Lucie Jansen
12 dagen Kreta met TIPS

In december 2008 hebben we al geboekt: een vlucht + appartement + huurauto. Dit is
het verslag van 12 dagen Kreta in Griekenland.

Zondag 5 juli + nacht
's Ochtends neem ik de gelegenheid om
online in te
checken en stoelen te kiezen. Ik heb nog slaap in mijn ogen en doe iets verkeerd.
OJEE nu zitten Timo en ik ineens 14 rijen uit elkaar! Er is niks meer aan te doen:
Transavia is niet bereikbaar in het weekend.
Dan maar koffers inpakken en een late trein naar Schiphol. Onze vlucht van
maandagochtend 7.05 uur betekent dat we lekker vroeg in Kreta zijn, maar ook dat we
al om 04.35 kunnen inchecken. Als we aankomen om een uur of 12, hangen we wat rond.
Om 2 uur ga ik eens vragen hoe het zit met die stoelen en nu blijkt dat we dit nog
kunnen veranderen en de bagage afgeven! Heerlijk want
na de douane (eigenlijk is
dit de marechaussee) zijn de stoelen VEEL
behaaglijker.

Maandag 6 juli
Goede vlucht van 7.05 -11.35h lokale tijden. Het is hier
een uur later, dus de vlucht duurde 3,5 uur.
Dan met een bus van het vliegtuig naar de bagage. Twee mensen controleren iedereen
die aankomt via een warmtescan op een beeldscherm, vanwege de
Mexicaanse griep.
12.00h Bij de balie van de huurauto Hertz, horen we dat de
auto volgetankt wordt afgeleverd en met lege tank weer moet worden ingeleverd. De
tank benzine betaal je dan. Sluw, want niemand riskeert het om met (bijna) lege tank
naar zijn thuisvlucht te rijden. Er is een volledige verzekering dus eventuele
schade is geen probleem.

We hebben op internet bij
Zoover al
gelezen dat de rit naar het appartmenten-complex Ktima
Kares best een spannende onderneming kan zijn in het donker. Nou, zelfs als je in
daglicht aankomt is het spannend. De weg richting het nabijgelegen Tylissos is
geasfalteerd, maar de binnenweg naar Ktima Kares niet. Het gaat hier om een
grint-zand-weg met afwisselend stukjes beton, haarspeldbochten en redelijke
dalingen/stijgingen. Een avontuur!

Het huis is prachtig. Van een geschakelde woning zoals op de foto, krijg je de
helft. Dat betekent 3 verdiepingen op een helling: op de 1e etage een tweepersoons
bed, op de begane grond een badkamer met douche en toilet, een keuken, open haard en
zitkamer met TV, op de verdieping daaronder nog een tweepersoons bed, een jacuzzi,
een aparte badkamer met wastafel en toilet en openslaande deuren naar het terras.
Verder zitten overal balkons en airco. Het is heerlijk.
Water wordt verwarmd door zonnepanelen, dus erg milieuvriendelijk! Maar als je 's
avonds in bad gaat, kun je 's ochtends niet warm douchen of afwassen.

We zijn moe (want een nacht bijna niet geslapen) en dus installeren we onze spullen
en vertrekken naar het zwembad. Het is hier druk met gasten (voornamelijk gezinnen
met kinderen uit NL en DU) maar erg gezellig.
We eten 's avonds een heerlijke Griekse salade en lekker gegrild vlees in de
taverne. Bij de rekening krijg je altijd een klein gratis toetje. Dit is vaak een
klein flesje raki met twee glaasjes en een stuk meloen.

WIST U DAT...
...op Kreta de
vluchtstrook gebruikt wordt als rijbaan?
...op de snelweg zomaar een bordje met 40km kan staan?
...geiten vaak loslopen en dus op straat rondwandelen?

Dinsdag 7 juli
We worden laat wakker en hebben het ontbijt blijkbaar gemist. Toch krijg ik van twee
Grieks sprekende dames wat brood, beleg, cake, fruit en yoghurt mee. Lekker en
genoeg voor ontbijt en lunch. Vandaag maar even boodschappen doen.
Ik wil naar het strand. We rijden door het binnenland en het is een prachtige route
richting Agia Pelagiamaar
we rijden verkeerd en komen uit bij
Ligaria.
De zee is erg rustig maar we zijn blij met onze waterschoentjes! Het strandzand is
loeiheet en je verbrandt bijna je voeten voor je in het water bent. Verder zijn er
naast zandstranden ook kiezelstranden en soms rotsen in zee.
Op ieder strand waar wij waren, kost het huren van 2 ligbedjes en een parasol voor
een dag € 6 en het maakt niet uit hoe laat je aankomt.
We eten in een restaurantje aan het strand. Heerlijk. Dan rijden we door het
plaatsje Gazi, daarachter zit een Lidl waar we boodschappen doen. Supermarkten zijn
minstens net zo lang open als in Nederland; tot 21 uur.

WIST U DAT...
...het betalen voor
ligbedjes meteen zorgt voor een schoon strand?
...het kraanwater op Kreta wel veilig is om te drinken, maar niet lekker?
...een bevroren fles water de hele dag lang smelt en dus koel water geeft?

Woensdag 8 juli
Vanaf vandaag ontbijten we steeds met brood en beleg van de Lidl. Dan smeren we
meteen brood voor de lunch en die nemen we mee.
Op een website
zag ik dat het

Votomos-meer een zoetwater meer is, waar je kunt zwemmen. Dat lijkt me geinig;
zoetwater op Kreta. We rijden via een B-weg, die op
mijn plattegrond
een groen randje heeft. Dat betekent: schilderachtig traject. Dat is zeker zo.
Achtereenvolgens komen we langs/door: Tylissos, Gonies, Anogia en Zominthos. Het is
een prachtige route door de bergen en langs het
Nida Plateau, alleen vergissen we
ons in de afslag en komen we langs Analipsi. Op een parkeerplaats staat een bord met
informatie. We zijn bij de Ideo Andro; dé grot van het Ida gebergte. Deze bergketen
bevat de grootste berg van Kreta: Timios Stavros van 2456 meter.
In deze grot zou Zeus zijn geboren of
opgegroeid. We vragen enkele andere toeristen naar hun wandeling; het is zo'n 20
minuten bergop lopen, maar niet echt de moeite waard, zeggen ze. We lopen er toch
heen en het is erg gaaf. Een ontzettend koele plek in zo'n warm gebied. Er is
(achteraf gezien) ook een pad naar toe, dat breed genoeg is om met een auto omhoog
te gaan. Er wordt hard gewerkt aan een geplaveide weg en een gebouwtje bij de ingang
dus het zal vast niet lang meer gratis blijven...
Bij de taverne naast de parkeerplaats drinken we cola en koop ik ansichtkaarten.
Helaas geen postzegels.

We zien nu dat de witte wegen op de kaart echt grintwegen zijn. Dat durven we nog
even niet aan. Dus het Votomos-meer wordt uitgesteld en we gaan nu via een andere
route naar de kust. Onderweg zien we veel typische stenen herdershutjes, genaamd

mitato of mitata. We rijden door Analipsi en Anogia en zodra we Zoniana binnen
rijden, zien we overal borden met 'cave'. Nou dat willen we wel zien! Maar de entree
met gids kost € 4 en op de plaatjes zien we een druipsteengrot. Helaas voor hen,
daar hebben we er inmiddels genoeg van gezien.
We rijden verder via Agio Ioannis (waar er minstens 3 van zijn) naar Damavolos en
via Agia naar Melidori en Exandis met als
eindbestemming Bali. Hier wel postzegels
en een lang toeristisch zandstrand met ligbedjes. Wij denken nu nog dat deze bij een
hotel horen en gaan ernaast op het zand liggen in de schaduw van de rotsen. Later
komen we erachter dat de bedjes ook verhuurd worden. Dit is een fijn strand, met
douches en toiletten. De zee is vandaag rustig. Je kunt hier goedkoop en lekker eten
(wij nemen hamburgers en cola) en er zijn veel parkeerplekken. Het water is vandaag
erg rustig en we kunnen fijn snorkelen.

WIST U DAT...
...de zon hier eerder onder
gaat dan in Nederland?
...veel plaatsnamen meerdere malen op het eiland voorkomen?
...plaatsnamen op verschillende manieren gespeld kunnen worden, bijvoorbeeld
Heraklion - Irakleion - Iraklion - Iraklio?

Donderdag 9 juli
Deze ochtend komt een schoonmaakster langs om handdoeken en lakens te verschonen. We
zijn nog thuis om een uur of 11 en vertrekken na haar bezoek.
Herkansing voor het Votomos-meer. We hebben een navigeersysteem voor in de auto
meegenomen vanuit Nederland. Ze praat nogal typisch en we noemen haar Anita. Op haar
beeldscherm zien we alle wegen, ook de mini-zandwegen die op de kaart niet staan.
Het is voor Timo ook handig omdat hij in wezen óm een berg kan zien hoe de weg
verder loopt. We tanken voor € 1,15 per liter! Dat is erg goedkoop en onze auto
rijdt ook nog eens heel zuinig.
Deze keer rijden we over de provinciale weg die van Iraklion naar Agia Deka loopt.
We slaan af bij Agia Varvara en rijden in Zaros uitsluitend via Anita's route. We
komen uit bij het Votgomos-meer! Jammer alleen dat het geen recreatiewater is. Het
is een afgesloten water waar ontzettend veel karpers in zwemmen. Fijne taverne
ernaast en we eten een hapje.

Ik zie een olijvenboom vol hangen. Dat lijkt
me lekker en ik neem er eentje. Dat is toch niet zo verstandig. Wat een vieze
bittere smaak! Die is nog niet rijp, denk ik nog. Maar later blijkt dat ze een jaar
lang in zout water liggen voor ze klaar zijn.
We rijden naar het zuiden; Agios Ioannis als bestemming. Een spannende route die
eerst over de kleine geasfalteerde weg naar Kapataniana gaat, om vervolgens in een
grintweg over te gaan. Je kunt

HIER zien hoe bochtig dat is.
Het eindigt op een parkeerplek waar 1 auto staat. We komen aan om iets voor 17 uur
en vinden een pad naar beneden. We zien een prachtig strand in een baai van hoge
rotsen. De foto hiernaast is gemaakt met een camera in

onderwaterzak. Dat is wat veiliger dan zonder. Er staan 3 stellages met een rieten
dak. Deze geven schaduw en dat is wel prettig in de luwe baai. Geen harde golven
hier.

We zwemmen een uurtje en rijden dan terug, zodat we na een nieuw bezoek aan de Lidl
om half negen thuis zijn. We eten lekker pizza en bespreken de dag in de jacuzzi.
Het is niet handig om schuimende middelen in de jacuzzi te gebruiken, daarom hebben
we Kneipp olie meegenomen uit Nederland.

WIST U DAT...
. ..groene olijven eigenlijk gewoon niet rijpe
vruchten zijn?
...een auto-upgrade naar 4wielaandrijving niet eens zo gek was geweest?
...overal op Kreta in de bergen kleine Grieks Orthodoxe kerkjes staan?

Vrijdag 10 juli
Vandaag geen verre reis naar bijzondere stranden, maar een korte rit naar het strand
vlakbij het vliegveld. Het is een 'public beach' dus niet gerelateerd aan een hotel.
De ligbedjes en parasolletjes kosten samen hier € 5. Er zijn leuke winkeltjes, goede
douche- en toiletgelegenheden en serveerservice van de bar gaat tot op het strand!
De prijzen zijn niet belachelijk duur (€ 2 voor een cola, € 1 voor een grote fles
water en € 3 voor een hotdog).
Er komt lekkere (dance)muziek uit de speakers op de strandwachttoren. De zee is iets
ruwer dan de afgelopen dagen. Het waait maar dat is wel lekker. Timo gaat op een
luchtbedje dobberen en verbrandt zijn rug. Jammer. Ik lees een beetje, maar ben
vooral aan het mensenkijken. En om half zes gaan we weer naar huis. Even langs een
Dia supermarkt om een klein pakje wasmiddel te kopen want we hebben een wasmachine!
Heerlijk, die badlakens uitwassen. En ook handig zodat je niet de hele vakantie
strategisch met je kleding hoeft om te gaan.
Als we toch aan het rijden zijn, kunnen we ook wel even zoeken naar de goede route
naar Knossos morgenvroeg. We hebben gehoord dat we er vroeg moeten zijn, om de meute
voor te zijn. We hebben onze 'touroperator' Anita nog een update gegeven voor we
weggingen, maar de nieuwe op- en afritten van de snelweg bij Iraklio zijn een
raadsel voor haar. Uiteindelijk lukt het en we horen dat we morgenvroeg om 8 uur
welkom zijn.

WIST U DAT...
...de
flitskasten langs de snelweg nog ingepakt waren?
...de boetes op Kreta heel hoog zijn?
...wij blij waren, omdat we niet goed wisten hoe hard je precies mocht?

Zaterdag 11 juli
We rijden weg om half 8!! Dat is erg vroeg voor op vakantie. We zijn speciaal zo
vroeg weggegaan omdat Knossos de drukste
toeristenplek is van Kreta. Er komen iedere zomer duizenden bezoekers met
busladingen vol. De beste tijden om te komen zijn 8 uur 's ochtends (bij opening) en
van 19 tot 20h 's avonds (bij sluiting). Deze tijden zijn het minst druk en het
minst warm.
Knossos is een ruïne van een
Minoïsch paleis. Dit is een zeer oude beschaving die teruggaat tot 3500 voor
Christus. Er zijn stukken van gerestaureerd en archeologen hebben een tekening
gemaakt van hoe het er ooit uitgezien zou moeten hebben.
Dat is
indrukwekkend!
De entree is € 6 pp. En wat krijg je daarvoor? Voornamelijk veel ruïne en stof en
veel bordjes met: 'zo is het waarschijnlijk gegaan' 'dit is het waarschijnlijk
geweest'.
Persoonlijk vond ik dat juist níet indrukwekkend, vooral omdat alle beroemde
fresco's zijn weggehaald en in een museum gezet. Wat je nu nog ziet is nagemaakt.
Jammer. We rijden weg om 9.30 (als er al een stuk of 6 bussen zijn aangekomen).

In het boekje dat bij mijn plattegrond hoort, staat dat de Grot van Zeus heel ergens
anders is, dan waar wij hem hebben gezien. We rijden via de snelweg naar Malia en
nemen hier de afslag richting de hoogvlakte. We komen langs een zeer opzichtig erf
met veel bordjes en windmolens en auto's. Wat is hier gaande?
Er staat een Homo-Sapiens-Museum! We lachen ons suf om de bordjes die erbij staan en
besluiten de gok te wagen. Entree € 3 pp. Het is een klein openluchtmuseum met
hierin de grove uitzetting van de eerste mensen tot nu. Als je er ooit langskomt en
je hebt een béétje humor, moet je echt even naar binnen gaan. Het is tussen de
dorpjes Ano Kera en Pinakiano. Voordat we het museum binnengaan zien we een grote
vogel in de lucht. Het is de Vale Gier!!
Heel bijzonder om deze grote vogel in het echt te zien.

Ik lach me een kriek om de souvenirs die te koop zijn en ben erg blij dat we naar
binnen zijn gegaan. We drinken nog wat op het terras met uitzicht en rijden dan door
naar Psihri waar we de bordjes volgen naar de grot.
We betalen € 2 om de auto te parkeren en wandelen naar boven. Er zijn twee routes:
een rotserige steile en een geplaveide haarspeldbochten route.
Neem a.u.b. geen ezeltje (voor enkele reis € 15 en retour € 20) want zodra je erop
zit, wil die ezel niet naar boven en krijgt hij stokslagen tot hij er is. Heel
zielig.
Eenmaal boven is er weer een entreeheffing. De grot kost € 4 pp en wat krijg je
daarvoor? een druipsteengrot.

De meningen zijn verdeeld; is Zeus geboren in het Dikti gebergte of in het Ida
gebergte? Is hij misschien geboren in de ene en opgegroeid in de andere grot? Het
kan zijn dat de druipsteengrot later ontdekt is en men dacht: 'oh, deze is mooier,
dan zal het hier wel geweest zijn...'. Maar het blijft een mythe.

We vragen aan Anita hoe we naar huis moeten en nemen daar een duik in het zwembad.
Dan 's avonds nog even een lichte maaltijd van cup-a-soupje met brood en meloen met
ham op ons balkon.

Zondag 12 juli
Vandaag rij ik. Meestal is Timo de pineut in berggebieden maar ik heb er nu wel zin
in. Timo en Anita leiden me richting Rethimnon en ze zoeken een strandje met
ligbedjes en parasolletjes. Maar dat is nog niet zo eenvoudig! We komen uit in het
badplaatsje Skaleta. Hier staan mijn geliefde parasolletjes (motto: liever niet
bruin dan verbrand) en er zijn zelfs douches!! Daar hou ik van. De wind is hard, dus
de zee is ruig.
Er komt warempel een wolk voor de zon om half vijf. En om vijf uur rijden we naar
huis. Even douchen en zoutvrije kleren aan, daarna gaan we een avondwandeling maken
door Iraklion. We parkeren de auto buiten de stadsmuur en lopen door de hoofdstraat
naar de binnenstad. De stad is leeg. Het is zondagavond en er is hier niets te doen.
Alle winkels zijn dicht. Er is wel een kerk open. Ik wikkel mijn sjaal om schouders
en we zien binnen alle pracht en praal.
Oei, de straatnaambordjes zijn in het Grieks en mijn plattegrond van Iraklion heeft
de Europese vertaling. Dat wordt niks. Als we een oude man de plattegrond laten
zien, wijst hij ons de weg naar de beroemde fontein.
Eenmaal aangekomen is het een desillusie: hij staat droog en is volgekalkt met
graffti. Ik wil mijn fototoestel pakken om het vast te leggen, maar de oude man komt
eraan en zwaait 'nee' met zijn vinger. Oh? Dit is het niet? waar is het dan? Hij kan
alleen Grieks en mijn Hoe-en-Wat-boekje ligt in de auto... Uiteindelijk neemt hij
ons mee op pad en loopt helemaal naar de goede fontein. Hij heeft ons gebracht!
Lief!

Om de fontein is een plein met allemaal eettentjes. Er komt een man naar ons toe die
vraagt of we op zijn menukaart willen kijken. Ja hoor. Maar we willen ook verder
kijken. De man zegt dat we niet naar de buren moeten gaan. Dat zijn oplichters.
Ik zeg hem dat hij niet zo gemeen moet doen tegen zijn collega's en dat ik nu
natuurlijk direct bij de buren ga kijken!! Zelfde prijzen, zelfde gerechten, leuke
oranje tafelkleedjes. Niks oplichter. Hier gaan we zitten. Recht tegenover meneer 1.
We eten heerlijk hier bij de Four Lions, genoemd naar de vier leeuwen op de fontein.
De obers zijn vier oudere mannen en ze hebben veel lol samen.

We zijn hier in de stad en willen graag internetten. Maar nergens een internetcafe
te bekennen. Misschien moet je dan in de buitenwijken zijn. De haven is wel leuk,
maar jammer dat er een drukke weg vol auto's voorlangs loopt. Wij hebben het wel
gezien, lopen terug naar het plein, eten een ijsje en gaan met de auto weer naar
huis.

WIST U DAT...
...Kreta vol staat met bruine toeristeninformatie bordjes?
...Kreta vol staat met Pas op voor Koeien bordjes?
...Kreta heel weinig koeien heeft (wij zagen er 1), en verder alleen geiten?

Maandag 13 juli
Vandaag gaan we naar de tweede trekpleister op Kreta;
het melaatseneiland Spinalonga. Eigenlijk
heet het

grote eiland dat met een weg is vastgemaakt aan het vasteland Spinalonga en heet het
kleine fort (waar het allemaal om draait) Kalidonia. Toch zegt iedereen dat hij naar
Spinalonga gaat. Dus dat doen wij ook.
Ik heb last van reisziekte en vooral op boten. Daarom nemen wij niet de lange route
vanaf Agios Nikolaos maar de korte route vanaf Plaka. Een retour kost € 8 pp, de
boot gaat iedere 35 minuten en hij vaart er naar toe in 5 minuten.
De entree op het eiland is € 2 pp en we hebben het geluk om bij een groep met gids
te komen. De gids loopt normaal mee over het eiland, maar haar voet is gebroken dus
doet ze de korte informatie even snel. Iets over een hoofdstraat met bakker en
slager en kerk, iets over een stuk gerestaureerd omdat het geplunderd is, iets over
het kerkhof dat steeds hergebruikt werd vanwege de grote hoeveelheden doden...
We lopen rond, maken hele mooie foto's, verbazen ons opnieuw over het blauw van de
zee en genieten van de frisse wind die vandaag hard waait.

Fort Spinalonga

We gaan terug met de boot en rijden nog een stukje het land in naar het
windmolenpark van Agios Ioannis (nr. 2). Helaas kunnen we hier niet afdalen naar de
kustlijn; er staat een hek voor.
We rijden door naar Agios Nikolaos en parkeren de auto voor € 4. In Iraklio waren
alle winkels dicht, omdat we op zondag kwamen. Maar hier zijn toeristen zeer welkom.
De winkeltjes puilen uit met typische souvenirs van Kreta; olijfolie, olijfzeep,
olijven zelf, kruiden in alle soorten, honing en noga. Wat me opvalt is dat hier
veel winkeltjes schelpen verkopen. Dat is vreemd want ik kan op geen enkel strand
een schelpje vinden! Alleen steentjes!
We lopen door de stad en vinden een internetcafe. Het is er druk met jongeren die
online spellen spelen, maar er zijn nog 2 pc's vrij naast elkaar. Lekker een uurtje
(in de kou!! de airco staat hard) het nieuws lezen (Michael Jackson is begraven) en
mailtjes lezen en beantwoorden.
Daarna wandelen we naar het mooie
Voulismeni meer en bij een bord met het Nederlandse 'Niet goed Geld terug' gaan we
zitten. De eigenaar van het
restaurant The Blue Lagoon is getrouwd met een Nederlandse en zijn kok is erg goed.
Ons eten is heerlijk en we gaan pas om negen uur weer weg. En dan is het donker.

Dinsdag 14 juli
Een simpele dag. We zijn laat wakker, gaan in bad, ontdekken een kleine nieuwe
wespenkolonie zo groot als een bierviltje, gaan dit even melden bij de baas, die
meldt dat ze dit snel verhelpen, we gaan boodschappen doen bij de Lidl en eten een
ijsje op ons balkon.
De wespen zijn druk met het bouwen van het nest: ze hebben geen interesse in onze
zoetigheid. Ze lijken iets anders dan onze normale
Nederlandse wespen dus dan zij het
vast te papierwespen. Hun nestje zit
bij het begane grond terras en dat gebruiken we toch niet.

Om drie uur 's middags nemen we de auto en rijden we weer naar Liguria. De rotsen
hier zijn gaaf, vooral als er zoveel wind staat. De golven zijn hoger dan de vorige
keer en het water spat en kolkt dat het een lieve lust is. We eten lekker in Taverne
Liguria en rijden pas weg als het donker is.

Woensdag 15 juli
Rethimnon heeft een mooie burcht en we zijn daar nog niet geweest. Dus rijden we
lekker via de snelweg en parkeren in een buitenwijk. We lopen de heuvel af richting
de binnenstad en worden aangesproken door een meneer die een korte enquete afneemt.
Vervolgens krijgen we als dank een kraskaart en warempel; ik heb de benodigde 3
palmboompjes! Dan win ik dus óf een mini videocamera, óf een vakantie, óf een
miniradio. En dat moeten we dan ophalen met een gratis taxirit naar een plek buiten
het centrum. Ja. Wat een toeval zeg, dat ik dat net gewonnen heb! Gelukkig heeft
Timo ook een kaart gekregen. En warempel; hij heeft OOK 3 palmboompjes. Hiermee
kunnen we de man laten zien dat we zijn reclamestunt wel doorhebben. We gaan NIET
met zijn reclame-taxi mee om vervolgens op een afgelegen hoekje van de stad een
prutsradio van 4 euro te krijgen. Leuk geprobeerd.
Wat we wel doen? Rondlopen door de leuke steegjes die eruitzien als Italië. Er zijn
souvenirwinkeltjes en eettentjes en allerlei andere winkeltjes, zoals deze hiernaast
met kussentjes. Ik moet meteen denken aan Herman Finkers, maar het is alleen leuk
als je dat kent 'Verkoopt u ook kussentjes?' Het stinkt in al die steegjes wel
behoorlijk naar rioollucht.

We lopen naar de burcht en betalen € 4 pp entree. Jammer. Dit is ook weer zo'n ruïne
met een paar herstelde stukken. Het is er warm en het enige leuke is het uitzicht.
We zijn ook blij dat het hard waait, anders was het hier niet uit te houden. We
rijden terug richting Iraklion, slaan af bij Bali, komen bij hetzelfde
serveerstertje als vorige week en ze herinnert zich ons! Wat leuk! Cola € 1,80,
tosti € 2,50. We vragen eens of we ook op de bedjes mogen, of dat deze bij een hotel
horen. De gele bedjes zijn vrij voor iedereen. We nemen het ervan. Ligbedjes +
parasolletje € 6, fles water € 1, hoge golven gratis, zon duurbetaald want toch
verbrand.
We brengen om half 8 onze spullen in de auto en gaan terug om te eten. Een Griekse
salade en appelsap voor mij, een Souvlaki en cola voor hem, samen € 14.
Thuis nog een ijsje en een biertje en wassen en ophangen en badderen en slapen.

WIST U DAT...
...de provinciale wegen gewoon dwars door een dorpje gaan?
...het dan best spannend is als je een vrachtwagen tegen komt?
...de Kretenzers zelf gewoon op straat op een stoel voor hun huis zitten?

Donderdag 16 juli
Ohjee vandaag is de een na laatste dag! Morgen vertrekken we al.
Vandaag gaan we eerst nog naar de Imbroskloof of Imbros Gorge. Het is ons te ver om
naar de beroemde Samariakloof te rijden en bovendien is dat een wandeling die
uitkomt op het strand. Dan moet je met een boot terug en ik ben zeeziek. No way.
De Imbroskloof komt uit bij een verharde weg en je neemt een taxi terug. Beter.
We lezen dat het twee uur duurt, en dat er redelijk wat schaduw is, zodat hij ook
overdag te lopen valt. We hebben gelukkig bergschoenen aan, want de rivierbedding
waar je door loopt, bestaat volledig uit keien en kiezels en rotsen. We zagen ook
mensen met sandalen, maar als je dan zwakke enkels hebt...

De wandeling begint op 750 meter boven zeeniveau en eindigt op 30 meter. Het is op
zich prima te wandelen, maar ik had er moeite mee om overzicht te houden. Ik wil
graag op de grond kijken zodat ik niet val, ik wil graag omhoog kijken omdat de
rotsen zo majestueus zijn. Beide vind ik lastig.
We stoppen vaak voor foto's en pauzes (water drinken, appelsap drinken, water
lozen...) en uiteindelijk doen we er precies 3 uur over.
Dat laatste stuk is slopend, als je op internet leest dat iedereen er 2 uur over
doet. Maar of we nu langzaam lopen of teveel foto's maken; we hebben het gered. En
ik ben blij dat ik die Samaria van 7 uur niet ben gaan doen. We delen een taxi met
twee heren en hij brengt ons terug naar de parkeerplaats in Imbros. Dat kost € 15
per stel.

We moeten zoals in het begin gezegd de tank van de auto zo leeg mogelijk krijgen,
voor we hem inleveren. Bij Bali begint het lampje te branden, bij Sisi zit ik in de
rats en na 4 kilometer maken we een illegale U-bocht om aan de overkant van de weg
te tanken voor 10 euro. Jammer: dat blijkt weer een kwart tank te zijn!

Vrijdag 17 juli
Vertrekdag, uitcheckdag, laatste dag, stranddag!!
De volgende gasten komen pas 's middags aan, dus wij mogen om 14 uur uitchecken in
plaats van 12 uur. Zo hebben wij twee extra uurtjes en de schoonmaaksters genoeg
tijd om alles weer spic en span te maken.
We kregen deze week van Eliza een sms dat onze terugvlucht veranderd is van 20.30
naar 22.30 uur. We proberen deze tijd nog te verifiëren maar er is niets te vinden
op internet, dus het zal wel goed zijn. Het is verstandig om 2,5 uur van te voren op
de luchthaven te zijn dus dat is om 20.00 uur.
Eerst wil ik graag onze bagage hier achterlaten tijdens de stranddag, om nog terug
te komen voor een douche en inpakken van de zwemspullen. Maar ik bedenk me en wil
liever gewoon meteen alles meenemen. Ik regel het op de parkeerplaats wel.

De eindrekening voor het eten wordt niet geaccepteerd door de creditcardmachine.
Gelukkig hebben we cash. We zwaaien Ktima Kares uit en rijden naar
Agia Pelagia. Op de tweede
vakantiedag reden we verkeerd, nu weten we hoe Griekse wegen en bordjes werken en we
rijden naar het hoofdstrand. Het strand waar ik veel over gelezen heb; toeristisch,
maar met veel voorzieningen. Misschien is daar ook wel een douche? nee. Dat niet.
Druk en toeristisch is het wel. Parkeren € 2 en al lijken alle parasolletjes bezet:
je pakt gewoon een nieuwe uit een grote bak en er komt vanzelf iemand om zijn € 6 op
te halen. Ik vermaak me opperbest met snorkelen en ik maak veel onscherpe foto's met
de camera in de onderwaterzak. Dan blijf ik achter een scherp schelpje op een rots
haken. Voet stuk. Weinig bloed, veel zout in de wond en pijnlijk. Gelukkig hebben we
de koffers mee en ik haal met een pincet alle zandkorrels uit de wond, koop
waterdichte pleisters bij de apotheek en loop een beetje mank, maar da's alles.

18.45 vertrekken we richting vluchthaven.
19.15 zijn we hier om de auto in te leveren.
20.00 zitten we klaar bij de incheckbalie
20.15 zijn onze koffers ingeladen en gaan wij onze laatste Griekse salade eten.
21.00 zelf langs de marechaussee (nee ik heb niks in mijn zakken!)
22.30 geplande vliegtijd, maar vertraging.
enzovoort enzovoort.

De Douane op Schiphol doet ook al zo gek en we staan wel een half uur voor een
dichte deur. Ze doen een beetje zenuwachtig en opgefokt, laten heel soms iemand
door, maar het blijft lang wachten. Tot ineens de deuren open gaan en iedereen mag
doorlopen. Geen idee waarom en dat zal ons ook nooit verteld worden.
Timo's zus heeft al die tijd op ons gewacht en nu mogen we instappen en naar huis!


WIST U DAT...
...de Kretenzers soms schietoefeningen doen op verkeersborden?
...Kreta zo hoog is, dat er in de winter een ski-oord is?
...Wij ons afvragen of de lokale bevolking het daarmee eens is?



KRETA LINKS

• Vakantie Kreta
• D-Reizen Zonvakantie Kreta
• Jouw reis voor de beste prijs - Prijsvrij.nl
• Kreta
• De mooiste fly-drives op Kreta
• Kreta Zonvakanties WTC
• Kreta Kras Reizen
• Heraklion Hotels
• Ferry overtochten van en naar Kreta
• Chania
• Autohuur Kreta
• Kreta Vliegtickets Tix.nl
• Kreta Campings
• Autoverhuur Sunny Cars Kreta

Artikelen


   KRETA

12 dagen Kreta met TIPS