Steden MONTENEGRO

MONTENEGRO   

Planten

Montenegro Maquis

Montenegro is, speciaal in de lente en in de zomer, bedekt met een grote variëteit aan bloemen en planten waarvan sommige uniek zijn in dit gedeelte van de Balkan. Er komen veel altijd groene boomsoorten voor, maar ook kleine grijzige aromatische heesters, bont gekleurde bloemen en veel gecultiveerde aanplant.
De bomen zijn vaak pijnboomsoorten en minder bekende eikensoorten, maar ook jeneverbessen en olijfbomen. Verder zijn er met dicht struikgewas (2-3 meter hoog) bedekte gebieden, de zogenaamde ‘maquis’. Maquis ontstaat vaak als er veel bossen gekapt worden en zijn vaak een voorbode van de in mindere mate voorkomende ‘garrigue’, een onvolgroeide versie van de maquis.
Er zijn twee soorten maquis, één waar de mirte en één waar de steeneik domineert. Boven de maquis steken her en der grove dennen en aleppodennen uit. Maquis en garrigue komen ook veel klimplanten voor, waaronder de sarsaparilla, heide, doornstruiken, aardbeibomen en laurier. Veel van de bloemen zijn typisch voor de Europese mediterranee: wisteria of blauwe regen, oleander, mimosa, bougainvillea, tijm en eucalyptus.

De moerassige gebieden zijn vaak bedekt met biezen en zegge, maar ook met orchideeën, irissen en gewone boterbloemen. In het binnenland en in hogere gebieden bestaat de vegetatie uit karakteristieke flora als eiken, haagbeuken, platanen, wilgen, olmen, populieren, oleanders, berken en tamarisken. Weilanden zijn bezaaid met gentiaan, havikskruid, salie, wilde tijm, viooltje en kruidnagelboom. Witte en gele steenbreek houden zich vast aan de rotsen. Verder zijn er een aantal uitgestrekte beukenbossen. In natte gebieden zijn veel eetbare en niet-eetbare paddestoelen te vinden, naast ca. 150 medicinale kruiden. Botanisten telden in het Biogradska Gora Nationale Park 25 plantenfamilies en 64 boomsoorten, waarvan sommigen 60 m hoog en ca. 500 jaar oud.
Vanaf 600 meter hoogte tot de boomgrens van 2000 meter vinden we grote gebieden met sparren en pijnbomen. Het gebied rond de stad Bar is ondenkbaar zonder zijn meer dan 100.000 olijfbomen. Aangenomen wordt dat hier ook de oudste olijfboom staat, ca. 2000 oud.

Dieren

In 2000 werden er 125 bruine beren in Montenegro geteld, vijftien in het gebied rond Plužine, zestien rond Pljevlja, zes rond Berane en acht rond Rožaje. Eenendertig beren werden gezien in het noorden van Montenegro, rond Bjelasica en de Sinjajevina-bergen. En vijfenveertig in het oosten, in Komovi, Prkletije, Visitor en de Mokra-bergen. De Montenegrijnse bruine beren leven op een hoogte tussen 900 en 2600 meter.
In het noorden van Montenegro komen ca. 200-300 wolven voor. Rond Plužine komt nog een klein aantal Balkan-lynxen voor op een hoogte van 550-2500 meter en in de zuidelijke mediterrane gebieden wat jakhalzen. De gems, met als habitat het ontoegankelijke karstgebied, komen alleen nog voor op de steile kliffen van Karanfil. Dit is tevens de laatste plaats in het voormalige Joegoslavië waar deze dieren nog voorkomen.
Giftige slangen zijn de ‘poskok’ en de ‘šarka’, beiden leden van de adderfamilie.

De variëteit van het terrein en het klimaat in Montenegro betekent dat, ondanks het kleine formaat, het een thuis biedt aan een verbazingwekkend grote verscheidenheid aan vogels. Er zijn vijf belangrijke gebieden voor geïnteresseerde vogelaars:
Het Šasko-meer is een klein zoetwatermeer in de buurt van Ulcinj, waar veel moerasvogels te vinden zijn, evenals een reigerkolonie. Veel voorkomende vogels zijn korhoenders, patrijzen, zwaluwen, nachtegalen en spechten. Het Skadar-meer (Skadarska Jezero) is een waar vogelparadijs en het grootste vogelreservaat van Europa met arenden, ibissen, reigers, roerdompen, eenden, pelikanen, uilen, gorsen en nog bijna 300 andere vogelsoorten. Zeldzaam zijn de Dalmatië-pelikaan en de zwarte ibis.

Het Biogradska Gora Nationaal Park heeft een met een ongerept coniferenwoud, zoals er in Europa nauwelijks nog een tweede bestaat. Hier komen veel bosvogels voor, zoals arenden, uilen, spechten, lijsters, leeuweriken, nachtegalen, mezen, vinken en patrijzen.
Langs de Montenegrijnse kust liggen een aantal gebieden met bijzondere vogelsoorten:
-De Ulcinj zoutpannen, vrijwel zonder vegetatie, telt ca. 240 vogelsoorten, waaronder de kroeskoppelikaan, flamingo’s, visdiefjes, dwergsternen, steltkluten, tureluurs, vorkstaartplevieren, strandplevieren en grielen.
Velika Plaza en Ada Bojana zijn twee gebieden ten zuiden van Ulcinj. Velika Plaza is een belangrijk broedgebied en een rustplaats voor trekvogels. In de zomer broedt hier bijna 1% van de Europese populatie, waaronder kleinst waterhoentjes, vorkstaartplevier, griel, de scharrelaar en de grote trap. Ada Bojana herbergt onder andere de dwergaalscholver, de lepelaar, de griel en de nachtzwaluw.
-Buljarica is een meer dan twee kilometer lang strand met daarachter een nat gebied met vele kanalen en rietvelden. Vogels die hier voorkomen zijn Griekse spotvogel, rouwmees, rotsklever, dwergaalscholver, Europese steenpatrijs, Eleonora’s valk, Syrische bonte specht, Balkansperwer en blauwe rotslijster.


MONTENEGRO LINKS

Advertenties
• Cheaptickets Montenegro
• Montenegro
• Montenegro Vliegtickets WTC
• SRC Cultuurvakanties Montenegro
• Podgorica Vliegtickets Tix.nl
• Montenegro Kras Reizen
• Budva Hotels
• Autoverhuur Sunny Cars Montenegro
• Transport AMontenegro - TTS Quality Logistics B.V
• Eliza was here

Nuttige links

Montenegro Reisimpressies (N)
Reisinformatie Montenegro (N)
Telefoongids Montenegro
Artikelen en Reisverhalen over MONTENEGRO
  Golf van Kotor

Bronnen

Detrez, R. / Servië-Montenegro : mensen, politiek, economie, cultuur, milieu
Koninklijk Instituut voor de Tropen ; Novib

Montenegro
Naklada Ljevak

Rellie, A. / Montenegro
Bradt Travel Guides

Schuman, M.A. / Serbia and Montenegro
Facts On File

CIA - World Factbook

BBC - Country Profiles

laatst bijgewerkt juli 2018
Samensteller: Arie Verrijp / Geert Willems