Landenweb.nl

GUINEE
 

Basisgegevens
  Officiële
  landstaal
  Frans
  Hoofdstad  Conakry
  Oppervlakte  245.857 km²
  Inwoners  13.351.630
  (mei 2019)
  Munteenheid  Guineese frank
  (GNF)
  Tijdsverschil  -1
  Web  .gn
  Code.  GIN
  Tel.  +224

Geografie en Landschap

Geografie

Guinee ligt in West-Afrika aan de Golf van Guinea en grenst aan de Atlantische Oceaan en ligt tussen Guinee-Bissau en Sierra Leone. Guinee grenst verder aan Ivoorkust, Liberia, Mali en Senegal. De oppervlakte van Guinee is 245.857 vierkante kilometer. Guinee is daarmee ongeveer 7 keer zo groot als Nederland.

advertentie

Guinee Satellietfotot Foto: Publiek domein

advertentie

Landschap

Guinee is verdeeld in drie landschappelijke zones. Basse-Guinee is een gebied dat bestaat uit een lage en door vele kleine rivieren doorsneden kustvlakte met een gemiddelde hoogte van 1800 meter.

Het tweede gebied heet Moyenne-Guinee en bestaat uit het kale Fouta Djalon-hoogland met een hoogte van 600 tot 1500 meter. De derde zone is Haute-Guinee. Dit gebied bestaat uit vlakten met savannevegetatie. Voor de kust liggen verder vele kleine eilanden; onder andere de Iles de Los.

advertentie

Landschap Fouta Djalon, GuineePhoto: Jeff Attaway CC 2.0 Generic no changes made

Klimaat en Weer

Het klimaat van Guinee is tropisch, heet en nat. Guinee is een van de natste landen in West-Afrika. Van mei tot oktober is het regenseizoen. In Conakry, de hoofdstad van het land, valt er gemiddeld 4 meter regen per jaar, terwijl dat in het midden van het land minder dan 2 meter is. Van december tot februari waaien de harmattan-winden in Guinee. Deze woestijnwind brengt grijszand met zich mee en zorgt voor slecht zicht.

Planten en Dieren

Planten

Het oostelijke deel van Guinee is bedekt met savannevegetatie, maar de jungles hier worden bedreigd door de landbouw. Ook voor de wegenbouw worden bomen gekapt. Veel voorkomende vegetatie: apenbroodboom, banaan, ebben, mahonie, kokospalm, teak en oliepalm.

Dieren

Ook de dierenwereld heeft te lijden onder stroperij en de economie. Dieren die voorkomen in Guinee zijn ondermeer aap, baviaan, duiker, hyena, krokodil, nijlpaard, olifant en de panter.

In 2021 werd bekend dat al in 2018 wetenschappers een nieuwe vleermuissoort ontdekt hebben in het West-Afrikaanse land, de oranjekleurige Myotis nimbaensis.

Geschiedenis

Het gebied van het huidige noorden van Guinee was onder het beheer van elkaar opvolgende Afrikaanse rijken (Ghana, Mali en Songhay. Europese handelaren waren sinds de 15e eeuw actief langs de kust, maar vestigden zich pas in de late 17e eeuw in dit gebied. In de 18de eeuw lag langs de oevers van de Niger een koninkrijk Genni, dat terugkomt in Berber-documenten uit die tijd.

De aanspraken van Frankrijk op zuidelijk Guinee en het eiland Tumbo (nu Conakry) stammen uit respectievelijk 1783 en 1885. Het gebied werd bestuurd vanuit Dakar (Senegal) tot 1891, in welk jaar het een autonome kolonie van Frankrijk werd. In 1958 werd in Frans Guinee een referendum gehouden over het al dan niet toetreden tot een nieuw op te richten gemeenschap van zelfbesturende Franse overzeese gebieden. Frans Guinee stemde als enige Franse kolonie tegen een dergelijk lidmaatschap. Een prominente rol werd hierbij gespeeld door Ahmed Sekou Touré, secretaris-generaal van de Parti Démocratique de Guinée-Rassemblement Démocratique Africain (PDG-RDA), die volledige onafhankelijkheid eiste. Zo werd Frans Guinee in 1958 geheel onafhankelijk en werd Sekou Touré de eerste president van de Republiek van Guinee. De PDG-RDA werd de enige politieke partij.

Franse economische represailles waren het gevolg. Hulp en investeringen werden opgeschort. Pas in 1976 werden de diplomatieke relaties weer hersteld. Sekou Touré voerde een socialistisch revolutionaire politiek. Iedere vorm van oppositie werd onderdrukt. In 1979 werd het land omgedoopt tot ‘Volksrepubliek’ en verklaarde Sekou Touré te willen samenwerken met zowel kapitalistische als socialistische landen. In de praktijk kwam van beide weinig terecht.

In 1984 overleed Sekou Touré plotseling. Voordat een opvolger kon worden gekozen vond er een militaire staatsgreep plaats onder leiding van het Comité Militaire de Redressement National (CMRN). De leider van dit comité, Lansana Conté, werd de president van de ‘Tweede Republiek’. Conté voerde economische en politieke hervormingen door. Er werd een langzaam democratiseringsproces in gang gezet. De CRMN werd vervangen door een overgangspartij, het Comité Transitoire de Redressement National (CTRN). De ‘Derde Republiek’ werd uitgeroepen in 1991. Een nieuwe partij onder leiding van Conté zag het licht, de Parti de l'Unité et du Progrès (PUP). Daarnaast werden in het kader van de democratiseringsgolf die Afrika na het einde van de Koude Oorlog overspoelde, verschillende oppositiepartijen opgericht zoals de Parti pour le Renouveau et le Progrès (PRP) en de Union pour la Nouvelle République (UNR).

Vervolgens braken tussen de aanhangers van de verschillende partijen gevechten uit. Het steeds opnieuw uitstellen van de verkiezingen was ook niet bevorderlijk voor de politieke rust. In 1994 werd Conté geïnaugureerd als president van de Derde Republiek. De relatie tussen de regering en de oppositiepartijen verbeterde niet. In 1995 vonden parlementsverkiezingen plaats waarbij de PUP de meerderheid van stemmen kreeg. Kort daarna werd een nieuw oppositiefront opgericht waarin twaalf oppositiepartijen vertegenwoordigd waren, de Coordination de l'Opposition Démocratique (CODEM). Vier maanden later brak een opstand uit geïnitieerd door het leger en gericht tegen Conté. De opstand mondde uit in een staatsgreep, die echter niet slaagde. Het militaire apparaat werd daarop ten dele gereorganiseerd.

Nieuwe presidentsverkiezingen hebben in december 1998 plaatsgevonden onder strenge veiligheidsmaatregelen. Alpha Condé, de belangrijkste tegenkandidaat van de president, werd gearresteerd. Condé kwam daarop wederom als winnaar uit de bus. De oppositie protesteerde tegen de wijze waarop de verkiezingen georganiseerd waren en tegen de uitslag zelf. De onlusten die uitbraken konden het tij echter niet keren. Conté bleef als autocraat aan de macht. Van democratisering is geen sprake meer. Eerder wordt de klok teruggedraaid. In de grondwet van de Derde Republiek was opgenomen dat de president slechts twee ambtstermijnen zou mogen dienen. In 2002 liet de president dit via een frauduleus referendum ongedaan maken, zodat hij opnieuw kandidaat kon staan voor de presidentsverkiezingen van december 2003. Zijn herverkiezing was een uitgemaakte zaak.

In februari 2007 vielen bij protesten en plunderingen in de hoofdstad Conakry 23 doden. De druk op president Lansana Conté om af te treden nam steeds meer toe. Duizenden protesteerden tegen de benoeming van een vertrouweling van de president tot premier. Daarbij vielen 18 doden en bij plunderingen vielen een dag later nog eens vijf doden.

In januari dwongen vakbonden met grote betogingen en met stakingen de autocratische president om de macht af te staan aan een premier. In mei 2008 ontslaat de president Lansana Kouyate, in zijn plaats komt Ahmed Tidiane Souare.

In december 2008 grijpen de militairen onder leiding van Moussa Dadis Camara na het overlijden van president Conté de macht. Ze schuiven Kabine Komara naar voren als nieuwe premier. In augustus 2009 belooft Moussa Dadis Camara dat er n 2010 verkiezingen zullen worden gehouden. In september 2009 is er een bloedbad dat militairen aanrichten in een stadion in Conakry bij een betoging tegen Moussa Dadis Camara. In december 2009 wordt Moussa Dadis Camara neergeschoten door een voormalige medewerker. Moussa Dadis Camara komt er boven op maar wijkt uit naar Burkina Faso. In januari 2010 wordt hij vervangen door Sekouba Konate.

Jean-Marie Dore van de democratische oppositie wordt interim premier om de overgang naar een burgerregering te bewerkstelligen. Op 27 juni 2010 worden de presidentsverkiezingen gehouden. In de eerste ronde is er nog geen winnaar. Uiteindelijk wint Alpha Condé de verkiezingen. Hij wordt de nieuwe president met een mandaat van vijf jaar. Parlementsverkiezingen worden in de volgende jaren uitgesteld en uiteindelijk op 12 mei 2013 gepland. Overigens zijn de verkiezingen alweer uitgesteld. Vanaf 2014 wordt Guinee zwaar getroffen door de uitbraak van het Ebolavirus. In december 2015 wordt Conde herkozen als president. In 2016 lijkt het Ebolavirus onder controle. In 2017 is het onrustig bij problemen rond de vervuiling door Bauxietmijnen en in augustus is er een grote protestmars georganiseerd door de oppositie om locale verkiezingen af te dwingen.

Bevolking

In Guinee wonen 12.413.3867 mensen (2017). De bevolkingsdichtheid bedraagt ongeveer 50 inwoners per vierkante kilometer.

De grootste etnische groepen zijn de Fulani of Peul (32%), woonachtig in de hooglanden van Midden-Guinee, de Malinke (30%) in Opper -Guinee, de Soussou (20%) in het kustgebied en 18% kleinere stammen en overige groepen.

Taal

Frans is de officiële taal van Guinee. Iedere etnische groep spreekt verder zijn eigen taal.

Godsdienst

Ongeveer 85% van de bevolking van Guinee is islamitisch. Verder zij er 8% christenen en 7% hangt een inheemse godsdienst aan (animisme).

Samenleving

Staatsinrichting

De grondwet van de Derde Republiek is aangenomen in 1990 en uitgevaardigd in 1991. In 1992 werd een wet afgekondigd die voorziet in de oprichting en registratie van een ongelimiteerd aantal politieke partijen waardoor de grondwet op het punt van een twee-partijensysteem herzien moest worden. De president is het hoofd van de staat en kan alleen worden gekozen bij absolute meerderheid van stemmen. Als geen van de kandidaten de absolute meerderheid behaalt, vindt een tweede verkiezingsronde plaats. De president is regeringshoofd en benoemt in die hoedanigheid de ministers. De wetgevende macht is de Nationale Vergadering welke bestaat uit 114 leden. Eén derde hiervan wordt gekozen als vertegenwoordiger van de verschillende kiesdistricten; de overigen worden gekozen volgens een systeem van evenredige vertegenwoordiging. Het land is ingedeeld in zeven bestuurlijke regio's.

Politiek

De partijen in Guinee zijn veelal op etnische leest geschoeid. Zo krijgt de grootste oppositiepartij, de Rassemblement du Peuple de Guinée (RPG) de meeste steun van de Malinké groep in Noordoost-Guinee, terwijl de Parti de Renouveau et du Progrès (PRP) en de Union pour la Nouvelle République (UNR) gesteund worden door de Peul, een etnische groep die zich in de 19de eeuw vanuit het noorden (Sahel) in Guinee vestigde. Tussen de verschillende partijen en binnen partijen komt verschil van mening voor, waardoor het gezamenlijke optreden sterk verzwakt is. De oppositie kan tegenover de krachtige uitvoerende macht geen vuist maken. Het staatshoofd is inmiddels op hoge leeftijd en heeft een zeer zwakke gezondheid (diabetes en een nieraandoening). De onzekerheid die deze situatie met zich meebrengt, heeft het politieke besluitvormingsproces grotendeels lamgelegd. Potentiële opvolgers hebben geen kans zich te ontwikkelen. De dood van generaal Conté zou daarom tot grote binnenlandse instabiliteit kunnen leiden. Vermoedelijk zal het leger na de dood van de president de macht aan zich trekken en een (militaire) opvolger benoemen.

De actuele politieke situatie staat beschreven in het hoofdstuk geschiedenis.

Economie

Guinee tracht zich nog steeds te ontworstelen aan de gevolgen van een centraal geleide economie waarbij de staat alle economische activiteiten controleerde en particulier initiatief ontmoedigd werd. Een grote uitzondering is de zich in particuliere handen bevindende mijnbouw, die zich onafhankelijk van de rest van de economie ontwikkelde en nu nog steeds de grootste bron van inkomsten is. Daarnaast is de agrarische sector van groot belang voor de economie van Guinee. Tijdens de planeconomie werd de landbouw door de boeren zelf ernstig verwaarloosd als gevolg van door de overheid vastgestelde te lage prijzen, overheidscontrole en het vorderen van productiebelasting. Ook de losmaking van Frankrijk meteen na de onafhankelijk heeft negatieve invloed gehad op de economische ontwikkeling van Guinee; een alternatief moest gevonden worden voor de afzet van exportproducten.

Het CMRN heeft samen met het Internationale Monetair Fonds (IMF) en andere internationale organisaties een economisch en financieel hervormingsprogramma geïnitieerd om internationaal vertrouwen te winnen en hindernissen die een economische groei in de weg staan te verwijderen. De eerste fase van het programma was gericht op de devaluatie van de Guinese franc, privatisering van staatsbedrijven, handelsliberalisatie, afschaffing van prijscontroles en de ontwikkeling van een commercieel banksysteem. In de tweede fase werd meer aandacht besteed aan het belastingsysteem en een strikte controle op de overheidsfinanciën. Implementatie van het programma was niet succesvol, zodat het werd stop gezet. In de jaren negentig werd af en toe getracht enige hervormingen door te voeren, maar deze leverden weinig op. Na enkele redelijke jaren medio jaren negentig ging het economisch weer bergafwaarts. Inkomens daalden en ook de staat kon steeds minder de normale taken uitvoeren. Brandstofprijzen stegen, drinkwater werd steeds schaarser, evenals de elektriciteit. Dit alles leidde tot de nodige onrust en onvrede onder de bevolking, met name in de hoofdstad Conakry. Door een forse stijging van de inflatie zijn de prijzen van rijst, van belang voor het primaire levensonderhoud, sterk gestegen. Om de bevolking rustig te houden vindt van overheidswege distributie plaats van geïmporteerde rijst. Hoe lang financiering van deze distributies nog kan worden volgehouden is onduidelijk.

De relatie met het IMF staat de afgelopen jaren onder druk. De zeer slechte stand van de staatsfinanciën zal de regering ertoe dwingen om de formele relaties met het IMF te hervatten. Enige actuele (2017) cijfers over de economie van Guinee zijn:

Vakantie en Bezienswaardigheden

De hoofdstad Conakry ligt op het eiland Tumbo en is verbonden met het Kaloum schiereiland door een 300 meter lange pier. De stad is bekend om de botanische tuinen. De kathedraal is gebouwd in de jaren 1930 en ligt in het centrum van de stad en is de moeite van het bekijken waard. Er is ook een Nationaal Museum (Musee National) met een collectie maskers, beelden en muziekinstrumenten. Het Palais du Peuple is een groot, door de Chinezen gebouwde, auditorium. Er zijn tal van restaurants langs de belangrijkste noord-zuid straat, de Autoroute (Route du Niger).

De hooglanden van Fouta Djalon staan bekend om de schilderachtige heuvels die een prachtig uitzicht bieden en ideaal zijn om te wandelen. Mamou is een goede uitvalsbasis, met een aantal goede faciliteiten en uitstekende straateten. In de oostelijke regio van Guinee liggen vele historische stadjes met restanten van middeleeuwse rijken. Langs de Nimba Range, dat zich uitstrekt van Guinee naar Ivoorkust liggen kleine groepen ronde huizen in traditionele Afrikaanse dorpen. In het zuiden is er de Guinee Forestière, een hoogland gebied met regenwoud en oude pre-islamitische stammen.

Klik op de menuknop bovenaan het scherm voor meer informatie

GUINEE LINKS

Advertenties
• Guinee Vliegtickets.nl
• Hotels Guinee
• Tradetracker plaats advertenties en verdien geld

Nuttige links

Guinee Startnederland (N+E)
Reisinformatie Guinee (N)
Telefoongids Guinee
Willgoto Guinee (N)

Bronnen

Elmar Landeninformatie

CIA - World Factbook

BBC - Country Profiles

laatst bijgewerkt september 2021
Samensteller: Arie Verrijp / Geert Willems