egypte een spoorwegnet. In 1990 bedroeg de totale lengte 7726 km. De Egyptische spoorwegen vervoeren per jaar ca. 800 miljoen passagiers en 12 miljoen ton vracht. In 1987 werd het metronet in Caïro in gebruik genomen. De Europese Investeringsbank financiert de uitbreiding van de zuidelijke metrolijn 2 in Caïro.
Na de treinramp van begin 2002 heeft de Egyptische overheid 250 miljoen euro gereserveerd voor de modernisering van de spoorwegen, o.a. voor de aankoop van nieuwe wagons en locomotieven.

De belangrijkste havens zijn Alexandrië, Port Said en Suez. Een nieuw groot havencomplex kwam in 1986 gereed bij Damietta. In 1985 werd een veerdienst in gebruik genomen tussen Nuweibeh aan de Rode Zee en de Jordaanse haven Akaba. De waterwegen zijn belangrijk als transportmogelijkheid. De totale lengte bedraagt 3350 km, waarvan bijna de helft door de Nijl gevormd wordt; de rest bestaat uit kanalen.
De regering wil de havens aan de Middellandse Zee en de Rode Zee uitbreiden. Ten westen van Alexandrië wordt een nieuwe haven gebouwd: Dakheila, met een capaciteit van 20 miljoen ton goederen overslag per jaar.
Wat de binnenvaart betreft is het beter bevaarbaar maken van de Nijl de belangrijkste taak van de regering.
Het Suezkanaal is na de inkomsten van in het buitenland werkende Egyptenaren een van de grootste bronnen van buitenlandse valuta.


EGYPTE LINKS

Advertenties
• De mooiste Nijlcruises in Egypte
• Egypte
• Cheaptickets Egypte
• Jouw reis voor de beste prijs - Prijsvrij.nl
• Egypte Zonvakanties WTC
• Egypte Hotels
• Vergelijk Vliegtickets vanaf Schiphol
• Egypte Sawadee Reizen
• Cairo Vliegtickets Tix.nl
• Autoverhuur Sunny Cars Egypte
• Eliza was here

Nuttige links

Africa Explorer (N)
Egypte City.nu (N)
Egypte Favorietje (N)
Egypte Foto's
Egypte Foto's en Reisverslag (N)
Egypte informatie - Reizendoejezo (N)
Egypte Reisforum (N)
Egypte Reisfoto's
Egypte Reislocaties (N)
Egypte Reisstart (N+E)
Egypte StartBelgië (N)
Gave Plaatsen In Egypte (N)
Lies en Teijes Reiswebsite (N+E)
Reisbestemming info Egypte (N)
Reisinformatie Egypte (N)
Romans over Egypte (N)
Rondreis door Egypte (N)
Uitgebreid Foto- en Reisverslag Egypte (N)
Artikelen en Reisverhalen over EGYPTE
  Cairo Luxor Aswan in Eypte  Duiken in Egypte
  Excursies El Gouna  Vakantieland Egypte
  Egypte Reisverslag  Tips voor Egypte vakanties
  Rondreis Egypte  Excursies in Egypte met Nederlan..
  Cruise op de Nijl

Bronnen

Ambros, E. / Egypte
Het Spectrum

Botje, H. / Egypte : mensen, politiek, economie, cultuur, milieu
Koninklijk Instituut voor de Tropen

Dunford, J. / Egypte
Van Reemst

Grünfeld, R. / Reishandboek Egypte
Elmar

Innemee, K. / Egypte
Gottmer/Becht

Kreissl, B. / Egypte
Elmar

Laet, R. de
Egypte

Rooi, M. de / Egypte
ANWB

Sattin, A. / Egypte
Van Reemst

CIA - World Factbook

BBC - Country Profiles

laatst bijgewerkt October 2017
Samensteller: Arie Verrijp / Geert Willems