Populaire bestemmingen SPANJE

LA PALMA   

Oudheid

La Palma is net als andere Canarische eilanden vulkanische van oorsprong. Miljoenen jaren geleden is La Palma uit de zee verrezen, men schat tussen 5-10 miljoen jaar geleden.
Ca. 3000 jaar geleden spraken schrijvers als Homerus al over de ‘eilanden van de gelukzaligen’. Tussen 1100 en 800 v.Chr. werden de Canarische Eilanden ontdekt door de Feniciërs, komend van het huidige Cádiz, en de Carthagers.
Over de herkomst van de oorspronkelijke bewoners is men het nog steeds niet eens. Volgens een van de theorieën vonden er vanaf ongeveer 3000 v.Chr. enkele immigratiegolven plaats van verschillende volksstammen uit het Middellandse-Zeegebied. Doorgaans worden de oorspronkelijke van de Canarische Eilanden Guanchen genoemd. De Guanchen leefden nog in de steentijd en waren herders en verzamelaars. Ze woonden in grotten en groeven en noemen La Palma ‘Benahore’. Rond 250 v.Chr. werden de eerste nederzettingen op La Palma gebouwd.
In de 1e eeuw n.Chr. maakte de Romeinse schrijver Plinius de Oudere melding van een expeditie van de Mauretaanse koning Juba II naar de ‘Insulae fortunatae’. La Palma werd door Plinius ‘Lunonia maior’ genoemd.

Europeanen

In het jaar 999 n.Chr. werden de Canarische Eilanden opnieuw ontdekt door de Arabier Ben Farroukh die de eilanden Al Djezir al-Khalidah noemt. In 1016 en aan het begin van de 12e eeuw volgden nog enkele expedities.
In 1312 betrad de Italiaans Lancelotto Malocello het eiland Lanzarote en stichtte daar de nederzetting Teguise. Ook Mallorcaanse en Portugese handelaars waren zeer geïnteresseerd in de Canarische Eilanden bij hun zoektochten naar slaven en natuurlijke kleurstoffen.
De eerste kaart van de archipel werd in 1339 gemaakt door de Mallorcaanse cartograaf Dulcert. In 1402 veroverde de Normandiër Jean de Béthencourt Lanzarote voor de Castiliaanse kroon en kreeg de titel ‘koning van de Canarische Eilanden’.
De bevolking van Lanzarote kwam in opstand tegen De Béthencourt, maar die sloeg de opstand met behulp van zijn stadhouder Gadifer de la Salle neer. Koning Guadarfia liet zich dopen en de kapel van de vesting Rubicón werd de eerste bisschopszetel van de Canarische Eilanden. Stormenderhand veroverde De Béthencourt Fuerteventura, Lanzarote en El Hierro, maar La Gomera kreeg hij niet in handen. In 1414 schonk De Béthencourt de Canarische Eilanden aan de Iberische graaf van Niebla.
Vanaf 1440 werden de Canarische Eilanden op hardhandige door de Peraza’s bestuurd en deze periode werd dan ook gekenmerkt door vele opstanden.

La Palma definitief Spaans grondgebied

In de periode 1433-1479 voerden de Spanjaarden en de Portugezen strijd om de Canarische Eilanden. In 1479 werd de archipel in het Verdrag van Alcáçovas toegekend aan Spanje en Portugal mocht de Azoren, Kaapverdië en Madeira annexeren. In de laatste decennia van de 15e eeuw worden successievelijk alle Canarische Eilanden veroverd: in 1483 Gran Canaria, in 1488 La Gomera, in 1495 Tenerife en in 1496 La Palma. Op 29 september 1492 landde Fernández de Lugo in Puerto de Tazacorte. Na bloedige gevechten geeft de bevolking van het eiland zich op 3 mei 1493 over. De Lugo werd gouverneur op La Palma en kreeg de beste landerijen in het vruchtbare Aridane-dal. Hij startte met de verbouw van suikerriet en heeft daarbij veel slaven nodig.
In de 16e eeuw werden de Canarische Eilanden een belangrijke exporteur van suiker, dat verbouwd werd op grote suikerrietplantages. De suikerindustrie stortte echter in door de goedkope suiker uit Zuid-Amerika.
Rond 1550 begon de bloeiperiode van de wijnbouw. Vanaf 1553 nemen overvallen van zeerovers toe; de Fransman Le Clerc overviel de hoofdstad en legde haar in de as. In 1585 probeerden Engelse piraten tevergeefs de hoofdstad van La Palma te bezetten. Vanaf 1715 vond er een duidelijke afname van de wijnexport plaats.
Op Tenerife werd in 1744 de eerste universiteit van de Canarische Eilanden gesticht. In 1797 werden de Canarische Eilanden voor de laatste keer aangevallen door admiraal Horatio Nelson, die in dat jaar Santa Cruz de Tenerife aanviel. In de 19e eeuw werd karmijn, een natuurlijke verfstof van de luizen die op vijgcactussen leven, een belangrijk exportartikel. Maar ook deze lucratieve business was geen lang leven beschoren. Al snel kreeg de cochenille concurrentie van kunstmatige verfstoffen.

Canarische Eilanden provincie en vrijhandelszone

In 1821 werden de Canarische Eilanden een provincie van Spanje, met Santa Cruz de Tenerife als hoofdstad. Het gevolg hiervan was een oplaaiende rivaliteit tussen de twee grootste eilanden van de archipel, Gran Canaria en Tenerife. In 1836 werd op La Gomera en op andere eilanden het feodale stelsel afgeschaft en valt het eiland rechtstreeks onder de Spaanse kroon. De grootgrondbezitters kunnen hun rechten echter behouden, waardoor er voor de meerderheid van de bevolking weinig verandert.
In 1852 werd de hele Canarische archipel uitgeroepen tot vrijhandelszone door koningin Isabella II. Als Spanje zijn laatste koloniën verliest gaat het economisch weer veel slechter met de Canarische Eilanden want een hele afzetmarkt valt weg. In 1863 verschijnt met El Time de eerste krant op La Palma en vanaf 1894 vond er op grote schaal bananenteelt plaats.
Tenerife werd ondertussen zo dominant dat men in 1911 besloot om hier wat aan te doen door elk afzonderlijk eiland een eigen bestuur (cabildo insular) te geven. In 1927 laaide de rivaliteit tussen Gran Canaria en Tenerife weer zó hoog op, dat de archipel definitief in twee provincies werd verdeeld: een westelijke provincie met El Hierro, Tenerife, La Gomera en La Palma, een oostelijke provincie met Gran Canaria, Fuerteventura en Lanzarote.
De cochenilleproductie was ondertussen volledig ingestort en veel inwoners van de Canarische Eilanden emigreerden naar Zuid-Amerika. Vanaf 1880 introduceerde Alfred J. Jones de verbouw van bananen, zodat zijn vloot op de terugtocht vanuit West-Afrika naar Engeland een winstgevend exportproduct kan meenemen. Op La Palma is de bananenteelt in handen van de bedrijven Elder en Fyffes, die samen uitgroeien tot de United Fruit Company, ’s werelds grootste exporteur van fruit.

Franco-tijdperk

In 1931 werd de Tweede Spaanse republiek uitgeroepen, maar in 1936 greep generaal Franco de macht op de Canarische Eilanden en ontketende hiermee de Spaanse Burgeroorlog.
De Spaanse Burgeroorlog bracht echter alleen maar economische malaise en politieke isolatie. Ook aan de oorlogshandelingen ontkwamen de eilanden niet. In de Barranco del Infierno (Hellekloof) op Tenerife vonden bijvoorbeeld massa-executies plaats. De Canarische Eilanden vormden op dat moment het armste gebied van Spanje.
Vanaf 1960 neemt het toerisme toe en vervangt in snel tempo de landbouw als belangrijkste bron van bestaan. In 1971 vond de laatste uitbarsting plaats, in het zuiden van het eiland. Bij Fuencaliente ontstond een nieuwe vulkaan, de Teneguia. Na de dood van generaal Franco in 1975 kwam er meer politieke openheid en democratie, en het toerisme beleefde een flinke opleving.

Canarische Eilanden autonoom en opkomst massatoerisme

In augustus 1982 kregen de Canarische Eilanden met nog een aantal andere Spaanse provincies een autonome status, en in 1986 behield de eilandengroep, ondanks de toetreding tot de Europese Unie, haar aparte status als vrijhandelszone. De status van hoofdstad werd verdeeld tussen Santa Cruz de Tenerife en Las Palmas de Gran Canaria. In Santa Cruz staan de hoofdkantoren van het Canarisch parlement, en de helft van alle departementen en ministeries. In Las Palmas bevinden zich de zetel van de bestuursraad van de regering, de gerechtshoven en de overige departementen en ministeries.
De eilanden halen op dit moment hun inkomsten voor ca. 80% uit het massatoerisme. Toch berust de economie van de kleinere eilanden als La
Palma nog altijd op landbouw en visserij.
In 1985 werd het Internationaal Astrofysisch Observatorium op de Roque de los Muchachos geopend.
Vanaf 1987 vonden de eerste rechtstreekse chartervluchten vanuit Duitsland naar de Canarische Eilanden plaats en in 2000 kwam het aantal buitenlandse toeristen op La Palma voor het eerst uit boven de 150.000, waarvan 80% uit Duitsland.

Zie verder ook de geschiedenis van Spanje op Landenweb.

LA PALMA LINKS

Advertenties
• D-Reizen La Palma
• La Palma Kras Reizen
• La Palma Vliegtickets.nl
• Wandelreis La Palma
• Autohuur La Palma
• Naar La Palma met Sunweb
• La Palma Vliegvakanties WTC
• La Palma Tui reizen
• Ferry overtochten van en naar La Palma
• Autoverhuur Sunny Cars La Palma
• La Palma Vliegtickets Tix.nl
• La Palma hotels

Nuttige links

La Palma Nieuws (N)
La Palma Reisstart (N)
Reisinformatie La Palma (N)
Startpagina La Palma (N)
Wandelen op La Palma (N)
Schrijf uw artikel over LA PALMA

Bronnen

Canarische eilanden
Van Reemst

Evers, K. / Canarische eilanden : Tenerife, La Gomera, El Hierro, La Palma, Gran Canaria, Fuerteventura, Lanzarote
Gottmer

Klöcker, H. / La Palma
Deltas

Lipps, S. / Wandelgids La Palma
ANWB

Murphy, P. / Canarische eilanden
Kosmos-Z&K

Renouf, N. / Canarische eilanden
Kosmos-Z&K

Rochford, N. / Wegwijzer voor La Palma en El Hierro : een landschapsgids
Sunflower Books

Schulz, H.H. / La Palma
Van Reemst

Valk, T. / Wandelgids La Palma : 16 wandelroutes
Elmar

CIA - World Factbook

BBC - Country Profiles

laatst bijgewerkt oktober 2020
Samensteller: Arie Verrijp / Geert Willems