Geschiedenis   

Wil je persoonlijke reistips ontvangen? Klik hier.

Na de Italiaanse invasie van Ethiopië in 1935 werd Eritrea deel van Mussolini's Oost-Afrikaanse Rijk. Zes jaar later keerde keizer Haile Selassie in Ethiopië terug terwijl Eritrea na overgave van de Italiaanse bezetter onder Brits bestuur kwam.

In 1950 is er een VN resolutie aangenomen op basis waarvan autonoom Eritrea een federatie vormde met Ethiopië onder Ethiopisch bestuur, maar met grote autonome bevoegdheid. Een nieuwe Grondwet werd van kracht in 1952 waarna Eritrea een regering kreeg met rechtsbevoegdheid over de meeste binnenlandse aangelegenheden. Monetaire, fiscale, militaire en buitenlandse aangelegenheden vielen onder Ethiopisch bestuur. Keizer Haile Selassie beperkte de Eritrese autonomie steeds verder. In 1961 werd het pluriforme Eritrean Liberation Front (ELF) opgericht, in eerste instantie bedoeld als politieke beweging gericht tegen de Ethiopische overheersing. In 1962 annexeerde Ethiopië Eritrea. Dit was voor het ELF de aanleiding een gewapende strijd te beginnen. Toen begin jaren zeventig splintergroeperingen van de ELF zich verenigden in de Eritrean People's Liberation Front (EPLF), kreeg het geweld tegen de Ethiopische machthebbers de vorm van een burgeroorlog.

In 1974 werd het bewind van Haile Selassie omvergeworpen door Mengistu Haile Mariam, die eveneens een onderdrukkend regime installeerde. Daartegen begon in de Ethiopische provincie Tigray een gewapende strijd en vormde zich het Tigray People’s Liberation Front (TPLF). Tijdens de burgeroorlog gaf het EPLF ondersteuning aan het TPLF. In 1991 kwam het Ethiopische militaire regime van Mengistu ten val. Kort daarop kwam Meles Zenawi aan de macht in Ethiopië. Volgens afspraak tussen hem en Isaias Afewerki kwam vervolgens voor Eritrea het einde van de Ethiopische overheersing. Eritrea werd op 24 mei 1993 per referendum officieel onafhankelijk, na een vrijheidsstrijd van dertig jaar.

In mei 1998 leidden oplopende spanningen tot een gewapend conflict tussen Ethiopië en Eritrea. Tijdens de eerste weken van dit conflict werden aan beide zijden bombardementen uitgevoerd. Ondanks bemiddelingspogingen van de OAE (huidige Afrikaanse Unie, AU), de Verenigde Staten en Rwanda braken begin 1999 hevige grondgevechten uit. Medio 1999 raakte het conflict in een patstelling en hervatten beide partijen de onderhandelingen onder leiding van de OAE. Deze mislukten echter. Op 12 mei 2000 begon Ethiopië wederom een grootschalig militair offensief, dat aanzienlijke terreinwinst opleverde. Naar schatting heeft de oorlog 100.000 mensen het leven gekost. Na bemiddeling van de OAE in nauwe samenwerking met de Verenigde Staten tekenden beide landen op 18 juni 2000 een staakt-het-vuren overeenkomst. Op 12 december 2000 tekenden beide partijen in Algiers een vredesovereenkomst. Een Grenscommissie, ingesteld als uitvloeisel van de vredesovereenkomst, deed op 13 april 2002 uitspraak over het verloop van de grens. Beide landen hebben in het vredesakkoord ondertekend dat de uitspraak van de Grenscommissie ‘final and binding’ zou zijn. Sindsdien bevindt het vredesproces tussen de twee landen zich in een impasse. Op 19 september 2003 heeft Ethiopië schriftelijk aan SGVN Kofi Annan laten weten 15% van de uitspraak van de Grenscommissie niet te kunnen accepteren. In november 2004 verklaarde Ethiopië dat het zich niet langer zou verzetten tegen de uitspraak van de grenscommissie, wat Ethiopië betreft kon het demarcatieproces van start kunnen gaan. In de daarop volgende maanden werd echter duidelijk dat Ethiopië insisteert op een dialoog met Eritrea over aanpassingen in de uitvoering van de grensbeslissing als voorwaarde van demarcatie. Eritrea houdt vast aan een volledige uitvoering van de beslissing van de grenscommissie, zonder voorwaarden vooraf. Wederom bevinden de landen zich in een impasse.
In de periode 2005 tot en met 2008 blijven er spanningen tussen Ethiopië en Eritrea. In juni 2008 breken er gevechten uit tussen Eritrea en Djibouti. In april 2009 berispt de VN Eritrea omdat het nog troepen heeft in het betwiste gebied, Eritrea ontkent dat dit het geval is. In augustus 2009 worden Eritrea en Ethiopië veroordeeld tot het betalen van compensatie aan elkaar als gevolg van de grensoorlog. In mei 2010 breken gevechten met rebellen uit. In april 2011 zegt Ethiopië steun toe aan rebellen die uit zijn op het afzetten van president Isaias Afewerki. In 2012 en 2013 blijft het onrustig. In december 2013 verschijnt een rapport van de EU waarin staat dat sinds 2013 meer dan 30.000 mensen ontvoerd en gemarteld zijn. In de jaren 2014 tot en met 2016 blijft de mensenrechtensituatie in Eritrea onder druk staan en voert Eritrea lijstjes aan van minst vrije landen. President Isaias Afewerki zwaait al sinds 1993 de scepter. In juni 2017 zijn er spanningen met Djibouti over betwist grensgebied. Asmara wordt in julie 2017 toegevoegd tot het Unbesco Werelderfgoed.

ERITREA LINKS

Advertenties
• Equatoriaal Guinea Vliegtickets.nl
• Eritrea Vliegtickets WTC
• Asmara Vliegtickets Tix.nl

Nuttige links

Eritrea Startnederland (N)
Reisinformatie Eritrea (N)
Romans over Eritrea (N)
Telefoongids Eritrea (N)
Schrijf uw artikel over ERITREA

Bronnen

Elmar Landeninformatie

CIA - World Factbook

BBC - Country Profiles

laatst bijgewerkt januari 2020
Samensteller: Arie Verrijp / Geert Willems