Steden URUGUAY

URUGUAY   

Wil je persoonlijke reistips ontvangen? Klik hier.

Algemeen

Uruguay werd lange tijd beschouwd als het “Zwitserland” van Latijns-Amerika. In de jaren zestig had men het hoogste inkomen per hoofd van de bevolking (1999 $8.500). Ondanks o.a. de economische crisis in de jaren zeventig is Uruguay nog steeds een van de welvarendste landen van Latijns-Amerika. De inkomensverdeling is echter als gevolg van de gevoerde economische politiek steeds ongelijker geworden. Toch heeft Uruguay nog steeds een vrij grote middenklasse. Ca. 5% van de bevolking is zeer rijk en ruim 45% behoort tot de redelijk welvarende middenklasse. Ongeveer 50% van de bevolking behoort tot de arbeidersklasse met de laagste inkomens. Van de beroepsbevolking werkt ca. 73% in de dienstensector, ca. 14% in de industrie en ca. 13% in de landbouw (2017). De inflatie ligt rond de 6,2 % per jaar en de werkloosheid is vrij laag (7,6% in 2017).

Mercosur (Mercado del Sur), de gemeenschappelijke economische markt van Brazilië, Argentinië, Paraguay Uruguay en Venezuela, ontstond in 1995. Bolivia, Chili, Peru, Ecuador en Colombia zijn geassocieerde leden. Bijna de helft van de Uruguayaanse handel vond plaats met Mercosur-leden. De grootste sector van de nationale economie is de tertiaire sector, waaronder o.a. restaurants, hotels, transport en communicatie vallen. Ook het banksysteem zorgt voor veel inkomsten. Het is ongeveer hetzelfde georganiseerd als in Zwitserland, dus met een streng bankgeheim.

Landbouw, veeteelt, visserij, bosbouw

Van oudsher is Uruguay vooral een land van runderen en schapen. Er grazen 9 miljoen stuks vee en 21 miljoen schapen, met name in het centrum van het land. Door gebrek aan investeringen en lage prijzen voor de wol stagneerden de inkomsten uit deze sector. Ook de verwerking van vlees is al sinds lang een belangrijke industriële activiteit. Van de totale landoppervlakte wordt 77% gebruikt voor de veeteelt en 9,5% bestaat uit landbouwgrond (samen ca. 16 miljoen hectares).

In het westen en het zuiden worden o.a tarwe, gerst, soja, bonen, uien, groenten, fruit en druiven verbouwd. De grote bedrijven overheersen en sterke mechanisatie heeft in de loop van de jaren geleid tot grote werkloosheid op het platteland en een sterke migratie naar de stad. Alleen in het zuidwestelijke kustgebied komt intensieve landbouw voor, terwijl rond het Lagoa Mirim steeds meer rijst verbouwd wordt. Vooral uit Brazilië wordt hout ingevoerd. Uruguay zelf heeft een zeer beperkt bosareaal (3,5% van Uruguay is met bos bedekt, 670.000 ha natuurlijk bos en 350.000 ha aangeplant bos) dat grotendeels voor brandhout wordt benut.
Het Nationale Plan voor de ontwikkeling van de Visserij, uitgevoerd door het staatsvisserijbedrijf INAPE, is een succes gebleken. De zeevisserij is sinds 1991 snel gegroeid en de gevangen vis wordt ingevroren of als conserven uitgevoerd. Jaarlijks wordt er veel vis gevangen, zowel in de meren, de rivieren als op de zee. De jaarlijkse vangst groeit nog steeds.

Mijnbouw en industrie

Alle mineralen die in Uruguay gevonden worden, behoren tot de staat. Van de aangetoonde minerale delfstoffen wordt eigenlijk alleen kalksteen gebruikt voor de cementindustrie; de winning van de overige delfstoffen wordt mede door transportmoeilijkheden belemmerd. Marmer en graniet worden op bescheiden schaal gedolven. Aangetoond zijn verder reserves van ijzererts, goud en zilver, koper, mangaan, uraan en een soort bruinkool.
Sinds Liebig in 1864 een vleesextractfabriek startte in Frey Bentos, is de vleesverwerking de basis geweest van de industrie in het land; slacht- en koelhuizen en vleesconservenfabrieken zijn er vooral in Paysandú, Montevideo en Frey Bentos.

Meer dan driekwart van alle industrie is in of nabij Montevideo gevestigd.
Verbetering en uitbreiding van bestaande en de vestiging van nieuwe industrieën werden gestimuleerd, wat vooral voor de productie van textiel, chemische producten, elektrische apparaten en voor de metaalverwerkende industrie van belang is geweest. De industrie produceert verder autobanden, plastics, verf, cement, kunstmest, leerproducten (schoeisel), levensmiddelen, glas, papier, zuivelproducten en motoren. De staatsolieraffinaderij ANCAP in La Teja (bij Montevideo) verwerkt importolie.

Energie

Voor de energievoorziening was Uruguay tot 1979 met name afhankelijk van thermische centrales die werkten op steeds duurder wordende importolie. Sinds juli 1979, het moment waarop de eerste turbines van het gezamenlijke Argentijns-Uruguayaanse Salto Grande-project begonnen te draaien, wordt 73% van de geïnstalleerde capaciteit door waterkrachtcentrales geleverd. De thermische centrales leveren op dit moment 27% van de benodigde energie.

In samenwerking met het door Brazilië uitgevoerde El Palmar-project (in de Río Negro) is Uruguay zelfs elektriciteit gaan exporteren. De elektriciteitsvoorziening is in handen van het staatsbedrijf Usinas y Transmisiones Eléctricas (UTE).

Handel

Wol en vlees zijn nog steeds de belangrijkste exportproducten, gevolgd door sojabonen, huiden en lederwaren, textiel, vis en rijst. In 2017 werd er voor ca. $11,4 miljard geëxporteerd naar voornamelijk de Mercosur-landen, China, de landen van de Europese Unie en de Verenigde Staten.
Bij de import neemt olie een belangrijke plaats in; verder worden o.a. ingevoerd transportmiddelen, machines en voedingsmiddelen. In 2017 werd er voor $8,6 miljard geïmporteerd vanuit voornamelijk China, de Mercosur-landen, de landen van de Europese Unie en de Verenigde Staten.

Verkeer

In Uruguay liggen bijna 3000 km spoorwegen. Alle spoorlijnen komen in de hoofdstad Montevideo samen. Het spoorwegnet is in de vorige eeuw in hoofdzaak met Brits kapitaal aangelegd en heeft een belangrijke rol gespeeld in de economische ontwikkeling, maar is op dit moment sterk verouderd. Het spoorwegnet is al sinds 1948 genationaliseerd.
Het binnenlands transport geschiedt grotendeels over de weg; het wegennet is met 60.000 km vrij dicht en verbindt de belangrijkste steden en havens via een ruim 20.000 km lang systeem van geasfalteerde snelwegen. Twee internationale bruggen en een weg over de Salto Grande-dam verbinden Uruguay met Argentinië. Vier snelwegen leiden naar Brazilië. De “Zuidelijke Cone Axel snelweg” verbindt Argentinië, Brazilië en Uruguay en loopt van Porto Alegre in Brazilië tot aan de hoofdstad van Argentinië, Buenos Aires.
Uruguay’s belangrijkste havens liggen aan de Atlantische Oceaan, de Río de la Plata en Río Uruguay. Van groot belang is de Río Uruguay, die tot Paysandú voor grote zeeschepen bevaarbaar is en scheepvaart mogelijk maakt tot de haven Salto die belangrijk is voor de export van de vleesindustrie; ruim 95% van de buitenlandse handel wordt verscheept in de haven van Montevideo. Ook hier heeft de overheid middels de Administración Nacional de Puertos (A.N.P) de touwtjes in handen. De binnenscheepvaart heeft ca. 1200 km bevaarbare rivieren en andere waterwegen tot de beschikking. Uruguay werkt samen met Argentinië, Brazilië, Bolivia en Paraguay in een project dat streeft naar een betrouwbaar en efficiënt transportsysteem via rivieren en kanalen.

De nationale luchtvaartmaatschappij PLUNA (Primeras Líneas Uruguayas de Navegación Aérea) onderhoudt het binnenlandse luchtverkeer en enkele lijndiensten op de buurlanden. De nationale luchthaven is Carrasco in de nabijheid van Montevideo.

URUGUAY LINKS

Advertenties
• Uruguay Vliegtickets.nl
• Hotels Uruguay
• Rondreis Uruguay
• Vakantie Uruguay
• Uruguay Vliegtickets WTC
• Autoverhuur Sunny Cars Uruguay
• Montevideo Vliegtickets Tix.nl
• Ferry overtochten van en naar Uruguay

Nuttige links

Reisinformatie Uruguay (N)
Reizendoejezo - Uruguay (N)
Romans over Uruguay (N)
Telefoongids Uruguay
Uruguay Foto's
Uruguay Reisstart (N+E)
Uruguay Startnederland (N+E)
Schrijf uw artikel over URUGUAY

Bronnen

Bernhardson, W. / Argentina, Uruguay & Paraguay
Lonely Planet

Haitsma, M. / Uruguay: een landenmap
Novib

Jermyn, L. / Uruguay
Marshall Cavendish

CIA - World Factbook

BBC - Country Profiles

laatst bijgewerkt november 2019
Samensteller: Arie Verrijp / Geert Willems