Landenweb.nl

NOORDELIJKE MARIANEN
 

Basisgegevens
  Officiële
  landstaal
  Engels, Chamorro, Caroliniaans
  Hoofdstad  Saipan
  Oppervlakte  464 km²
  Inwoners  55.246
  (mei 2019)
  Munteenheid  Amerikaanse dollar
  (USD)
  Tijdsverschil  +9
  Web  .mp
  Code.  MNP
  Tel.  +1-670

Geografie en Landschap

Geografie

Micronesië (van het Grieks: kleine eilanden) bestaat uit ongeveer 2300 grote en kleine eilanden. De eilanden liggen verspreid in Westelijke Pacific tussen Hawaii en de Filippijnen. Geografisch gezien bestaat Micronesië uit vier archipels: de Marshalleilanden, de Marianen, de Gilbert-eilanden en de Caroline- eilanden. Kiribati, behorend tot Micronesië, omvat ook de Line- en Phoenix- eilanden die officieel tot Polynesië gerekend worden. De afstand van noord naar zuid bedraagt 2572 km en van oost naar west 5056 km. Dit betekent dat de eilanden verspreid liggen over een oppervlakte van meer dan 13 miljoen km2.

De Noordelijke Marianen (officieel: Commonwealth of the Northern Mariana Islands), is een met de Verenigde Staten geassocieerde eilandengroep in de Noord-Pacific en een onderdeel van de Marianen. De Marianen of Mariana-eilanden is een groep eilanden en atollen in de Pacific, met een totale landoppervlakte van 1081 km2 en in totaal 158.000 inwoners. De Noordelijke Marianen behoren tot het werelddeel Oceanië.

De groep is staatkundig verdeeld in het Amerikaanse territorium Guam en de eveneens Amerikaanse Noordelijke Marianen. De Noordelijke Marianen bestaan uit 14 van de 15 eilanden van de Marianen. Het vijftiende en tevens meest zuidelijke eiland is Guam. De Noordelijke Marianen strekken zich over een lengte van 645 km ten noorden van Guam uit. Een gedeelte van de eilanden ligt in de Pacific en de rest ligt in de Filippijnse zee. Alle eilanden zijn of van vulkanische oorsprong of van kalksteen.

advertentie

Ligging Noordelijke MarianenPhoto:TUBS CC 3.0 Unported no changes made

De totale oppervlakte van de Noordelijke Marianen bedraagt 476 km2. De belangrijkste en grootste eilanden zijn Saipan (185 km2) met de belangrijkste stad Garapan, Rota (125 km2), Tinian (98 km2) en Pagan (32 km2). De kleinere eilanden liggen ten noorden van Saipan en zijn ruige vulkanische eilanden. Het hoogste punt (964 meter) ligt op het eilandje Agrihan, maar is naamloos.

advertentie

Landschap

Pagan is het grootste eiland van de kleinere eilanden. De Maug-eilanden en Sarigan zijn beschermde gebieden. Farallon de Medinilla wordt nog steeds door de Amerikanen gebruikt als militair oefenterrein. De enige actieve vulkanen van Micronesië liggen tussen deze eilanden in. In 1981 werd Pagan na een uitbarsting voor de helft bedekt met lava. In 1990 werden alle 21 inwoners van Anatakan geëvacueerd naar Saipan na een aardbeving van 7.4 op de schaal van Richter. Ook Farallon de Pajaros en Asuncion kennen vulkanische activiteiten.

De Marianen-trog is een onderwatercanyon van 2593 km lang en heeft de grootste oceaandiepte ter wereld, 11.770 meter. In feite zijn de Marianen de toppen van onderwaterbergen. Gemeten vanaf de bodem van de Marianen-trog zijn deze bergen dus nog veel groter dan de Mount Everest.

Saipan is qua inwoneraantal het snelst groeiende eiland en de golfbanen en de toeristenhotels schieten als paddestoelen uit de grond. Het aantal toeristen en gastarbeiders overstijgt nu al het aantal autochtone inwoners van het eiland. Heel jammer is dat het typische Micronesische karakter van het eiland ook langzaam verloren gaat. Saipan heeft aan de zuid- en westkust mooie stranden, een ruige en rotsachtige oostkust, een heuvelachtig binnenland en steile kliffen aan de noordkust.

advertentie

Luchtfoto van Saipan, Noordelijke MarianenPhoto P. Miller (Pdmiller) in het publieke domein

Tinian is sinds de Tweede Wereldoorlog bekend geworden als het eiland van waaruit de vliegtuigen opstegen die de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki zouden gooien. Tinian is het meest “bergachtige” eiland, de hoogste top ligt op 210 meter. Tinian is verder een eiland met groene weiden, verlaten stranden en prachtige vergezichten. Tijdens de Japanse bezetting in de Tweede Wereldoorlog werden veel bomen gekapt en de vruchtbare grond van Tinian werd gebruikt voor het aanleggen van suikerrietvelden.

Na de oorlog werd de veeteelt weer opgepakt en op dit moment exporteert Tinian weer vlees- en melkproducten naar de andere eilanden. Midden jaren negentig van de 20e eeuw stemden de eilandbewoners in met de vestiging van een casino om zodoende meer buitenlandse valuta binnen te halen. Het noordelijke deel van het eiland is geleast aan de Amerikanen die er eventueel een militaire basis zouden kunnen vestigen. Sinds de sluiting van de militaire bases op de Filippijnen wordt dit deel van Tinian regelmatig gebruikt voor militaire oefeningen.

Rota, gelegen halverwege Guam en Saipan, wordt sinds kort pas bezocht door toeristen van andere eilanden. Inmiddels zijn er enkele hotels gebouwd. Rota heeft zelfs al een jeugdherberg voor de rugzaktoerist. Rota heeft een heuvelachtig landschap met kleine boerderijen en goed bronwater. In het jachtseizoen kan er op herten gejaagd worden.

Songsong is de belangrijkste plaats op het eiland. De economische crisis in Azië had grote invloed op de economie van het eiland; de toeristen bleven weg en de inkomsten daalden drastisch. Door de vele bouwactiviteiten overspoelden buitenlandse werknemers (met name uit de Filippijnen) het eiland.

Klimaat en Weer

Volgens het Guiness Book of Records heeft Saipan de meest gelijkmatige temperatuur ter wereld; het is er praktisch het hele jaar door ca. 27°C. De Marianen zijn de zonnigste eilanden van heel Micronesië. Het regenseizoen duurt op de Noordelijke Marianen van juli tot oktober, als er gemiddeld ca. 300 mm per maand neerslag valt. In het droge seizoen van december tot mei valt er gemiddeld ca. 100 mm per maand.

Net als Guam liggen de Noordelijke Marianen in het gebied waar de tyfoons langstrekken, het vaakst in augustus en september. Gemiddeld worden de Marianen één maal per jaar getroffen door een tyfoon.

Planten en Dieren

Planten

De kokospalm is de belangrijkste boom van Micronesië. Kopra, het gedroogde vlees van de kokosnoot, waar ook kokosolie van gemaakt wordt, is het belangrijkste exportproduct en daardoor een belangrijke bron van inkomsten. De kokosnoot levert ook een soort wijn, tuba. Verder worden van de kokospalmen touw, brandstof, dakstro en manden gemaakt. Broodfruitbomen komen ook algemeen voor op Micronesië en zorgen voor timmerhout en fruit. Timmerhout komt ook van de mahonieboom en de betelpalm of arecapalm. De betelnoot is een belangrijk voedselproduct. Het fruit van de pandanusboom wordt veel gegeten en de bladeren worden gebruikt voor het maken van matten, manden en waaiers.

Andere traditionele voedselplanten zijn de taro, broodplanten, tapioca en bananenbomen. Mangrovemoerassen komen voor langs de kusten van de hooggelegen eilanden.

Kleurige tropische planten en bloemen komen volop voor op Micronesië zoals de hibiscus, de bougainvillea’s, de plumeria, lelies, lantana’s en crotons. Planten als coleus, caladium en philodendron kunnen gigantische afmetingen hebben. Bijzonder is een insectenetende plant en een plant die bij aanraking z’n bladeren sluit.

Dieren

In het algemeen is het zo dat hoe dichter een eilandengroep bij het vasteland van Azië ligt, hoe meer diersoorten er voorkomen. Hoger gelegen eilanden hebben ook grotere variatie aan diersoorten dan de lagere atollen. Zo hebben de Marshalleilanden, de Line-eilanden, de Phoenix-eilanden en de Gilbert-eilanden weinig meer dan zee- en strandvogels. Palau heeft daarentegen de meeste diersoorten op haar grondgebied.

De enige inheemse zoogdieren van Micronesië zijn vleermuizen. Behalve op de Marshalleilanden komen overal vleermuizen voor met een spanwijdte tot bijna één meter. Honden, katten, muizen, ratten, varkens, runderen, paarden en geiten zijn allemaal geïmporteerd. Op verschillende eilanden komen varanen voor die wel bijna twee meter lang kunnen worden. Micronesië kent vele soorten skinks en ook de gekko komt overal voor. De kokosnootkrab en de mangrovekrab zijn twee van de vele soorten krabben die in dit gebied voorkomen. Micronesië kent ongeveer 7000 soorten insecten waarvan de vele muggen en kakkerlakken de lastigste zijn voor de mens.

Micronesië heeft een zeer rijke zeefauna, inclusief een grote variatie aan harde en zachte koralen, anemonen, sponzen en vele soorten schaaldieren waar de gigantische tridacna-mossel de meest indrukwekkende is. Deze mossel kan 1,2 meter in doorsnee worden en meer dan 200 kg wegen. Sommige exemplaren kunnen meer dan 100 jaar oud worden. Zeeschildpadden als de karetschildpad, de groene schildpad en de lederschildpad zijn allemaal bedreigde soorten, maar leggen nog steeds hun eieren op de verlaten zandstranden. Bruinvissen, potvissen en dolfijnen bevolken de Micronesische wateren.

Meer dan 200 soorten vogels zijn gesignaleerd op de Micronesische eilanden en ca. 85 soorten broeden in dit gebied. De kardinaalhoningeter is bijna uitgestorven op Guam maar komt op de andere eilanden nog algemeen voor. De witte of grijze rifreiger leeft rond de riffen en in laag water, altijd op jacht naar vissen en kleine krabben. Kleine zilverreigers zijn vaak te vinden op graslanden waar vee graast. Micronesische spreeuwen zijn zeer algemeen. Ook de kleine goudpluvier, regenwulp, rode steenloper, bruine en zwarte mallemeeuw en witte stern komen algemeen voor.

Tijdens het duiken en snorkelen komt men o.a. zee-engels, bonito’s, vlindervissen, palingen, modderkruipers, zwaardvissen, trompetvissen, tonijnen en nog vele andere soorten tegen. Gevaarlijk voor de mens kunnen kwallen, steenvissen, zee-egels, zeesterren en kegelschelpen zijn.

Op Rota leven 1000 tot 2000 vleermuizen, maar op Tinian en Saipan zijn ze zeldzaam. Het zeldzame sambarhert komt nog op Rota en Saipan voor. Op de Noordelijke Marianen komt de schitterende gepluimde honingeter voor. De ijsvogels van de Marianen eten geen vis, maar insecten en hagedissen.

Geschiedenis

Vroegste tijd

Verschillende graven en ruïnes getuigen van een vroegere beschaving op de eilanden, die thans grotendeels is verdwenen. De Marianen waren al op z’n vroegst 1500 voor Chr. bewoond door de Chamorro. Dit volk kwam zeer waarschijnlijk van Indonesie. Het feit dat ze als enigste volk van Micronesië rijst verbouwden, wijst sterk in die richting.

Het sociale systeem bestond uit drie standen, de matua (edelen), de achoat (half-edelen), en de manachang, vissers en landbouwers. De Marianen waren toen verdeeld in districten bestaande uit enkele dorpjes, voornamelijk gelegen langs de kust. Elk district werd geleid door een “chamorri”, er was geen centraal gezag. Dit leidde uiteraard vaak tot conflicten tussen de diverse districten.

Spaanse overheersing

De Spaanse ontdekkingsreiziger Ferdinand Magelhaes noemde de Noordelijke Marianen in 1521 “Islas de los Ladrones” ofwel “dieveneilanden”. In 1565 kwam de archipel in Spaans bezit. In 1668 werd de naam door de Spaanse priester Luis Diego Sanvitores veranderd in Las Marianas, naar de Spaanse koningin Maria Ana van Oostenrijk. Sanvitores en vijf andere jezuïeten vestigden de eerste missiepost op de Marianen. Ze werden door de lokale bevolking zeer vijandig bejegend en de volgende twee decennia werd er regelmatig gevochten. Dat kostte twaalf priesters en vele Chamorro het leven.

Rond 1690 werd de rust, met behulp van Spaanse troepen, hersteld. In de jaren negentig van de 17e eeuw werden de inwoners van de Marianen door de Spanjaarden bijeen gebracht en naar Guam getransporteerd. Men vond dit een effectieve methode om de bevolking tot het christendom te bekeren. Alleen op het eiland Rota lukte het enkele honderden bewoners de heuvels in te vluchten. Hierdoor hebben sommige Rota-bewoners nog steeds het meeste Chamorro-bloed door de aderen lopen.

Rond 1820 mochten inwoners van de westelijke Caroline-eilanden zich vestigen op de grote eilanden van de Marianen. Ze verzorgden o.a. de Spaanse veestapel. In 1885 verklaarde paus Leo XIII Spanje’s soevereiniteit over de Marianen. Onmiddellijk daarna werden de “verspaanste” Chamorro weer aangemoedigd om naar de Noordelijke Marianen terug te keren. Ze kregen zelfs landbouwgrond maar hadden de pech dat het beste land al aan de inwoners van de Caroline-eilanden gegeven was.

Na de Spaans-Amerikaanse Oorlog moest Spanje Guam aan de Verenigde Staten afstaan (1898; Verdrag van Parijs). In 1899 kochten de Duitsers de Noordelijke Marianen van Spanje. De Duitsers waren het meest geïnteresseerd in de kopra- productie. Net als onder de Spanjaarden vestigden zich ook maar weinig Duitsers op de Noordelijke Marianen.

Door Duitsers en Japanners bezet

Na de Vrede van Versailles (1919) kwamen de Duitse Marianen als Volkenbondmandaat onder Japans bestuur. Op dat moment leefden er nog maar ca. 4000 Chamorro en Caroliners op de eilanden. De Japanners hadden weinig interesse in de kopra, maar des te meer in suikerriet. Daarvoor werden veel bomen en bossen gekapt. De plantages op Saipan werden een succes, waarna er ook plantages op Tinian en Rota aangelegd werden. Suiker en alcohol werden belangrijke exportproducten. Veel van de arbeiders die op de suikerplantages werkten kwamen van het Japanse Okinawa. De eilanden werden letterlijk overspoeld met Japanse arbeiders. Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak waren er ca. 45.000 Japanners en andere immigranten aanwezig, meer dan tien keer zoveel als het aantal aanwezige Micronesiërs.

Een van de grootste militaire operaties van de Tweede Wereldoorlog speelde zich rond de Marianen af. Een Amerikaans invasieleger (127.000 soldaten, 600 schepen en 2000 vliegtuigen) viel op 15 juni 1944 Saipan aan en daarna Guam. Voor het eerst in de geschiedenis werden er napalmbommen gegooid. Op Saipan zaten toen ca. 30.000 Japanners. In dezelfde nacht vlogen er Japanse vliegtuigen naar de Marianen. Ten westen van de Marianen “botsten” de twee luchtmachten op elkaar en toen de kruitdampen twee dagen later optrokken, hadden de Japanners 402 vliegtuigen verloren en de Amerikanen 50. Helaas stortten nog eens 80 vliegtuigen van de Amerikanen op de terugweg neer vanwege een tekort aan brandstof.

Nu de Japanse luchtmacht was uitgeschakeld richtten de Amerikanen zich op Saipan. Saipan werd op 9 juli 1944 bevrijd maar kostte het leven aan 3500 Amerikanen en 30.000 Japanners; ook 400 Saipanezen werden gedood. Hoewel de 9000 Japanners op het eiland Tinian als ratten in de val zaten weigerden ze zich over te geven. Het duurde nog negen dagen voordat Tinian bevrijd werd ten koste van 400 Amerikanen en 5000 Japanners. De verovering van de Marianen in 1944 luidde de nederlaag in van Japan. Vanaf Tinian werden onmiddellijk bombardementsvluchten richting Japan gestuurd. Van groot belang voor het verloop van de oorlog waren natuurlijk de twee atoombomvluchten naar Hiroshima en Nagasaki. Op Rota werden alleen de landingsstroken gebombardeerd, waardoor de Japanners het eiland bezet konden houden tot aan het einde van de oorlog.

Amerikaanse Commonwealth-status

Na de vernietigende uitwerking van de oorlog werden er geen pogingen meer gedaan om de suikerindustrie weer op te starten. In 1947 werden de eilanden, met de Caroline-eilanden en Marshalleilanden door de Verenigde Naties als trustgebied (Trust Territory of the Pacific Islands) aan de Verenigde Staten toevertrouwd. In 1948 werd het noordelijk deel van Saipan voor iedereen verboden terrein. Van hieruit werden voortaan geheime militaire missies uitgevoerd. Dit duurde tot 1962 toen de Noordelijke Marianen weer werden opengesteld voor bezoekers. In 1961 dienden de bewoners van Saipan en Rota een petitie in bij de Amerikaanse regering om samen te gaan met Guam. Dit verzoek werd tot 1969 elk jaar herhaald totdat de inwoners van Guam via een referendum tegen stemden.

In juni 1975 stemden de inwoners van de Noordelijke Marianen voor een status als onderdeel van de Amerikaanse Commonwealth en werden daarmee het eerste district dat zich uit de Trust Territory terugtrok. Onder de Commonwealth- overeenkomst, die van start ging in januari 1978 kregen de Noordelijke Marianen het recht op intern zelfbestuur. De Verenigde Staten behielden de zeggenschap over de buitenlandse zaken en defensie. In november 1986 werd een nieuwe Commonwealth-overeenkomst gesloten en werden de bewoners officiële staatsburgers van de Verenigde Staten. Alleen defensie en buitenlandse betrekkingen bleven de verantwoordelijkheid van de Verenigde Staten. Deze overeenkomst kan alleen met beider toestemming verbroken worden. De huidige gouverneur is Eloy S. Inos sinds 20 februari 2013.

Zie ook de geschiedenis van de Verenigde Staten.

Bevolking

Micronesië heeft in totaal ca. 525.000 inwoners, een hoog geboortecijfer en een van de hoogste percentages mensen beneden de 18 jaar. De mensen van de oostelijke en centrale eilanden zijn voornamelijk van Melanesische afkomt. De mensen van de westelijke eilanden zijn over het algemeen van Zuidoost- Aziatische afkomst. De Micronesische stammen en volken evolueerden in een vrij geïsoleerde omgeving zodat ze hun inheemse cultuur lange tijd konden behouden.

De Chamorro van de Marianen waren de enigen die al in de zeventiende eeuw min of meer gedwongen een mengras te vormen met de Spanjaarden. In de Noordelijke Marianen en Guam wonen ook veel immigranten van landen buiten Micronesië. De Noordelijke Marianen hadden in juli 2017 52.263 inwoners. Hiervan woont ca. 90% op het eiland Saipan en ieder 5% op de eilanden Tinian en Rota. Het aantal inwoners per km2 bedraagt ca. 114. Meer dan de helft van de bevolking zijn buitenlanders uit met name China, Korea en de Filippijnen. Van de oorspronkelijke bevolking is 75% Chamorro en de rest is afkomstig van de Caroline-eilanden die ongeveer een eeuw geleden met hun kano’s arriveerden.

Het inwoneraantal daalde in 2017 met -0,51%. De Noordelijke Marianen hebben een vrij jonge bevolking en maar weinig mensen van 65 jaar en ouder. Van de bevolking is 26,6% tussen de 0 en 14 jaar oud, 68% tussen de 15 en 64 jaar en 5,4% 65 jaar en ouder (2017). De gemiddelde levensverwachting is ca. 75,4 jaar.

Taal

De Micronesische talen stammen af van de Austronesische taalgroep. De belangrijkste inheemse talen zijn: het Marshallees op de Marshalleilanden, Paluaans op Palau, Chamorro op Guam en de Noordelijke Marianen, Gilbertees op Kiribati en het Nauru op Nauru. Verder zijn er nog vele talen en dialecten op de afgelegen eilanden, die soms door niet meer dan honderd mensen gesproken worden.

De belangrijke talen ontwikkelden zich onafhankelijk van elkaar en zijn dan ook totaal verschillend. Engels wordt op geheel Micronesië gesproken maar dient vaak alleen maar als communicatiemiddel tussen de verschillende staten. Op elk afzonderlijk eiland domineert het gebruik van de eigen taal. De officiële taal op de Noordelijke Marianen is het Engels. Chamorro en Carolineaans zijn de inheemse talen, en in sommige hotels en winkels spreekt men nog Japans. Door de vele toeristen uit Japan zijn er al meer winkelopschriften in het Japans dan in het Engels.

Godsdienst

Micronesië is bijna geheel verchristelijkt. Spaanse katholieke missionarissen bekeerden de Marianen en de westelijk gelegen eilanden. Protestanten uit New England, Verenigde Staten, bekeerden de Marshalleilanden en de oostelijke eilanden. Chuuk, Nauru, Kiribati en Pohnpei hebben ongeveer een gelijke aantal katholieken en protestanten. De belangrijkste godsdienst op de Noordelijke Marianen is het rooms- katholicisme, met name onder de Chamorro-bevolking en de Filippijnse immigranten. Verder zijn er nog kleine groepen baptisten, methodisten, mormonen, Koreaanse presbyterianen en evangelische en zevendedags-adventisten.

Samenleving

Staatsinrichting

In de jaren zeventig werd besloten niet meer langer naar complete onafhankelijkheid te streven maar een hechtere band aan te gaan met de Verenigde Staten. In 1975 werd door middel van een referendum gekozen voor de status van Commonwealth van de Verenigde Staten. De eilanden staan onder beheer van een gouverneur en zijn grotendeels autonoom; defensie en buitenlandse betrekkingen zijn de verantwoordelijkheid van de Verenigde Staten. De nieuwe regering en grondwet gingen in 1978 van start

Met eenzelfde status als bijvoorbeeld Puerto Rico, hebben de Noordelijke Marianen sterkere banden met de Verenigde Staten dan bijvoorbeeld Guam. De Noordelijke Marianen hebben een eigen gouverneur, een luitenant-gouverneur en een parlement met negen senatoren, Saipan, Tinian en Rota elk drie, en vijftien afgevaardigden, dertien van Saipan en ieder één van Tinian en van Rota. De senatoren worden voor vier jaar gekozen en de afgevaardigden voor twee jaar. Elk hoofdeiland heeft een eigen burgemeester. Hoewel de bewoners van de Noordelijke Marianen officieel burgers van de Verenigde Staten zijn, hebben ze geen stemrecht bij presidentsverkiezingen. De Noordelijke Marianen worden in het Amerikaanse Congres gerepresenteerd door een observant die zich natuurlijk wel kan bezighouden met lobbyen en het houden van presentaties. Voor de huidige politieke situatie zie hoofdstuk geschiedenis.

Onderwijs

Tot en met de “highschool” is het onderwijs in Micronesië over het algemeen gratis, maar op de meeste eilanden is er maar tot het veertiende jaar een schoolplicht. Hoger onderwijs is alleen te volgen in de belangrijkste plaatsen. De enige universiteit is de University of Guam, waar ook veel studenten van andere eilanden studeren. De grootste universiteit van de Zuid-Pacific is die van Fiji, met dependances op Tarawa, Majuro en Nauru. De universiteit is bekend door zijn zeelaboratorium. Het onderwijs op de Noordelijke Marianen lijdt onder een groot tekort aan leraren en onderwijzers en op dit moment wordt onderwijzend personeel uit de Filippijnen gehaald. Dit tekort wordt veroorzaakt door de zeer hoge bevolkingsgroei van gemiddeld meer dan 4% per jaar.

Economie

Sinds de Commonwealth-overeenkomst van start ging, ontvingen de Noordelijke Marianen miljoenen dollars van de Verenigde Staten voor o.a. kapitaalsinvesteringen en allerlei economische projecten. De overheid is tevens de grootste werkgever op de Noordelijke Marianen. Het bruto nationaal product per hoofd van de bevolking bedraagt ca. $24.500 (2016). Werkloosheid en armoede onder de Chamorro-bevolking is het grootst doordat 90% van de beroepsbevolking in de private sector ingenomen wordt door laagbetaalde buitenlandse werknemers. De textielindustrie is sterk in opkomst met ca. 12.000 Chinese arbeiders. Ca. 50% van de beroepsbevolking werkt momenteel in de toeristenindustrie.

Continental Airlines vliegt tussen Guam en Saipan, en Freedom Air vliegt tussen Guam, Saipan, Tinian en Rota. Een grote catamaran vaart enkele malen per dag tussen Saipan en Tinian

De landbouw omvat o.m. teelt van maïs, bataat (tropisch knolgewas), tomaten, meloenen, bananen, cassave, citrusvruchten en kokosnoten voor eigen gebruik. Ook wordt er wat vee gehouden en zeevis gevangen.

Vakantie en Bezienswaardigheden

Een belangrijke bron van inkomsten is het toerisme. De meeste toeristen komen uit Japan.

Saipan is de belangrijkste toeristische bestemming van de archipel en biedt een prachtig aan natuurlijke bezienswaardigheden. Noord Saipan is rijk aan natuurlijke schoonheid en historische bezienswaardigheden met kalkstenen grotten verbonden met de open oceaan door onderwater passages en een aantal gedenktekens gewijd aan de soldaten die hun leven gaven tijdens de Tweede Wereldoorlog. Centraal Saipan is de thuisbasis van het verbluffend mooi aangelegde American Memorial Park. Het zuiden van het eiland beschikt over prachtige stranden en kristalhelder water en de botanische tuin van Saipan. Een reis naar Saipan zou niet compleet zijn zonder een bezoek aan het onbevlekte Managaha Island. Dit eiland is gemakkelijk bereikbaar voor dagtochten. Een topattractie is een onderwater avontuur aan boord van een echte onderzeeër. Bezoekers kunnen vanuit Saipan een 45 minuten durende excursie maken 30 meter onder het oppervlak van de lagune van Saipan met een echte duikboot. Het is veilig voor het hele gezin en je ziet tropische vissen en andere dieren die je anders alleen ziet in een aquarium.

Klik op de menuknop bovenaan het scherm voor meer informatie

NOORDELIJKE MARIANEN LINKS

Advertenties
• Noordelijke Marianen Vliegtickets.nl
• Hotels Noordelijke Marianen
• Tradetracker plaats advertenties en verdien geld

Nuttige links

Noordelijke Marianen Startnederland (N+E)
Reisinformatie Noordelijke Marianen (N)
Telefoongids Micronesië

Bronnen

Galbraith, K. / Micronesia

Lonely Planet

Levy, N. / Micronesia handbook

Moon

CIA - World Factbook

BBC - Country Profiles

laatst bijgewerkt november 2021
Samensteller: Arie Verrijp / Geert Willems