Landenweb.nl

DEMOCRATISCHE REPUBLIEK CONGO
 

Basisgegevens
  Officiële
  landstaal
  Frans, Lingala, Kikongo, Swahili, Tshiluba
  Hoofdstad  Kinshasa
  Oppervlakte  2.344.858 km²
  Inwoners  86.355.473
  (mei 2019)
  Munteenheid  Congolese frank
  (CDF)
  Tijdsverschil  +0 en +1
  Web  .cd
  Code.  COD
  Tel.  +243

Geografie en Landschap

Geografie

De Democratische Republiek Congo of Congo-Kinshasa, soms beter bekend onder de oude naam Zaïre, ligt in Centraal-Afrika ten noordoosten van Angola. De republiek grenst verder aan de westzijde aan Tanzania en Uganda. Aan de zuidzijde aan Zambia en aan de oostzijde aan Congo en aan de noordzijde aan de Centraal-Afrikaanse Republiek en Soedan.

advertentie

Democratische Republiek Congo SatellietfotoPhoto: Publiek domein

De oppervlakte van de Democratische Republiek Congo is 2.345.410 vierkante kilometer. De Democratische Republiek Congo is daarmee ongeveer 69 keer zo groot als Nederland en na Algerije het grootste land van Afrika.

Landschap

advertentie

Margherita Peak of Mount StanleyPhoto: Albert Backer CC 3.0 Unported no changes made

Een zeer groot deel van de Democratische Republiek Congo maakt deel uit van het Congo-bekken. Dit bekken wordt in het oosten afgesloten door de gebergten langs de Afrikaanse Slenk. De belangrijkste rivier van de Democratische Republiek Congo is de Zaïre (of Congo) met een lengte van 4700 meter. Deze ontspringt in het zuidoosten. Het grootste gedeelte van deze rivier is bevaarbaar en speelt daarom een grote rol in het transport. De rivier is, na de Nijl, de langste rivier van Afrika.

Langs de oostgrens liggen gebergten met een gemiddelde hoogte van 2000 meter. Op de grens met Uganda ligt, met een hoogte van 5109 meter, de hoogste berg van de Democratische Republiek Congo: de Margherita Peak of Mount Stanley. De Democratische Republiek Congo bezit de grootste oppervlakte aan tropisch regenwoud.

Klimaat en Weer

De Democratische Republiek Congo heeft een tropisch klimaat. Het is het altijd vochtig en warm. Er zijn geen uitsluitend droge perioden. Door de ligging op de evenaar staat de zon tweemaal per jaar loodrecht boven de Democratische Republiek Congo. Deze hoge zonnestand gaat gepaard met hoge temperaturen, lage luchtdruk en zware regenval. Direct rond de evenaar heerst een tropisch regenwoudklimaat. Gemiddeld betekent dat een neerslag van 2000 millimeter in tien tot twaalf maanden tijd. De gemiddelde temperatuur ligt rond de 25 °C.

Planten en Dieren

Planten

Er zijn onvoorstelbaar veel soorten planten en dieren in het tropische regenwoud van de Democratische Republiek Congo te vinden. Het tropische regenwoud levert verschillende soorten kostbaar hardhout, waaronder mahonie en ebben. De bomen komen tot veertig meter hoogte. De bodem onder het tropische regenwoud is echter onvruchtbaar. Verder komen veel voor: acacia, iroko, olijf, palm, schroefpalm en wengé.

Dieren

In de tropische regenwouden leven (bedreigde) diersoorten zoals de berggorilla's, chimpansees en bonobo apen. Verder komen voor: antilope, leeuw, neushoorn, okapi, olifant, panter en zebra.

Geschiedenis

In 1960 werd Congo onafhankelijk van België. Joseph Kasavubu werd door het parlement als eerste president gekozen en Patrice Lumumba werd minister-president. Slechts enkele dagen na de onafhankelijkheid brak een oproer uit onder leger en politie. Dit leidde tot een burgeroorlog, die uiteindelijk tot november 1965 duurde, waarna Joseph Désiré Mobutu aan de macht kwam. In 1971 veranderde Mobutu de naam van het land in Zaïre. Onder diens bewind trad een proces van politiek en economisch verval in werking, dat er toe leidde dat de regering buiten Kinshasa weinig invloed had op het openbaar bestuur en de Zaïrese staat in de praktijk niet meer bestond.

In 1994 bracht de burgeroorlog in Rwanda een grote vluchtelingenstroom naar Zaïre op gang. Dit verhoogde de reeds bestaande spanningen en veroorzaakte nieuwe conflicten. Uiteindelijk escaleerde de situatie in oktober 1996 tot een oorlog tussen de Banyamulenge (Congolese Tutsi’s) en het Zaïrese leger. Andere verzetsbewegingen sloten zich aan bij de Banyamulenge en verenigden zich in de"Alliance des Forces Démocratiques pour la Libération du Congo-Zaïre" (AFDL) onder leiding van Laurent Désiré Kabila. Het slecht georganiseerde Zaïrese leger bleek niet opgewassen tegen de rebellen, die met wapens, manschappen en advies werden gesteund door de Rwandese Tutsi-regering en mogelijk ook door andere landen in de regio. Op 16 mei 1997 vluchtte de toen al doodzieke Mobutu vanuit Kinshasa naar Marokko, waar hij in ballingschap overleed in september 1997. Daags na zijn vlucht namen de troepen van de AFDL de stad in. AFDL-voorzitter Kabila wijzigde de naam van het land in Democratische Republiek Congo en riep zichzelf uit tot president.

Kabila beloofde bij zijn aantreden verstrekkende verbeteringen op het gebied van mensenrechten, economie en staatsinrichting. Hij presenteerde een democratiserings-programma dat moest leiden tot democratische verkiezingen in april 1999. Eveneens hoopgevend was het toetreden van de DRC tot de Southern African Development Community (SADC). Kabila ontpopte zich echter in korte tijd als een autoritair en grillig leider. Zijn regering kreeg een steeds smallere machtsbasis en de toegezegde hervormingen bleven uit. Eind juli 1998 werd alle Rwandese militairen die zich op Congolees grondgebied bevonden aangezegd het land te verlaten. Enkele dagen later braken in de steden Bukavu en Goma gevechten uit tussen achtergebleven Rwandese militairen en eenheden van het Congolese leger (FAC). Dit was het begin van de gewapende opstand tegen Kabila. Deze groeide snel uit tot een regionaal conflict waarbij verscheidene Afrikaanse landen militair betrokken waren.

Na diverse vergeefse pogingen leidden vredesbesprekingen o.l.v. president Chiluba van Zambia uiteindelijk tot het Lusaka-Akkoord, dat door de zes deelnemende landen op 10 juli 1999 werd getekend en door de drie rebellenbewegingen op 31 augustus. De uitvoering van dit akkoord werd echter lange tijd niet ter hand genomen. Na de ondertekening op 16 december 2002 te Pretoria van het Accord Global et Inclusif sur la Transition door de toenmalige Congolese regering, de RCD-Goma, de MLC, de politieke oppositie (Forces Vives), de RCD-K-ML, de RCD en de Mayi-Mayi leidden de onderhandelingen over de interim-grondwet, machtsdeling, de vorming van een nationaal leger en de bescherming van de leiders en instellingen in Kinshasa tot de ondertekening van de Final Act van de Inter-Congolese Dialoog op 1 en 2 april 2003 te Sun City, Zuid-Afrika.

Nadat het akkoord op 29 juni 2003 was getekend door de regering, de RCD-Goma, de MLC, alsmede de Mayi Mayi, de RCD-K-ML en de RCD-N, was de weg vrij voor de vorming van een nieuwe overgangsregering.

De vice-presidenten waren Yerodia Ndombasi (voormalige regering), Azerias Ruberwa (RCD-Goma), Jean-Pierre Bemba (MLC) en Arthur Z’Ahidi Ngoma (politieke oppositie). De 36 ministers waren afkomstig van alle voormalige rebellengroepen, de voormalige regering, de voormalige politieke oppositie en het maatschappelijk middenveld. Met de installatie op 22 augustus 2003 van de nieuwe overgangsregering, het parlement en de senaat werden de RCD-Goma, MLC, RCD-N en RCD-K-ML de facto politieke partijen. In het parlement hadden 29 partijen en groeperingen zitting, waaronder leden van in het buitenland (onder andere België en Frankrijk) gevestigde oppositiepartijen.

In mei 2005 wordt er een nieuwe grondwet, geformuleerd door elkaar voorheen bestrijdende partijen door het parlement aangenomen. In juli 2006 worden president en parlementsverkiezingen gehouden. De presidentsverkiezingen laten geen duidelijke winnaar zien. Het is een nek aan nek race tussen Kabila en Bemba. Op 29 oktober is er een nieuwe presidentsverkiezing, die Kabila wint. In april 2008 breken gevechten uit met Hutu milities uit Rwanda, een oude bondgenoot. Duizenden mensen worden uit hun woonplaatsen verdreven. In 2009 en 2010 blijft het erg onrustig. De VN soldaten staan vrij machteloos tegen alle geweld. In mei 2010 roept de regering de VN op haar gebied te verlaten voor de verkiezingen in 2011. John Holmes van de VN waarschuwt voor de gevolgen van een voortijdig vertrek. In 2010 en 2011 komen massale verkrachtingen voor door zowel regeringstroepen als rebellen. Bemba staat terecht voor het internationale strafhof in Den Haag. In november 2011 wint Kabila de omstreden presidentsverkiezingen. Gedurende 2012 en 2013 blijft het voortdurend onrustig en worden diverse bemiddelingspogingen gedaan door andere Afrikaanse landen. In maart 2014 veroordeelt het internationaal strafhof FRPI leider Katanga vanwege oorlogsmisdaden. Eind 2016 zijn er nieuwe presidentsverkiezingen gepland, maar in november 2016 komt er een politieke deal tussen de coalitie rond Kabila en de oppositie om de verkiezingen naar 2018 te verplaatsen. In november 2017 komt er een tijdpad van de verkiezingscommissie voor verkiezingen in december 2018. Ondertussen is het land in een diepe crisis beland met het grootste aantal van huis en haard verdrevenen ter wereld.

Bevolking

In de Democratische Republiek Congo wonen 83.301.151 miljoen mensen (2017). De bevolkingsdichtheid is ongeveer 35 inwoners per vierkante kilometer.

Er bevinden zich ongeveer 250 stammen in de Democratische Republiek Congo die grofweg te categoriseren zijn in vijf hoofdgroepen. Achtereenvolgens de Bantoestammen, die de meerderheid vormen, de Soedannegers, de Niloten, de Pygmeeën en de vluchtelingen. De pygmeeën zijn het oorspronkelijke volk van de Democratische Republiek Congo, maar tegenwoordig vormen zij de minderheid.

Taal

De officiële taal van de Democratische Republiek Congo is Frans. Verder wordt er Lingala, Kikongo, Tshiluba en Kiswahili gesproken en talloze locale talen en dialecten.

Godsdienst

advertentie

Democratische Republiek Congo Lubumbashi KathedraalPhoto: Nick Hobgood CC 2.0 Generic no changes made

De bevolking van de Democratische Republiek Congo telt aanhangers van het christendom (rooms-katholiek 50%, protestant 20%), de islam (10%) en inheemse godsdiensten (20%).

Samenleving

Staatsinrichting

Op 18 februari 2006 bekrachtigde president Kabila de nieuwe grondwet. Deze wordt eerst volledig van kracht na beëindiging van de Transitie en afronding van de verkiezingen. De in de grondwet voorziene decentralisatie, waaronder vervanging van de huidige 11 door 26 provincies, zal over een periode van drie jaar worden uitgevoerd.

Conform de kieswet worden president en parlement (Tweede Kamer, 500 leden) rechtstreeks gekozen, en de uit 108 leden bestaande Senaat deels via getrapte verkiezingen door de provinciale staten. De elf provinciale gouverneurs worden eveneens via getrapte verkiezingen gekozen door de provinciale staten. De president is tevens opperbevelhebber van de strijdkrachten. De minister-president wordt door de president benoemd uit de parlementaire meerderheid; de ministers worden op voordracht van de premier door de president benoemd.

Politiek

Zittend president Kabila werd in de tweede ronde van de verkiezingen herkozen; de coalitie die zijn verkiezing steunde won de absolute meerderheid in het parlement. Conform tijdens de verkiezingscampagne gedane belofte benoemde Kabila veteraan Antoine Gizenga tot premier. Het huidige kabinet bestaat uit 60 personen: zes ministers van staat, 34 ministers en 20 vice-ministers, waarbij gestreefd is naar regionale en etnische inclusiviteit en uitsluiten van personen met een minder dan vlekkeloze reputatie. Op 2 februari 2007 presenteerde premier Gizenga zijn kabinet en het regeringsprogramma aan het parlement. Met de goedkeuring van het regeringsprogramma is het kabinet formeel geïnstalleerd. De vijf pijlers van het regeringsprogramma komen overeen met de pijlers in de beëdigingstoespraak van president Kabila op 6 december 2006 en bestaan uit: de versterking van de vrede en de natie; de opbouw van de Staat en het herstel van zijn gezag; het weer op gang brengen van de economie; de bestrijding van armoede en maatschappelijke ongelijkheid; en ereherstel voor de familie en waarden en normen. In zijn toespraak in het parlement legde Gizenga de nadruk op het feit dat niemand boven de wet staat, en dat de grote schoonmaak van boven af begint. Hervorming van het leger en de rechtsstaat moeten bijdragen aan een duurzame vrede en de opbouw van een onkreukbaar en onafhankelijk justitieel apparaat.

Voor de actuele politieke situatie zie het hoofdstuk geschiedenis.

Economie

De politieke en economische hervormingen van juni 2003 hebben de economie gestabiliseerd en een klimaat geschapen waarin herstel kan plaatsvinden. Zowel over 2002 als 2003 is er een groei (5 - 7%) van de economie geweest, waarmee 13 jaren van inkrimping zijn beëindigd. Ondanks problemen gerelateerd aan uitstel van de verkiezingen blijven de economische vooruitzichten positief. Alle sectoren van de economie vertonen groei. Buiten de conflictregio’s neemt de grensoverschrijdende handel toe. Niettemin steeg de inflatie scherp in 2005 en wederom in 2006 als gevolg van begrotingstekorten en monetaire financiering. Ook de rente steeg sterk.

Het HIPC-beslispunt werd in juli 2003 bereikt. In totaal zal DRC kunnen profiteren van US $ 10 mld. aan schuldendienstreductie (nominale waarde van totale kwijtgescholden aflossing en rente). Hiervan is US $ 1 mld. van de Wereldbank. Het grootste aandeel in de schuldendienstreductie wordt echter geleverd door bilaterale crediteuren in het kader van de Club van Parijs. Nederland heeft reeds € 300 mln. kwijtgescholden aan DRC, onder Napels-voorwaarden, en zal bij het HIPC-eindpunt nog meer kwijtschelden, conform de normen van het HIPC-initiatief. Hoewel de DRC thans interim-schuldkwijtschelding krijgt zal het grootste deel van de HIPC-schuldkwijtschelding pas beschikbaar komen bij het ‘HIPC-eindpunt’,dat niet eerder dan eind 2007 zal worden bereikt. Behalve IMF- en HIPC-steun geniet de DRC ook van aanzienlijke Wereldbanksteun (meer dan US $ 1 mld. voor drie jaar) en in toenemende mate, steun van bilaterale donoren, vooral de Europese Commissie. N.a.v. de vijfde Review van het IMF-programma onder de ‘Poverty Reduction and Growth Facility’ verstrekte het IMF eind augustus 2005 een additionele lening ad USD 41 mln. Hierbij riep IMF de DRC-regering op meer te doen aan de bestrijding van corruptie. De Wereldbank deed een schenking van USD 150 mln t.b.v. de gezondheidssector, met name malaria-bestrijding. In de jaren van 2007 tot en met 2013 groeit de economie behoorlijk met percentages van rond de 7%. In 2017 is de groei afgezwakt tot 3,4 %. Mede door de sterke bevolkingsgroei blijft de DRC een zeer arm land met een gemiddeld BBP per hoofd van de bevolking van 800 $ per jaar (2017).

Vakantie en Bezienswaardigheden

De Democratische Republiek Congo is niet bepaald de veiligste plek om op vakantie te gaan. Raadpleeg voor je vertrek de website van het ministerie van Buitenlandse zaken. Het voordeel is dat het een zeer ongerept gebied is.

Kinshasa, de hoofdstad van de Democratische Republiek Congo heeft een aantal boeiende attracties. De Botanische Tuinen staan bekend om een arboretum met honderdjarige bomen in een rustige omgeving bij de rivier. Bezoekers kunnen een middag doorbrengen te midden van exotisch loof en tropische bloemen. Het onderzoekscentrum onderzoekt Afrikaanse planten en heeft onlangs gekeken naar manieren om de houdbaarheid van fruit te verlengen. De centrale markt is een fascinerende plek om te bezoeken. Er zijn verse producten te koop bij overdekte kramen die ook een veelheid van alledaagse voorwerpen verkopen.

Op slechts een korte afstand van Kinshasa ligt Symphonies Naturelles een aangename plek om een middag te vertoeven. Het is een ongeveer 200 hectare groot bos, met mogelijkheden om te vissen of te genieten van de plaatselijke fauna. Je kunt genieten van een maaltijd in het restaurant van het park. Er zijn vele schilderachtige routes die je kunt volgen langs reusachtige bamboe. Kijk uit naar verborgen grotten en gigantische termietenheuvels.

Klik op de menuknop bovenaan het scherm voor meer informatie

DEMOCRATISCHE REPUBLIEK CONGO LINKS

Advertenties
• Democratische Republiek Congo Vliegtickets.nl
• Hotels Democratische Republiek Congo
• Tradetracker plaats advertenties en verdien geld

Nuttige links

Congo-Kinshasa informatie - Reizendoejezo (N)
Democratische Republiek Congo Startnederland (N+E)

Bronnen

Elmar Landeninformatie

CIA - World Factbook

BBC - Country Profiles

laatst bijgewerkt september 2021
Samensteller: Arie Verrijp / Geert Willems